RIVM

Victor Mids (Mindfuck) kan een puntje zuigen aan de illusies die het RIVM creëert bij de datapresentatie van het effect van vaccinatie. In dit artikel worden een aantal van de trucs onthuld.

Door de weekcijfers van het RIVM over een langere periode te vergelijken, kan worden aangetoond dat de ontwikkeling van het virus onder de Nederlandse bevolking sterk wordt overschat.

Het gaat een stuk beter dan 2 weken geleden maar niet als het aan het RIVM ligt. De cijfers zijn gebaseerd op 2 weken oude data van de GGD's en de reproductiefactor wordt overschat. De wens om de mensen in het gareel te houden middels een negatieve afspiegeling van de werkelijkheid, gaat voor nauwkeurige informatievoorziening.

Terwijl de weekcijfers m.b.t. het aantal positieve testen duidelijk verbeteringen lieten zien, werd de reproductiefactor van 1 nog wel opgevoerd als een belangrijke indicator. Als je je echter even verdiept in dat cijfer, herken je hoe men ook na 6 maanden er niet in slaagt snel accurate data te verzamelen. En de media slikken het steeds weer als zoete koek.

Het weekrapport wordt wederom gebruikt om angst te zaaien. Maar als je gewoon goed naar de data kijkt, zie je dat het op dit moment juist beter gaat. Onder andere aan de hand van periodegemiddelden, de RO-factor, de schatting van het totale aantal dragers en de ic-cijfers wordt dit hier uiteengezet.

Aan de hand van 3 testcases wordt aangetoond hoe de overheid er alles aan doet om ons bang te maken en te houden. Wanneer informatie op verschillende manieren geïnterpreteerd kan worden, wordt er nooit verder onderzoek gedaan, maar altijd die conclusie getrokken die het beste past bij het bestaande beleid.

Van Dissel herhaalt kritiekloos onzin van de GGD Fryslan omtrent de uitbraak in Dokkum, maakt een enorme redeneerfout over de gevolgen van de maatregelen en lijkt niet op de hoogte te zijn van ventilatiesystemen in ziekenhuizen. De ultieme doodsteek voor de geloofwaardigheid van het RIVM en de GGD's.

Wells heeft al in 1955 proefondervindelijk vastgesteld dat het overdrachtsgevaar niet komt van grotere druppels, maar van aerosols die direct naar de longen gaan en daar hun vernietigende werk doen. Zijn werk wordt sindsdien gezien als een handboek voor infectiebestrijding, maar wordt nu gebruikt om precies de tegenovergestelde conclusie te onderbouwen.

Het RIVM zegt geen duidelijke verklaring te hebben voor de relatief hoge aantallen besmettingen en ziekenhuisopnames in Zuid-Holland. In dit artikel zet ik die verklaring heel eenvoudig uiteen. Maar als het RIVM dit overneemt, kunnen de autoriteiten niet blijven roepen dat het aan onze discipline ligt als het virus weer toeneemt.

Het is in de huidige crisis cruciaal om goed met getallen om te gaan en cijfers correct te interpreteren. Dat is zeker het geval nu het aantal tests enorm is toegenomen. Dit artikel laat zien hoe onze autoriteiten de invloed van zgn. "false positives" negeren bij hun weergave van de situatie.

Een correcte berekening van het reproductiefactor op basis van ziekenhuisopnames toont aan dat deze al geruime tijd niet boven de 1 is geweest. Professor Wallinga is hiervan op de hoogte, maar kiest ervoor, om op basis van foutieve cijfers deze boven de 1 uit te laten komen. Een schandalige vorm van bangmakerij.

Soms krijg ik een reactie op mijn blog, die ik de moeite waard vind om hier extra uit te lichten. Lees hier een uitstekende reactie van “Rebecca” waarin zij verschillende artikelen aanhaalt die nog maar eens aantonen dat het RIVM niet bereid is om te leren van andere landen of te luisteren naar praktijkdeskundigen.

In een achteruitkijkspiegel kunnen objecten dichterbij of verder weg lijken dan ze zijn. Dit maakt de vergelijking die Van Dissel op 20 mei maakte, treffender dat hij zelf moet hebben gedacht. Niet alleen loopt de reproductiefactor sowieso al 14 dagen achter op de feiten, maar de informatie waarop dit getal is gebaseerd komt ook nog vertraagd binnen.

In dit artikel laat ik zien hoezeer de WHO en het RIVM cruciale nieuwe onderzoeken negeren, met enorme gevolgen voor de samenleving en risico's voor de volksgezondheid. Ik toon aan dat verspreiding vooral via aerosolen plaatsvindt en nauwelijks via persoonlijk contact, waardoor de 1,5-metersamenleving meer schade aanricht dan goed doet.