De verkiezingsuitslag van woensdag onderschrijft mijn stelling dat het Nederlandse politieke systeem volledig uit het lood is geslagen en ook niet meer in het lood te krijgen is. De essentie van de problematiek is, dat er tussen een groot deel van de kiezers en de afzonderlijke partijen geen binding meer is. Daardoor kunnen kiezers snel tussen partijen wisselen. In ons politieke systeem heeft dat o.a. geleid tot de opkomst van nieuwe partijen, waardoor, deze keer, de grootste partij maar 20% van de kiezers achter zich kreeg (nooit eerder was dit zo) en partij nummer 7 haalde nog steeds meer dan 6%. 

Voor een politiek systeem, dat gebaseerd is op coalities, leidt zo een situatie niet alleen tot moeizame coalitievorming, maar ook tot een snel verlies van een niet gering deel van het eigen electoraat kort na de vorming van een kabinet. Met als gevolg slechte uitslagen bij regionale of lokale verkiezingen voor een of meer van de regeringspartijen, maar ook tot spanningen in de coalitie, door de slechte electorale positie van die regeringspartners die de behoefte voelen zich te manifesteren. En de ontwikkelingen verlopen van kwaad tot erger.

Lees meer »