Making a Murderer; ook in Nederland!

Van iedereen die naar deze geweldige documentaire Making a Murderer op Netflix gekeken heeft, hoor ik zowel opperste verbazing als een diepe verontwaardiging, die overgaat in boosheid. Men kan gewoon niet geloven hoe slecht het politiewerk is gedaan, en hoe het OM, politie en de onderzoeklabs er letterlijk alles aan doen om een onschuldige vast te krijgen en te houden. En hoe vervolgens de rechters en jury met dit bewijs Steven Avery tot twee keer toe onschuldig veroordeelden.

Maar mij verbaast het niet. Ik herken de patronen die ik samen met een groep burgers heb blootgelegd toen wij onderzoek deden naar de veroordeling van Ernest Louwes, de Nederlandse Steven Avery. Hij werd schuldig bevonden in de Deventer Moordzaak. Hoewel hij zijn straf al een aantal jaar geleden heeft uitgezeten vecht hij nog steeds voor eerherstel.

Hoeveel bewijs er ook is aangedragen voor Louwes’ onschuld, veel mensen kunnen zich niet voorstellen dat een rechter iemand onschuldig veroordeelt. Dat OM en politie bereid zijn om er letterlijk alles aan te doen, iemand waarvan zij denken dat hij de dader is, achter de tralies te krijgen, ook als er wel veel voor de verdachte pleit.

De kijkers van Making a Murderer weten inmiddels beter. Maar die hebben inmiddels 10 uur beeldmateriaal gezoen, een geweldige reconstructie die gedetailleerd inzoomt op alle aspecten van deze juridische dwaling.

Maak maar zelf nog eens de volgende denkoefening . Dat je niet in detail het hele onderzoek hebt kunnen volgen in die 10 afleveringen op Netflix. Dat je niet weet hoe de verhoren zijn gegaan, de bekentenissen zijn ontlokt. Niet weet op welke manier men met het fysieke bewijs is omgegaan. Niet weet hoe slecht de eerste advocaat is geweest en ook niet beseft dat ontlastend bewijs bij de rechter is weggehouden. Maar dat je alleen destijds de informatie over de zaak had gelezen in de krant of gezien op de televisie en dan met name de informatie die het OM over de zaak verspreidde. Dan zou je er zelf ervan overtuigd zijn dat Steven tot tweemaal toe de dader is geweest! En dat degenen die zeggen dat Steven onschuldig is raaskallen.

Over de Deventer Moordzaak zou een vrijwel identieke documentaire gemaakt kunnen worden als de verhoren van de getuigen via audio of video (nog) beschikbaar zouden zijn.  En als men toegang had tot alle uitgevoerde onderzoeken en betrokkenen kritisch ondervraagd zouden willen worden door een documentaire maker.

Dan blijkt letterlijk alles wat de buitenwereld vanuit OM, politie en NFI over deze zaak te weten is gekomen net zo gekleurd te zijn en gemanipuleerd als bij de zaak van Steven Avery.  Alleen al over de onderzoeken die het NFI in deze zaak hebben uitgevoerd hebben we 17 rapporten gemaakt waarin we de grove fouten van het NFI aan de kaak stellen, maar ook de onwil om hetzij het goede onderzoek te doen of  alternatieve scenario’s te onderzoeken. (Zie Zwartboek NFI).

In eerste instantie werd Louwes veroordeeld op basis van een elders gevonden mes, wat later het moordwapen niet geweest kon zijn, maar wel via een geurproef werd gelinkt aan Louwes. Later bleek dat de politie daar aantoonbaar mee had gefraudeerd. In tweede instantie werd Louwes op DNA-onderzoek veroordeeld, waarvan de Amerikaanse professor Dan Krane, die wereldwijd bij meer dan 700 DNA-onderzoeken als deskundige bij was betrokken, aangaf dat hij nooit zo een slecht onderzoek had gezien.

Een deel van de fouten waren zo erg dat als het niet om te huilen was, je er om zou kunnen lachen. (Ik zeg wel eens dat ik over deze zaak 3 Grishams zou kunnen schrijven en 1 lachfilm kunnen maken “Mr. Bean goes to Deventer”)

Voor een deel van de betrokkenen aan de kant van OM, politie, NFI en rechtbank, zou je kunnen denken dat ze misleid zijn doordat zij ook niet goed inzicht in alle informatie hadden. Maar voor de meesten geldt hetzij dat ze totaal niet voor hun vak geschikt zijn door gebrek aan onderzoekskwaliteit, ze niet logisch kunnen denken en/of een volkomen gebrek aan integriteit hebben.  Dus bereid zijn om er letterlijk alles aan te doen om iemand waarvan ze denken dat het de dader is, ook in de gevangenis te krijgen, inclusief met bewijsmiddelen kloten en valse verklaringen op te maken.

Daarbij komt nog dat er –vrijwel zeker bewust-, geen goed onderzoek werd gedaan naar iemand anders, hoewel daar alle reden toe was. Dat de Amerikaanse rechter niet toeliet dat alternatieve daders dan Avery werden onderzocht, deed mij pijnlijk aan Deventer denken.

Inmiddels leeft Louwes ook al bijna 17 jaar in een hel en zijn er allerlei krachten aan de gang om ervoor te zorgen dat de waarheid niet boven tafel komt.

Geloof je me niet, lees dan eens wat stukken op www.geenonschuldigenvast.nl dan begrijp je misschien wat ik bedoel! En besef zelfs dat we door een uitspraak van een rechter, een deel van de even schokkende informatie, van die site hebben moeten afhalen.

Het zou zo fijn zijn als de verontwaardiging die velen terecht voelen als ze Making a Murderer bekijken, wordt omgezet in actie in Nederland om iemand die hier hetzelfde meegemaakt heeft en meemaakt in Nederland, Ernest Louwes, recht te doen.  Het zou de Nederlandse rechtsstaat sieren.

Over de Deventer Moordzaak heeft Prof. Ton Derksen het boek geschreven “Leugens over Louwes”.  Op deze website tref je een goede opsomming aan van de meer dan 30 professionele leugens die Derksen heeft gevonden bij OM, politie en NFI in deze zaak tegen Louwes.

Ik weet zeker dat als u de diverse links volgt uit dit stuk dat U dan dezelfde emoties meemaakt die je ondergaat bij Making a Murderer; “Hoe is dit mogelijk?”. Mocht een Nederlandse documentairemaker in zijn voor het maken van een vaderlandse variant, weet hij bij deze waar hij kan beginnen.

 

(Interessante andere literatuur is “Convicting the Innocent” waar van 250 zaken in de VS, waar nadien via DNA-onderzoek is gebleken dat de verkeerde was veroordeeld, is vastgesteld wat er allemaal fout is gegaan bij die zaak. Daarbij worden zes soorten fouten beschreven, die allemaal in grote mate bij deze zaken zijn voorgekomen en ook bij Steven Avery. Maar denk niet dat dit uniek voor de VS is. Want voor alle voorbeelden uit het boek ken ik vergelijkbare fouten uit Nederlandse zaken, waar onschuldigen zijn veroordeeld.)

1 antwoord

Laat een reactie achter

Discussieer mee.
Gebruik onderstaand formulier om een reactie achter te laten.

Geef een reactie