Hoe lang nog onschuldig vast?

Sinds eind 2005 ben ik betrokken bij de Deventer Moordzaak. Wat me daar het meest bij opviel waren de vele en grote fouten, die er door deskundigen bij de verschillende processen waren gemaakt.  Deze fouten kwamen naar boven door intensief speurwerk van diverse burgers, die vanuit hun eigen specifieke deskundigheid, de vele -en vaak dramatische- fouten van de deskundigen in dat proces, aantoonden.

Op deze website van 10 jaar geleden is daar nog veel van te zien: www.geenonschuldigenvast.nl. (Helaas heb ik daar op last van de rechter een cruciaal deel van moeten weghalen).

Vandaag, bijna 18 jaar na de moord, staat in De Volkskrant, dat een cruciale pijler van de veroordeling van Ernest Louwes, vanuit een rapport van het TNO, verder weggeslagen is. Door de specifieke atmosferische omstandigheden op de avond van de moord, is het namelijk wel mogelijk geweest dat Ernest Louwes toen niet in Deventer is geweest, maar op de A28 heeft gereden, zoals hij altijd al had beweerd. Precies 10 jaar geleden is dat al door burgers aangetoond, zoals hier valt te lezen. Bedenk daarbij dat Louwes ook na zijn aanhouding nog een file had gemeld op de A28 bij Harderwijk, waarin hij om 20 uur in gestaan had. Een file die daar normaliter nooit staat. (En het dus voor hem fysiek onmogelijk was om 20.30 uur wel in Deventer te zijn geweest zoals het OM beweerde en de rechter overnam).

In De Volkskrant van vandaag staat ook een opsomming van de fouten van de deskundigen in relatie tot dit telefoongesprek. O.a. van Prof. Brussaard, die bij de rechter verklaarde dat op de bewuste avond, de klimatologische omstandigheden het onmogelijk maakten dat er over grote afstand telefoongesprekken plaatsvonden. Toen burgers ontdekten dat hij die analyse verricht had op weergegevens van een avond drie maanden na de moord en dat met hem gecommuniceerd werd, weigerde hij die fout te erkennen.

Het was en is symptomatisch voor zowel de kwaliteit van dit onderzoek naar de moord als de wijze waarop de vele betrokken “professionals” vervolgens weigeren te erkennen welke grote fouten zij gemaakt hadden.

Door die weerstand bij die deskundigen, OM en het NFI, sleept -grotendeels achter de schermen- deze zaak nog steeds voort en zou het nog wel eens een paar jaar kunnen duren, voordat het vonnis tegen Ernest Louwes echt wordt vernietigd. En hij nog meer jaren in een nachtmerrie moet blijven leven van onschuldig veroordeelde.

Een goed overzicht van de vele blunders van het NFI in dit onderzoek staat in het door de “amateurs” gemaakte Zwartboek NFI dat in 2007 aan de Vaste Kamercommissie van Justitie van de Tweede Kamer is overhandigd. Die weigerde het trouwens op de agenda te zetten!

De aaneenschakeling van fouten zijn vastgesteld door een groep van burgers, die vanuit hun specifieke deskundigheid, het werk van de NFI-medewerkers fileerden.  En ook na het uitkomen van dit Zwartboek zijn nog diverse nieuwe fouten ontdekt. O.a. de fout van de DNA-deskundige, nota bene een Professor, die bij de telling van het aantal DNA-cellen, een stomme fout maakte waardoor dat aantal cellen met een factor 8 werd overschat.

Net zoals het “bewijs” rondom het telefoongesprek bij dit proces onderuit is gegaan zal ook het “DNA-bewijs” onderuit gaan. Alleen al het feit dat, voordat de blouse op DNA bij het NFI in 2003 is onderzocht is, er ongeveer alles mee gedaan is behoudens de auto van de hoofdcommissaris mee gewassen. Dat alleen al maakt het onmogelijk nog harde conclusies te trekken op basis van de sporen op die blouse.  Zo is ondertussen aangetoond dat er diverse bloed- en andere vlekken op zaten, die er nog niet waren toen de weduwe in 1999 dood werd aangetroffen!

Het DNA van Louwes dat op de blouse is aangetroffen kan namelijk heel goed daar direct en indirect op gekomen zijn, tijdens het bezoek dat hij de ochtend van de moord aan de weduwe had afgelegd.

Steeds als ik aan deze zaak denk, draait mijn maag om. Niet alleen door het feit dat ik besef dat Ernest Louwes nu al bijna 18 jaar in een nachtmerrie verkeert. Maar ook dat dit niet de enige zaak is waar dit soort fouten bij zijn gemaakt door OM, NFI en de door hen aangetrokken deskundigen. Prof. Derksen in zijn boek “Onschuldig Vast” komt tot een schatting dat ongeveer 10% van de langgestraften in Nederland onterecht zijn veroordeeld.

Het trieste is dat in Nederland, dat zich zo voorstaat een keurige rechtsstaat te zijn, het traject om als onschuldig veroordeelde toch je recht te krijgen, zo verschrikkelijk lastig is.  Daarom pleit ik al meer dan 10 jaar voor een Nederlandse variant van de Engelse CRCC, waarbij het herroepen van een vonnis wordt onderzocht door een onafhankelijke instantie (en daarmee in Engeland jaarlijks ongeveer 25 onschuldig veroordeelden vrijkomen).

Maar ik ben bang dat, ook nadat het vonnis van Louwes is vernietigd (dat vermoedelijk toch nog 3 tot 5 jaar (!) zal gaan duren), de Nederlandse politiek en het justitiële systeem niet bereid is te onderkennen hoeveel fouten er gemaakt worden in het proces dat tot langdurige veroordelingen leidt. Niet alleen ten nadele van de onschuldig veroordeelden, maar ook ten nadele van de kwaliteit van onze rechtstaat. Hopelijk is dit ook een onderwerp dat tijdens de formatie meegenomen wordt.

1 antwoord

Laat een reactie achter

Discussieer mee.
Gebruik onderstaand formulier om een reactie achter te laten.

Geef een reactie