Haagse besluitvaardigheid

Zelfs van een simpel probleem kan men in Den Haag een ingewikkelde zaak van maken.  Je kon er je klok op gelijk zetten dat de wijze waarop men in Den Haag de besluitvorming over de 26e Nederlandse zetel regelde, of althans niet regelde, uiteindelijk tot een complexe situatie zou leiden, waarbij elke beslissing de verkeerde is.

De restzetelberekening is altijd al een onderwerp geweest waar enige controverse over heerst. Stel dat er 100 zetels te verdelen zijn dan geeft iedere 1% recht op 1 zetel. Maar omdat de uitslag niet op afgeronde percentages uitkomt, maar op fracties, zoals 13,7% en 15,4% blijven er zetels over als de zetels op hele percentages worden toegewezen. In principe zijn er een aantal manieren waarop je het zou kunnen toewijzen. Al bijna 100 jaar wordt de methode van de Grootste Gemene Deler gebruikt (ontwikkeld door een rekenkundige D’Hont).  Het aantal stemmen wordt dan gedeeld door het aantal zetels plus een, en de restzetel gaat naar de hoogste waarde. Stel een partij heeft 10,5% gehaald dan krijgt men in ieder geval 10 zetels in mijn voorbeeld. De berekende fractie voor de restzetel is dan 10,5 / (10+1) = 0,95. Een partij die bij voorbeeld 3,7% heeft gehaald krijgt dan de berekening 3,7 /(3+1) = 0,925.  Dus met 10,5 krijg je dan de restzetel en met 3,7 niet.  Een systeem dat gunstig werkt voor de grote partijen.

Daarnaast is er in Nederland de regel dat je minstens de kiesdeler moet hebben behaald voor je eerste zetel. Dus in dit voorbeeld krijg je met 0,99% geen zetel, pas bij 1%. 

Ten aanzien van de Europese Parlementsverkiezing ging dit systeem op voor de 25 te verdelen zetels. 4% is dus een zetel. Dit is de definitieve uitslag. Bij de berekeningen zijn de restzetels terecht gekomen bij SP, VVD, D66, ChristenUnie/SGP en Groen Links (die partij nog dankzij een lijstverbinding met de PvdA, want met 8,8% zou men geen recht hebben gehad op die 3e zetel).  De Partij voor de Dieren haalde net niet de 4%  (3,5%)en kreeg dus geen zetel. En de PVV kwam stemmen tekort voor haar restzetel, die dan van een van de andere partijen was afgegaan.  

Tot zover geen problemen. Maar, zoals ik al eerder had vermeld op dit weblog, is de kans aanwezig dat over een half jaar een 26e zetel aan Nederland toevalt. Dat gebeurt als het verdag van Lisabon wordt geratificeerd. En dat lijkt te gebeuren als Ierland in het najaar bij haar tweede referendum wel “ja” stemt.

En wat is nu het probleem? Dat in Nederland voorafgaande aan de verkiezingen niet de regels zijn vastgesteld op basis waarvan deze 26e zetel verdeeld gaat worden. Die discussie zou dan in Den Haag voorafgaande aan de verkiezingen gevoerd moeten worden met als grote voordeel dat je dan over principes praat, omdat je de uitslag dan nog niet weet.  Dat is dus nagelaten en nu zit men met de gebakken peren. Want er zijn twee methodes die men kan toepassen en met de ene manier krijgt de PVV haar 5e zetel en op de andere manier komt de Partij voor de Dieren alsnog in het Europees Parlement.

Welke beslissing er nu ook genomen wordt het gaat nu niet meer om een principe (zoals men graag zal willen voordoen), maar het gaat nu erom “geven we vanuit Den Haag deze zetel aan de PVV of aan de Partij voor de Dieren”.  Een situatie die men heel gemakkelijk had kunnen voorzien en ook heel gemakkelijk had kunnen voorkomen. Maar vooruitzien en slagvaardige besluitvorming zijn geen eigenschappen die rondom het Binnenhof voor het opscheppen liggen.

Er was trouwens wel een principiele keuze die men had kunnen nemen en nu nog steeds zou kunnen nemen, maar waar het nu een gepasseerd station voor is: doe alsof de ratificering van het verdrag van Lissabon had plaatsgevonden voorafgaande aan de verkiezing van het Europees Parlement van 4 juni en deel de 26 zetels toe op basis van die uitslag en de toen geldende regels.

Wat we nu gaan krijgen zal een soort onnodige slapstick worden. Want zowel PVV als de Partij voor de Dieren zullen oneens zijn met een voor die partij nadelig besluit. En als men het juridisch zou gaan uitvechten dan zou het nog wel eens tot “vermakelijke” situaties kunnen leiden.  Was volkomen onnodig geweest, maar Den Haag had blijkbaar belangrijkere zaken te behandelen.

8 antwoorden
  1. jetty
    jetty zegt:

    Misschien moeten Lucas Hartong en Natasja Oerlemans er maar een duobaan van maken. Hij van maandag tot woensdagmiddag en zij van woensdagmiddag t.e.m. vrijdag. Of beiden met één bil op de gewenste zetel gaan zitten.

    Maurice, zie ik het goed….als de tweede kamer instemt met het voorstel van Ank Bijleveld, dan kan Marianne Thieme wel naar de rechter willen, maar dat heeft dan niet zoveel zin toch? (Heel oneerlijk want dubbelgepakt, dat wel natuurlijk.)
    Als de tweede kamer niet instemt met het voorstel, dan zijn de rapen gaar, want dan moet er een nieuw voorstel komen. Dan neemt men vast het advies van de Kiesraad over. Nou, dat laat Wilders niet ongemerkt voorbijgaan. Hij zal dan wel weer in de peilingen omhoog schieten, als slachtoffer van de “linkse kerk”.

    Heel onhandig allemaal.

  2. Gerard
    Gerard zegt:

    ‘Premier Jan Peter Balkenende was niet op de hoogte van een rapport van een TNO-onderzoeker over de brandbare wandbekleding in het Catshuis in Den Haag.’

    http://www.nrc.nl/binnenland/article2268844.ece/Balkenende_wist_niet_af_van_TNO-rapport_Catshuis

    Zie ook (met verslag reacties in beeld):
    http://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/binnenland/)/components/actueel/rtlnieuws/2009/06_juni/11/binnenland/0611_1930_coverup_catshuis.xml

    Nieuw, triest hoofdstuk in de ambtelijke verloedering van onze rechtsstaat. Wat er van waar is zal mogelijk blijken tijdens het Kamerdebat hierover op 23 juni a.s. Maar ik heb er weinig hoop op, gezien het feit dat OM en JP zich bij voorbaat al hebben ingedekt met een hen welgevallige reactie van de betreffende rechtbank.

    Afijn, we wachten af wat JP dan ‘uit de (brandbare) doeken zal doen’ of ‘uit de verf komt’. Waarom trouwens niet onmiddellijk een spoeddebat? Die worden immers vaker voor minder gehouden.

  3. hjvonk
    hjvonk zegt:

    Voor u geselecteerd:
    uit http://www.vrijspreker.nl

    woensdag, 3 juni 2009

    De avonturen van Jan Peter

    Jan Peter Balkenende komt bij de hemelpoort. Petrus schrikt zich bijna te pletter, want hij heeft geen idee, wat hij met hem aan moet. Jan Peter geeft aan, dat zijn plaats toch echt in de hemel is, maar volgens Gods Wet moet hij, alvorens hij mag kiezen, een dag in de hel en een dag in de hemel doorbrengen.

    Petrus leidt hem naar de lift en zet hem eerst bij de hellepoort af. De poort gaat open en Jan Peter loopt een hagelwit zandstrand op met een diepblauwe zee, waar hij ook nog kan diepzeeduiken!
    Daar ontmoet hij ook nog bijzonder gelukkige oude vrienden. Ze schudden elkaar de hand en praten volop over de goede oude tijd waarin ze beroemd en rijk werden. Vervolgens duiken ze samen verder. Na afloop genieten ze van een diner met kreeft, kaviaar en champagne.
    De duivel is ook aanwezig en blijkt een bijzondere en aangename man te zijn die grapjes maakt en anekdotes vertelt. Al met al is het zo’n heerlijke bijeenkomst dat de dag om is voor hij het in de gaten heeft. Zijn vrienden zwaaien hem uit als hij de lift instapt om terug te keren.
    Als de lift weer open gaat komt hij in de hemel terecht. In de volgende 24 uur zweeft Jan Peter tevreden van de ene wolk naar de andere. Er worden psalmen gezongen en op de harp gespeeld en Jan Peter zingt graag een deuntje mee. Hij heeft het aardig naar zijn zin.
    Als hij weer voor Petrus staat, vraagt die hem of hij een keuze heeft kunnen maken. Jan Peter denkt even rustig na en zegt: “Ik zou het nooit gedacht hebben hoor, en ik moet zeggen dat de hemel heerlijk was. Maar ik denk dat mijn plaats toch in de hel is, bij mijn oude vrienden.” Petrus begeleidt hem in de lift naar beneden en de deur gaat open.
    Daar zijn zijn vrienden weer aan het duiken, maar nu is de zee vervuild, er is geen vis te bekennen, ook geen koraal. Het zeewater stinkt een uur in de wind, want er is bijna geen zuurstof meer. Zijn vrienden kunnen niet meer bovenkomen, want ze zitten vast in de vangnetten.
    De duivel komt naar Jan Peter toe en slaat een arm om hem heen. “Ik snap er niets meer van”, stamelt Jan Peter. “Gisteren was het hier prachtig en aten we kreeft en kaviaar. We dansten en hadden een heerlijke dag! Wat is er gebeurd?”
    De duivel kijkt hem aan, glimlacht en zegt:
    “Gisteren was het nog verkiezingstijd. Vandaag heb je gekozen.” woensdag, 3 juni 2009

    ——————————————————————————–
    Alle tips en trics. Ontdek nu de nieuwe Windows Live

  4. mieke2
    mieke2 zegt:

    Gerard (Catshuis),
    Het is in Nederland in het algemeen af te raden om de eega te zijn van iemand die voor de overheid werkt. Of het daarbij om een tijdelijk klusje gaat zoals het opschilderen van het Catshuis, om een man die bij de Nederlandse Krijgsmacht dient en daar met mijnen in de weer mag, of om een man die voor Defensie als maatschappelijk werker zich naar eer en geweten inzet.
    Voorts blijkt het niet altijd raadzaam om een familielid in dienst te laten treden bij een van de Nederlandse politiekorpsen. Want áls er een ernstig ongeluk met hen of werkgerelateerd in hun nabijheid gebeurt, dan treedt maar al te vaak de Firma List & Bedrog aan en daar kom je in geen jaren meer van af. Zulke families of achterblijvers zijn dan aan de Goden overgeleverd. En hoe raar het ook klinkt, dat is dan allesbehalve de God van de Bijbel en van Jan Peter Balkenende.

    Dat je je baas “uit de wind houdt” als er troubles zijn, dat is eigenlijk niet meer dan normaal mits het niet immoreel wordt. Daarnaast, wat hebben dominees nou voor verstand van (vinyl) wandbekleding? Maar al met al is dit eigenlijk best een heel fout land dus. Nog steeds.

  5. Gerard
    Gerard zegt:

    ‘Banken zijn gul geweest met gouden handdrukken in het jaar dat de kredietcrisis losbarstte. Vijftien bankiers bij zes banken ontvingen in 2008 jaar samen 32 miljoen euro aan vertrekpremies. De 150 andere grote Nederlandse ondernemingen gaven samen 18 miljoen euro uit aan vertrekbonussen.’

    http://www.volkskrant.nl/economie/article1242411.ece/Banken_gul_met_vertrekbonus

    Volgens mij zijn de nationale investeringen in ‘bankhulp’ één grote woekerpolisaffaire. Spaarrentes gaan stiekem omlaag, hypotheekrentes nauwelijks. Zelfs zonder geld op je bankrekening betaal je steeds meer kosten. En banken beknibbelen op de kredietverstrekking omdat… grijpgrage grootgraaiers de kas blijven leegroven.

    ‘Het banksysteem moet in stand worden gehouden,’ was de boodschap van Bos. Voortdurend misbruik is het gevolg.
    Over Haagse besluitvaardigheid gesproken…

    Ik stel voor dat we afscheid nemen van het banksysteem en elkaar weer contant gaan betalen, zoniet met schelpen. Hoewel… alle kans dat bankbobo’s zich dan als de eerste de beste strandjutters ontpoppen. Eens een dief, altijd een dief. Er lijkt geen kruid tegen gewassen.

  6. mieke2
    mieke2 zegt:

    “Er lijkt geen kruid tegen gewassen.”

    Zo’n constatering is natuurlijk tegelijkertijd meteen ook een uitdaging. Het eerste wat me te binnen schoot bij het lezen van Gerard’s woorden, waren de Middeleeuwse methoden zoals ook tegenwoordig onder Islamitisch recht nog wel worden toegepast: “jij gestolen? dan je handje er af, want dan doe je het nooit meer”. Niet dat ik zulk primitief denken wil propageren trouwens. Maar een “Berufsverbot” zou er voor een flink aantal geldjongens/-meisjes toch wel heel snel mogen komen. Gewoon een Berufsverbot voor de rest van jun leven. Mensen die werkzaam zijn in een aantal andere sectoren lopen zo’n risico immers ook als ze (zwaar) in de fout gaan en slachtoffers maken. Dus waarom bankiers, beurshandelaren en dat soort volk niet?

    Maar hoe kom je aan de wettelijke instelling van een Berufsverbot?

    De afgelopen nacht heb ik het laat gemaakt en o.m. naar een soort thriller gekeken op het ZDF. Een verhaal dat in Stockholm speelde en waarbij de maffia uit een naburig, groot land tot midden in het privéleven van politie en rechercheurs zulke mensen in hun greep hield. Bedreigingen en onderdrukking dus, en niet zo zuinig.
    Veel Nederlanders vragen zich, zoals hier op dit blog, al jaren af waarom bepaalde procedures en gebrek aan daadkracht en “optreden tegen” maar niet effectief worden aangepakt vanuit de politiek en Justitie en Politie. We vragen ons dat zo ernstig af dat we inmiddels de opkomst van Fortuyn hebben gezien, en daarna die van Wilders.
    Als je je ogen goed open hebt, kun je soms weleens zien hoe in je omgeving de onderwereld (uit binnen- of buitenland) bezig is door te dringen in de bóvenwereld. Ik maak me in dat opzicht inmiddels weinig illusies meer. En al wat in de bovenwereld leeft, heeft een adres en een gezin en meer van die dingen die hen persoonlijk erg kwetsbaar maken. Ik vroeg me vannacht, TV kijkend, af: is dát het wat Nederland steeds verder doet verloederen en politiek gezien lamlegt? Het onvermogen van politici en wetshandhavers om de hersens die ze toch vermoedelijk wel zullen hebben, in genoeg daadkracht om te zetten? Omdat infiltratie maar met name intimidatie te ver gevorderd is?

    Nee, had niet gedronken, niet aan de pillen, geen paranoia. Call me naive, maar de methoden uit die film van vannacht zetten me toch zwaar aan het denken. En het is ook absurd wat je politiek en justitieel/politie al jaren ziet gebeuren, de trends, de verloedering. Het zou volstrekt onlogisch zijn dat zulke mensen allemaal halve idioten zijn of afkomstig uit een ander zonnestelsel. Ook moet je er niet van uitgaan dat anderen per definitie slecht of onwillend zijn; ieder mens streeft naar geluk en de meesten gunnen dat ook hun naasten. Dus wat weerhoudt hen c.q. het systeem er van om fatsoenlijk te regeren en te handhaven?

    Er is wel een vrij eenvoudige oplossing natuurlijk om, indien een zekere stalemate inderdaad een rol speelt, dat probleem te tackelen en onderwereldsyndicaten en wat dies meer zij het nakijken te geven. Maar goed, ik dwaal nu wat af van het onderwerp “Haagse besluitvaardigheid”.

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie