Wilt u ons werk financieel ondersteunen? Doe een kleine donatie en klik hier

De laatste updates in uw mail!

U hoeft niets te missen. leder weekend krijgt u de hoogtepunten van Maurice van afgelopen week in uw mail. Met opmerkelijke artikelen, meer achtergrond en toelichtingen.

Home » COVID-19 » Covid was in 2020 NIET doodsoorzaak nummer 1

Covid was in 2020 NIET doodsoorzaak nummer 1

Samenvatting van het artikel

Op een website van VWS wordt Covid-19 als doodsoorzaak nummer 1 in 2020 gepresenteerd. Dat is echter onterecht en die conclusie kan getrokken worden op basis van de CBS-rapportage. De grote vraag is dan ook of de keuzes die de politiek wel en niet maakt ten aanzien van onze nationale volksgezondheid gerechtvaardigd zijn op basis van deze ranglijst en interpretaties.

Lees volledig artikel
Leestijd: 4 minuten

Dit artikel is gemaakt in samenwerking met Anton Theunissen van virusvaria.nl

Op Volksgezondheidenzorg.info van het Ministerie VWS wordt Covid-19 als doodsoorzaak nummer 1 in 2020 gepresenteerd met ruim 20.000 overlijdensgevallen. Maar op basis van de cijfers van de CBS kan aangetoond worden dat dit een manipulatie is van de onderliggende cijfers en dat het werkelijke aantal mensen, die door Covid-19 zijn gestorven in 2020 op ruim 11.000 uit was gekomen.

Het overzicht van VWS

De top 10 doodsoorzaken (2020) ziet er volgens de overheid op deze website als volgt uit met Covid-19 als nummer 1 met ruim 20.000 doden:

Er wordt al jarenlang (sinds 1899!) nauwkeurig in kaart gebracht waaraan mensen overlijden. Het CBS hanteert voor doodsoorzaken hoofdgroepen (bijvoorbeeld hart- en vaatziekten), die vervolgens weer onderverdeeld zijn in gespecificeerde subgroepen (bijvoorbeeld een hartstilstand), oftewel de onderliggende doodsoorzaken.

De WHO bepaalt hoe dit systeem geclassificeerd is, om zo de gegevens over doodsoorzaken wereldwijd met elkaar te kunnen vergelijken en duiden. De hoofd- en subgroepen komen overeen met de hoofddoodsoorzaak en de onderliggende doodsoorzaak op het zogeheten B-formulier. Als er iemand overlijdt, vult een medicus een B-formulier in waarop de hoofddoodsoorzaak en de onderliggende doodsoorzaak vermeld staan en het CBS verwerkt deze gegevens tot sterftecijfers en statistieken. De dienstdoende arts vult in wat hem op dat moment het meest waarschijnlijk lijkt.

Voor 2020 is er een nieuwe hoofdgroep in dit systeem aangebracht: Covid-19. Hoewel geen enkele andere ziekte een aparte hoofdgroep is (maar ALTIJD onder een subgroep valt), heeft de WHO besloten dat Covid-19 hierop een uitzondering vormt. Het was echter veel logischer geweest om Covid-19 onder de hoofdgroep “Infectieuze en parasitaire ziekten” of “Ziekten van Ademhalingsstelsel” te laten vallen en dan hadden de doodsoorzakenstatistieken er anders uitgezien.

Als Covid-19 bij “Ademhalingsstelsel” was ondergebracht in het overzicht , waren alleen de plekken drie en vier (Psychische stoornissen en Ademhalingsstelsel) omgewisseld, zoals u hieronder kunt zien.

Vergelijking in hoofdgroepen

Alle voorgaande jaren zijn er voor overzichten/ranglijsten altijd alleen hoofdgroepen met elkaar vergeleken en daar kwam steeds een vrij stabiel beeld uit met kanker als nummer 1 doodsoorzaak. Kanker is nu gesplitst in subgroepen kanker, die dus allemaal lager op de ranglijst komen zodat Covid wat plaatsjes kan stijgen. Had de overheid de vertrouwde vergelijkingsmethode van hoofdgroepen gebruikt, dan had de ranglijst er (weliswaar met Covid-19 als rare eend in de bijt) als volgt uitgezien:

Deze (alternatieve) ranglijst komt – in tegenstelling tot de ranglijst van de Rijksoverheid – in ieder geval wel overeen met de staafdiagram die het CBS presenteert. Het CBS heft er hier voor gekozen om 2 hoofdgroepen samen te voegen, namelijk Psychische stoornissen en Ziekten van het Zenuwstelsel, samen qua sterftecijfer vergelijkbaar met Covid-19.

‘Bron: https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2021/33/1-op-de-8-sterfgevallen-in-2020-door-covid-19

Deze grafiek betreft percentages en geen absolute getallen. Dus daarom zie je dat elke lichtblauwe staaf wat korter is dan de donkerblauwe staaf, die 2019 aangeeft. Want Covid-19 is erbij gekomen.

Via de absolute getallen kunnen je echter veel beter laten zien wat er in 2020 is gebeurd t.o.v. 2019.

Eerst een grafiek. De stippellijnen zijn de trendlijnen, gebaseerd op de afgelopen 10 jaar. Die geven aan waar 2020 op uit zou zijn gekomen als de trend was doorgezet. De bolletjes geven de werkelijke cijfers van 2020 weer. De meeste bolletjes liggen onder de trendlijn van dezelfde kleur. Hoezeer ze verschillen staat in de tabel eronder weergegeven.

Behalve de endocriene ziektes (hormoonstelsel) zijn alle ziektes lager dan verwacht, sommige meer dan 15% lager zelfs, wat een grote afwijking is.

Dus even als voorbeeld:

Tellen we alle hoofdcategorieën bij elkaar op, dan gaat het om 8.989 sterfgevallen die volledig in de lijn der verwachting zouden hebben gelegen – maar die nu dus plotseling niet hebben plaatsgevonden.

Hoe kan dat? De ziektes zijn niet veranderd. De bevolkingsontwikkeling kent ook geen trendbreuk. We zijn niet ineens meer gaan bewegen of beter op onze voeding gaan letten. Het is onwaarschijnlijk dat de maatregelen hierbij geholpen hebben, al zou deze en gene dat graag opvoeren.

Een mogelijkheid is dat deze sterfgevallen dit jaar in een andere categorie zijn geregistreerd met als voordehandliggende kandidaat: Covid. Dat kan natuurlijk terecht zijn. Als Covid een overlijden ook maar met één dag of een uur vervroegt, is er misschien zelfs weinig tegenin te brengen. Maar al eerder waren er twijfels bij onterecht als Covid genoteerde overlijdens. Het is maar net hoe het B-Formulier wordt ingevuld en welke richtlijnen daarbij werden gegeven. Hopelijk komt dat nog eens bij een evaluatie aan bod.

Of Covid daadwerkelijk de doorslaggevende oorzaak was van al die overlijdens, is gezien de cijfers een legitieme vraag. Zonder Covid zou immers ongeveer de trendlijn zijn gevolgd dus hadden de overlijdens evengoed plaatsgevonden. Covid kan zo bezien ook de rol hebben gespeeld van ‘het laatste zetje’ oftewel ‘de veerman naar de eeuwigheid’, net zoals griep altijd is beschouwd.

Parallel universum

Laten wij nu eens aannemen dat de cijfers de trend gewoon hadden gevolgd. Die 8.989 overlijdens zouden gewoon hebben plaatsgevonden. Dan zouden die dus niet ten laste zijn gekomen van Covid.

Aan Covid-sterfte blijft dan over: 20.138-8.989 = 11.149. Dat klinkt al heel anders dan “twintigduizend”.

Vergeet ook niet dat dit eigenlijk het totaal is van twee griepseizoenen: 2019-2020 én (een deel van) 2020-2021. Per seizoen is dat 5.600. Dit is ruim onder het gemiddelde van de griepseizoenen in de afgelopen vijf jaar (6.500).

Of klopt dit niet? Waren het geen twee seizoenen? Even checken op ourworldindata.org

De PCR-bevestigde (“confirmed”) overlijdens in Nederland in 2020 was: 11.525. De overige sterfgevallen zijn “vermoedelijke” Covid-doden. Dat klinkt dus inderdaad alsof de “vermoedelijke” Covid-doden ook aan één van de andere oorzaken hadden kunnen worden toegeschreven – en misschien had dat eigenlijk wel gemoeten.

Overige invloeden

De lockdowns en andere maatregelen zullen ook geen positieve effecten hebben gehad. In ieder geval niet op het welzijn en zeer waarschijnlijk ook niet op de sterftecijfers. Dat blijkt uit diverse studies. Dat is vast niet meer te achterhalen, maar zonder die effecten waren de diverse doodsoorzaakcijfers wellicht nóg lager geweest.

COVID neerzetten als doodsoorzaak nummer 1 is niet in het belang van de volksgezondheid, al was het maar vanwege de rechten die adviserende medici en overheid daaraan menen te mogen ontlenen. Hiervoor worden categorieën gehusseld, doodsoorzaken uit elkaar getrokken en zaken daarmee dreigender voorgesteld dan ze in werkelijkheid zijn.

(Met dank aan MV voor de inspiratie)

Deel dit artikel: Twitter Facebook Linkedin WhatsApp
REACTIES
Reageer hier, maar met respect.

We verwelkomen respectvolle en relevante opmerkingen. Off-topic commentaren worden verwijderd. Als je illegale dingen doet, zullen we het verbieden.

  • MEER OVER
BEKIJK OOK
 
Wat betekent lichamelijke integriteit?
De psychologie van virologische incompetentie