Ook controversieel

Veel politici en commentatoren die in Nova of Buitenhof verschijnen blijken vaak niet te begrijpen waar  het gebrek aan vertrouwen van een steeds grotere groep Nederlanders in de politiek en overheid vandaan komt. Men stelt dan vaak dat alles begon bij Fortuyn. Of leggen nu de schuld bij Wilders. Daarbij realiseren ze zich niet dat ze daarbij oorzaak en gevolg omdraaien. Fortuyn en Wilders konden groot worden omdat we in Nederland een politieke cultuur hebben waar problemen niet benoemd werden en leidinggevenden vooral bezig zijn de façade overeind te houden, dat hetgeen waarvoor zij verantwoordelijk zijn, goed gaat. Zelfs als velen weten of denken dat dit niet het geval is. En vaak blijken politici dan hun mond te houden of genoegen te nemen met een aantal doekjes voor het bloeden.

Voor je ogen is op dit moment hiervan een goed voorbeeld aan het afspelen. En alle functionarissen, leidinggevenden van de overheid en politici, volgen tot dusverre het scenario dat in Nederland zo bekend is en daardoor tot een steeds grotere kloof in vertrouwen leidt.

Het gaat over de nasleep van de verschrikkelijke moord op Milly uit Dordrecht. Vanzelfsprekend is er maar één persoon verantwoordelijk voor deze moord en dat is de moordenaar zelf:

Als je er als burger van de buitenkant naar kijkt dan is het minste wat je kan denken dat het toch verwonderlijk is dat als de dader vlak bij het slachtoffer woonde pas een week na dato, en dan ook nog nadat hij zichzelf aangaf, de zaak is opgelost. Zeker als dan ook bekend wordt dat de moeder van Milly aan de politie verteld heeft dat in het laatste telefoongesprek ze meldde dat een buurman voor de deur stond.

Ik wil zeker aannemen dat gezien het feit dat Milly al vroeg in de avond van haar vermissing vermoord is, wat de politie ook gedaan had, zij niet meer te redden was geweest. Maar waar je wel grote vraagtekens bij kan zetten is of de politie nadat de vermissing was gemeld snel en adequaat is opgetreden. En zeker als de verdachte bij de politie werkte zou het kunnen zijn dat hij bij het onderzoek in eerste instantie is ontzien.

Als je als leiding van een overheidsinstantie (politie) en als politicus je echt bezig houdt met het onderwerp “vertrouwen van de burger in de overheid” dan ga je als volgt aan de gang. Je meldt dat je in principe vertrouwen hebt in de inzet en betrokkenheid van je mensen, maar dat er ten aanzien van dit onderzoek een aantal belangrijke vraagtekens open staan. En dat je in het belang van de kwaliteit van het werk van je organisatie in de toekomst bij vergelijkbare gevallen een onafhankelijk onderzoek instelt naar de gang van zaken. En vervolgens laat je dat onderzoek door buitenstaanders doen (dus niet door het OM of Rijksrecherche, maar zoiets als de Raad van Pieter van Vollenhoven).

Maar dat is dus niet wat er gebeurd. Men blijkt niets geleerd te hebben van het verleden en gaat de weg in die uiteindelijk alleen maar verliezers oplevert. Maandagochtend stelde in het AD de hoogste baas van de politie in Zuid Holland Zuid dat er geen fouten waren gemaakt door zijn mensen. Zijn mensen waren heel deskundig en hadden zeer alert gehandeld…..

In de dagen erna ontstond hierover zowel een principiële als inhoudelijke discussie. Sylvain Ephimenco in Trouw sloeg dinsdag al de spijker op zijn kop met zijn column “Onterecht” over de uitspraken van de hoofdcommissaris in het AD. En op andere plekken kwamen deskundigen op het terrein van speurhonden aan het woord die de woorden van de hoofdcommissaris over het niet kunnen inzetten van speurhonden, drie uur na de verdwijning, onzin vonden.

De hoofdcommissaris reageerde gisteren daar weer op en vandaag zien we de volgende akte in dit drama. De Telegraaf meldt dat de ouders van Milly aan de politie hadden verteld dat zij al in het telefoongesprek de naam van de buurman hadden genoemd. Of dit waar is weet ik niet. Maar je kan al voorspellen wat er gaat gebeuren. Een steeds meer toenemende verontwaardiging onder burgers. Autoriteiten die dat gaan ontkennen, waarmee ook de positie van de ouders, die het al zo verschrikkelijk hebben, lastig wordt. Hebben ze het nu wel of niet aan de politie gezegd, als het al waar is. En als zij dat nu wel gezegd hebben en het OM en de politie graven zich in hun oorspronkelijke positie in, dan komen zij in de positie die we al uit de media kennen van andere ouders die hun kind kwijt zijn en die met hun verklaringen over de kwaliteit van het onderzoek diametraal tegenover de autoriteiten komen (kijk naar de zaak Vaatstra).

En ondertussen houden degenen die verantwoordelijk zijn voor toezicht op de kwaliteit van het OM en politie, de volksvertegenwoordigers, zich stil. Als de publiciteit zich verder ontwikkelt zoals het nu gaat dan komt er een moment dat OM of politie een intern onderzoek aankondigen. Functionarissen die dan hun collega’s gaan onderzoeken. Functionarissen die niet alleen deel uit maken van een gesloten bedrijfscultuur, maar die hiërarchisch ook vallen onder dezelfde personen die in eerste instantie hebben gezegd dat het werk zeer goed en alert is uitgevoerd of hun bazen. (En ik heb zelf voorbeelden gezien van liegende politieagenten, tegenover hun colleges die een dergelijk intern onderzoek uitvoerden en waarvan de verklaring toch kritiekloos in het eindrapport werden opgenomen. Zoals teamleider B. van de politie uit Deventer die verklaarde 3 weken met vakantie geweest te zijn in de eerste weken van het onderzoek naar de Deventer Moordzaak, terwijl uit het dossier blijkt dat hij toen gewoon actief was bij het onderzoek).

Vaak denkt men dan het probleem getackeld te hebben met de aankondiging van een intern onderzoek. Na 6 of 12 maanden komt er dan een rapport uit waaruit zou blijken dat er inderdaad weinig aan de hand was en men profiteert ook dan van het feit dat het onderwerp al weer te ver in het verleden ligt zodat er niet al te veel aandacht meer voor is.

Maar er blijven drie grote problemen over:

  1. Leiderschap zou behoren te zijn je kwetsbaar op te stellen en bereid te zijn mogelijke fouten goed te onderzoeken. Dat verhoogt juist het vertrouwen van de burgers, terwijl een onvoorwaardelijk voor je mensen te gaan staan en te roepen dat er geen fouten zijn gemaakt zonder degelijk onderzoek, dat vertrouwen juist doet verminderen. Zeker als je de schijn tegen hebt.
  2. Als niet open en transparant is vastgesteld wat er mis is gegaan dan is de kans dat het de volgende keer, in min of meer vergelijkbare gevallen, weer mis gaat groot.  
  3. De kans dat met steeds nieuwe naar buiten komende informatie (al dan niet juist), het een steeds grotere etterende wond wordt, is groot. Terwijl hoe langer het duurt voordat de leidinggevenden en politici de juiste conclusie trekken –een onafhankelijk onderzoek- hoe moeilijker het wordt om die conclusie te trekken. Iedereen gaat zich vervolgens ingraven.

Zou nu niemand in Den Haag begrijpen dat deze zaak “controversieel” is, maar juist niet met de huidige Binnenhofse vertaling van dit woord? En dat je dan juist als volksvertegenwoordiger je verantwoordelijkheid moet nemen!

15 reacties
  1. mieke2
    mieke2 says:

    Maar zo’n gast geef je toch ook een cent?

    Men moet voor de aardigheid eens nalezen wat politie en brandweer gisteravond laat in Drenthe van stal hebben gehaald nadat daar “knallen” waren gehoord nabij de bossen van Odoorn. De kosten, met ook meerdere helicopters waaronder een met infrarood zoekapparatuur die van A’dam moest komen invliegen, zullen een veel-veelvoud bedragen van wat er op de avond van haar vermissing voor Milly Boele is uitgegeven qua budget.

    Zéér terecht dat haar tragische dood en wat daarmee omgeven is, hier een aparte column heeft gekregen om nogmaals te wijzen op de totaal verziekte en incompetente gang van zaken in Nederland.

    Of het nieuws uit de Telegraaf waar is, dat kun je idd niet weten als je er niet bij was. Maar de namen van de beide journalisten die het artikel schreven staan m.i. redelijk garant voor authentieke journalistiek waar zij refereren aan betrouwbare bronnen rond het onderzoek.

    Over speurhonden: in m’n familie een nu gepensioneerd politieman en zijn zoon, een rechercheur in aktieve dienst. Tientallen jaren hadden zij beiden politiespeurhonden. Ik ben er zogezegd mee opgegroeid wat die dieren kunnen. Dan uit de afgelopen jaren de ervaringen met het zoeken naar vermisten in de Himalaya. Ook daar doen speurhonden wonderen met maar 2 contra-indicaties om ze in te zetten: extreme hoogte (thin air: hoe dunner de lucht, hoe minder geursporen die lucht kan vasthouden) en extreme regenval (sporen spoelen letterlijk weg). Los van de Nederlandse politie en het KLPD zijn er verder vele professionele speurhondenverenigingen aktief in ons land. Bijv. de RHWW (Reddings Honden Werkgroep Westervoort), die speur- en reddingshonden heeft en o.a. in Noorwegen naar een vermiste Nederlandse ging zoeken.
    En wat zien we allemaal wel niet vertrekken naar een ver buitenland in de dagen na grote aardbevingen? Niemand vindt dat raar, dat het Rode Kruis of particuliere organisaties dagen later dan met speurhonden komen aanzetten. En telkens worden slachtoffers – levend of dood – dagen later onder massa’s puin teruggevonden. Maar in Dordrecht verklaren politiedeskundigen zoiets al na een paar uur onmogelijk.

    Dus er is maar één conclusie: LEUGENS.
    Leugens over de rug van een vermoord kind.
    Maak er meteen maar “doodslag” van i.p.v. moord nog voordat de sectieresultaten bekend zijn, want het is er immers eentje van je eigen club en anders staat de hele politie zo voor schut.

    Way to go, Politie en O.M.!

    Het effect van de nasleep van Milly Boele’s dood is dat ik eigenlijk geen letter, geen woord meer geloof van wat daar tot dusver van officiële zijde over gecommuniceerd is. Ik hoop dat de ouders het over een tijdje op kunnen brengen om in een integer TV-programma hún verhaal te komen doen. Liefst nog vóór 9 juni a.s.

    Een andere insteek om het probleem bloot te leggen: wat had jij (ik bedoel dat in het algemeen) gedaan die avond als je politiehonden-geleider was in Zuid Holland met een getrainde speurhond in huis? Dan rij je er toch heen en laat je je niet tegenhouden om het dier een spoor te geven van het meisje, en te gaan lopen?

    In Den Helder brandde vorig jaar de Prins Willim volledig uit omdat de Helderse brandweer geen ervaring had met scheepsbranden en een een paar wethouders die toe stonden te kijken geen verzoek deden aan de – wel ervaren – Marinebrandweer om de leiding over te nemen.
    Kan dat dan? Specialist scheepsbranden zijn en op de kade blijven toekijken hoe je collega’s staan te klunsen? Blijkbaar. En zo kun je als specialist blijkbaar ook blijven staan toekijken terwijl er een kind wordt vermist terwijl jij het instrument bij uitstek in huis hebt, zo’n superneus, om te proberen haar terug te vinden.

    Laten we in Godsnaam de ramen van die gesloten machtsbolwerken (politie, brandweer, leger, hulpdiensten) eens ópen gooien opdat wel deskundige mensen (maar lager in rang) niet aan de kant moeten blijven staan omdat ze bij haast per definitie incompetent leiderschap het risico lopen hun baan te verliezen als ze eigen inititatief en hersens tonen.

    Tot slot. Het moet óók een geldkwestie zijn, een kwestie van ontoereikende politiebudgetten of het verkeerd uitgeven van die budgetten. Daar is de politiek voor verantwoordelijk te houden.

  2. mieke2
    mieke2 says:

    Daar heb je ‘m al, de ontkenning.

    Elsevier

    Justitie ontkent met klem dat het meisje de naam van buurman Sander V. genoemd heeft. Deze column “Ook controversieel” toont grote voorspellende gaven…

    Ook geografisch spreidt de ellende zich over het land uit, nu de overheid inderdaad vanaf de avond van Milly’s verdwijning geen enkele fatsoenlijke regie kan leveren. In het AD het volgende:

    DORDRECHT – In heel het land zijn boetes uitgedeeld aan mensen die politieagenten hebben uitgescholden vanwege het optreden van de sterke arm in de zaak Milly Boele. Het 12-jarige Dordtse meisje verdween vorige week en werd vermoord en begraven aangetroffen in de tuin van haar buurman en politieagent Sander V.
    Volgens Nicolette Bovenhorst , woordvoerster van het politiekorps Zuid-Holland Zuid, krijgen agenten allerhande nare opmerkingen naar hun hoofd geslingerd omdat de politie niet kordaat zou hebben opgetreden tijdens de vermissing van Milly, zo meldt het AD.

    Ook het feit dat dat Milly’s moordenaar een politiefunctionaris is, speelt volgens de woordvoerster een rol. Daardoor is een smet gekomen op het beroep.

    De boete voor belediging van een agent kan oplopen tot 200 euro of een celstraf van vier maanden. Bovenhorst zegt dat korpsen uit het hele land melding maken van scheldpartijen. (AK)
    26/03/10 06u44

    Link

    Daar heb ik dan inderdaad wel medelijden mee, met goeie politiemensen m/v. Want die zijn er ook. Maar dat lijken me nou net niet de types die dan boetes gaan uitschrijven wegens belediging…

    Kan nog een hete zomer worden.

  3. mieke2
    mieke2 says:

    http://www.hartvannederland.nl/nederland/zuid-holland/2010/familie-milly-noemde-geen-naam/

    Accoord, we zullen het ooit van de ouders zelf weleens te horen krijgen wat er die avond wel of niet gezegd is, ook tegen de politie. En of de ouders wel of niet zelf aan de deur bij V. zijn geweest, en of die toen wel of niet heeft opengedaan. Ook kunnen er nog backups van telefoongesprekken bestaan.
    De Telegraaf heeft “betrouwbare bronnen rond het onderzoek”. Hart van Nederland heeft “een familielid”. Dat schiet niet op zo.

    …dan komen zij in de positie die we al uit de media kennen van andere ouders die hun kind kwijt zijn en die met hun verklaringen over de kwaliteit van het onderzoek diametraal tegenover de autoriteiten komen (kijk naar de zaak Vaatstra).

    Exact.

  4. Berend Schotanus
    Berend Schotanus says:

    Ja, er zijn Enge Mannen in deze wereld die kleine meisjes vermoorden. Ja, er zijn Enge Mannen in deze wereld die explosieven in hun onderbroek verstoppen om vliegtuigen mee op te blazen. Ja, er zijn Enge Mannen in deze wereld die een machinegeweer leegschieten op een schoolklas.

    Erger nog: er zijn Enge Mannen in deze wereld die morgen Enge Dingen gaan doen die jij en ik vandaag met geen mogelijkheid kunnen verzinnen. Gaan wij overmorgen onze Almachtige Overheid bestoken met verwijten dat zij ons daar met de wijsheid van gisteren tegen hadden moeten beschermen?

    Ik vrees de dag dat dit gaat gebeuren. Er zullen duizend dingen zijn die nooit gaan gebeuren maar die onze Almachtige Overheid wel kan verzinnen. Die zullen zij aangrijpen om ons door bodyscans, telefoontaps en identiteitscontroles te halen. En daarmee zullen zij ons nog steeds niet voor dat ene onverzonnen onheilsscenario behoeden.

    Ik vind het een goed idee dat de politie ons tegen Enge Mannen beschermt. Ik vind het een goed idee dat de overheid probeert te leren van onheilsscenario’s die zich toch hebben voorgedaan. Maar ik vind het een onbezonnen idee om een oneindig lage faalkans te vragen: dat brengt oneindig hoge kosten met zich mee.

  5. Webmaster
    Webmaster says:

    @Berend Schotanus Maar dat was de discussie toch niet. Het ging erom of NADAT een vermissing is gemist de politie adequaat heeft gehandeld. En of het de kwaliteit en geloofwaardigheid van een organisatie ten goede komt als de hoogste chef vrijwel direct roept dat zijn mensen geen fouten hebben gemaakt en zeer alert hebben gereageerd.

    Ik denk dat het de kwaliteit van organisaties juist ten goede komt dat zelfs als een organisatie denkt dat het geen fouten heeft gemaakt toch nog extra goed laat kijken of er toch fouten zijn gemaakt. Om te zorgen dat het de volgende keer kwalitatief beter zal gaan.

    En dat is juist haaks op de cultuur van diverse justitiele instanties.

  6. mieke2
    mieke2 says:

    Stockholm syndrom, d.w.z. een variant daarop.

    Ja, het lijkt nu kwetsend.

    Maar niet iedereen heeft kaas gegeten van het werkelijke potentieel aan recherche/forensisch onderzoek in een crisissituatie.

    Er zal wat tijd overheen gaan, maar dan dringt ook die wrede waarheid tot de ouders door.

  7. Berend Schotanus
    Berend Schotanus says:

    Beste Maurice,

    Na je artikel nog een keer doorgelezen te hebben wil ik proberen wat preciezer te formuleren waar mijn bezwaar ligt. Je hebt gelijk dat het ‘falen’ dat je beschrijft niet zozeer in het voorkomen van de moord ligt als wel in de snelheid waarmee deze opgelost werd c.q. had kunnen worden.

    Waar ik op trigger is het koppelen van een incident aan het beoordelen (“afrekenen”) van een organisatie. Het afhandelen van incidenten en het beoordelen van een organisatie zijn beide uitermate belangrijk.
    In de emotie die volgt op een incident is het begrijpelijk dat de publieke opinie (“dit had nooit mogen gebeuren”) roept om een afrekening. De gedachte is dat door de organisatie die voor het incident verantwoordelijk is “een lesje te leren” zij wel uit zal kijken zoiets nog een keer te laten gebeuren.
    Ervaringen in de verkeersveiligheid wijzen er echter op dat deze redenering niet op gaat, het zoeken en straffen van schuldigen staat het leren juist in de weg.

    Wat er na een incident moet gebeuren:
    – Het compenseren (indien mogelijk) of verzachten van het leed van de slachtoffers.
    – Onderzoeken (inderdaad) wat er mis ging en wat je daar van kunt leren.

    Mensen hebben de neiging dicht te klappen als hun schuld en straf boven het hoofd hangt. Zij zullen hun verklaringen – en herinneringen aan de gebeurtenis – aanpassen om schuld en straf zo beperkt mogelijk te houden. Dit staat een objectieve reconstructie van de gebeurtenis in de weg. Met name onderzoekers van vliegtuigongelukken raakten gefrustreerd dat zij daardoor de achterliggende oorzaak – die wellicht met een simpele technische of organisatorische ingreep was te voorkomen – niet konden vinden.
    Na het ongeluk met Turkish Airlines baarde Pieter van Vollenhoven opzien door te weigeren stukken voor strafrechtelijk onderzoek aan het Openbaar Ministerie te geven. Dat had precies deze achtergrond.

    Los van incidenten staat het beoordelen van een organisatie. Het beoordelen van een organisatie is veel minder makkelijk en vrijblijvend dan je op het eerste gezicht zou denken. De beoordelaar moet een beeld hebben van wat hij van de beoordeelde organisatie verwacht, hij moet een relatie met die organisatie aangaan en de organisatie permanent volgen. Uiteindelijk moet de beoordeling van de organisatie een keten vormen die weer terug leidt naar de burgers/gebruikers/klanten van de organisatie.
    Als je ontevreden bent over de kwaliteit van de politie loont het dus de moeite de beoordelingsketen te ontrafelen. Je zult dan vrij snel ontdekken dat die loopt via de Minister van Binnenlandse Zaken en dat daar tevens de bottle-neck ligt.
    De span of control van de minister van Binnenlandse Zaken is simpelweg te groot. Toen Guusje ter Horst nog minister was kon je op TV volgen hoe ze de hele dag, op het ministerie, in de auto, in de Tweede Kamer, brieven aan het tekenen was.
    Het effectief beoordelen van de politie vraagt m.i. om kortere lijnen en voldoende mandaat bij degene die daarvoor verantwoordelijk is (zie: gekozen burgemeester).

    Ik ben het dus van harte met je eens dat vernieuwing van ons binnenlands bestuur heel hard nodig is. Misschien is het inderdaad zo dat incidenten de zaak in beweging kunnen krijgen. Ik ben alleen zo bang dat het vergroten van de emoties die met incidenten gepaard gaan eerder leiden tot angst, verstarring, breuk en schade dan tot daadwerkelijke verbetering.

  8. Velde
    Velde says:

    Vandaag gaan wetenschappers twee bundels protonen op elkaar laten botsen in de 27 kilometer lange tunnel. Tegenstanders van dit experiment vrezen dat op deze manier zwarte gaten kunnen worden gecreëerd, die de ondergang van de wereld kunnen inluiden. Hen overtuigen van het tegendeel zal niet lukken. Ronde tunnelvisie … waar dus geen eind aan komt.

  9. Rob Hendriks
    Rob Hendriks says:

    Verschrikkelijk om een kind te verliezen, helemaal op de afschuwelijke wijze waarop een 12 jarig, onschuldig meisje wordt omgebracht.
    Ergelijk is de reaktie van een politie hotemetoot dan ook, te beweren dat het inschakelen van een speurhond geen optie meer was. Ook de burgemeester doet mee aan het ontkennen dat het onderzoek beter had gekund. Ze was toch al overleden, kan het schunniger? Zo’n man moet toch wegwezen. Is het gek dat mensen hun vertrouwen verliezen in de boven ons gestelden? Laat ze eerlijker zijn en vooral menselijker.

  10. hanss
    hanss says:

    “Zo’n man moet toch wegwezen”

    Juist vanwege dit soort kreten wordt er GELOGEN door functionarissen en autoriteiten en politici want de psychologie van het liegen is meestal te verklaren met de zeer basale en sterke emotie ANGST.

    Angst om je goedbetaalde baantje en je positie en je aanzien en je reputatie te verliezen.

    Hanss

  11. Velde
    Velde says:

    De politie, burgemeester (hoofd politie) en OM/justitie (opdrachtgever onderzoek) schijnen te vergeten (1) dat de onzekerheid waarin ouders verkeren na een verdwijning een marteling is. Speurhonden inzetten had daaraan een eind kunnen maken. En (2) dat wij dit niet zouden weten.
    Wat dat betreft getuigt zo’n houding van een minachting voor de ouders en het publiek.
    Daarnaast is het vreemd dat er voorlopig doodslag ten laste gelegd wordt. In de zaak van thuishulp Monique B. was dat geen enkel probleem terwijl B. niet zozeer uit was op het doden van het slachtoffer maar op haar geld en het bewijs o.a. bestond uit een getapt gesprek waarin B. zegt: ‘Ik raakte in paniek toen zij mij betrapte’.
    Daarvoor werd zij trouwens levenslang (tot de dood erop volgt) veroordeeld terwijl het OM 18 jaar had geëist.

  12. sace28
    sace28 says:

    “OM gedraagt zich hardleers” is een kopje van een constatering.
    En je leest dan hoe het parket de rechter belazert.

    Nou heb je 3 takken van sport in het rechtswezen.
    En daar is vast ook plaats voor het rechtswezen dat de ambtenaren zelf “in het gareel” houdt. En daar is het ook ernstig mis als een bedrijf als “logistiek instrument van de centrale raad voor beroep” ala een oud AH ondernemer meerdere projecten voert waar er slechts één gevoerd kan worden op hetzelfde “Adres”. Ergo: er wordt ondernomen door diverse actoren en zij creëren daardoor een multiplex voor met name de originele actoren.

    Hoe krijgt je daar de vinger achter anders dan zelf een commando te voeren op een zaak? zelf het “collectieve slachtoffer”zijn edoch tegelijkertijd de voerman op individueel gebied (=authenticiteit) én op bilateraal terrein (=de tafel waar de ridders aan zitten ter oplossing van “het dilemma”)

    Dit laatste gebeurt vandaag de dag in Nederland vanuit mijn waarnemingspositiepost in een setting met diverse ministeries, de rechter op de zaak als gezagsdrager (=hebber), de dijkgraaf, de (ex-)burgemeester, een overheidsmanager van enig jaar (uiterlijke schijn en prots?), bestuursleden van een stichting, een oranjetelg die internationaal inspectie pleegt (incl. Nederland) en een gezagsvoerder.

    Reken maar dat daar lieden zich graag en van harte melden er een rol te kunnen vervullen (in enige contractvorm). Immers wij zijn allen toezichthouder in een democratie!

    Uiteindelijk worden wij daar allen en ieder individueel op afgerekend en dat werkt vast en zeker louterend …

    Fijne Paasdagen!

Laat een reactie achter

Discussieer mee.
Gebruik onderstaand formulier om een reactie achter te laten.

Geef een reactie