Regels zijn regels

6 jaar geleden ben ik weerfoto-achilles-29-de-treffers begonnen met het fluiten van voetbalwedstrijden. Ik begon in groep 4 (4e klasse KNVB). In een aantal jaren ben ik gepromoveerd naar groep 1, o.a. hoofdklasse en eerste klasse, en daarin heb ik nu twee jaar met veel plezier gefloten. Ondanks het feit dat het 50 wedstrijden naar vole tevredenheid van alle betrokkenen is gebeurd moet ik nu weer terug naar groep 2, want regels zijn regels.

Ik heb het genoegen gehad in de afgelopen 2 jaar 20 wedstrijden te fluiten in de hoofdklasse. Elke wedstrijd was weer een genoegen en ik hoefde in geen enkele wedstrijd een rode kaart uit te delen, zelfs niet twee gele. Bij de overige 30 wedstrijden, voornamelijk in de eerste klasse, gebeurde dat slechts 1 keer.

Ik kan me in die twee jaar geen nare ervaring herinneren. Noch op het veld, noch na afloop. Trainers, spelers, maar ook publiek hebben zich altijd goed gedragen. Op dezelfde manier als ik de spelers, trainers en bestuurders heb benaderd, hebben ze ook mij benaderd: met respect en veel plezier in dat spelletje. En als ik weer bij een team of club terugkwam had ik altijd het gevoel dat men daar weer blij mee was.

De reden dat ik vanaf volgend seizoen een lager niveau ga fluiten is gelegen in het feit dat men de regels blijkbaar belangrijker vindt dan de praktijk. Per groep waar je fluit is er jaarlijks een test waarbij je aan bepaalde voorwaarden moet voldoen. Een spelregeltest en een conditie-test. Die laatste test is de afgelopen jaren verzwaard. En hoewel ik bij de wedstrijden -zoals ook uit mijn rapporten blijkt- ook conditioneel opgewassen ben tegen de eisen die gesteld worden (ik loop circa 11 kilometer per wedstrijd, zoals mijn Garmin Frontrunner 405 uitwijst) is de conditietest voor mij een onneembare drempel.  Hetzij een Shuttlerun test met 9 trappen of een Coopertest met 2650 meter. 7 trappen haal ik wel (de  eis voor groep 3) of 2200 meter bij de Coopertest, maar voor mij zijn die grenzen gewoon te hoog.

Het zijn grenzen die ook -en ik ben zelf het bewijs- niet het verschil betekenen tussen goed of slecht fluiten of al dan niet geschikt zijn om je wedstrijden tot een goed einde te brengen. Behalve mijn allereerste wedstrijd in 2003 heb ik alle wedstrijden die ik gefloten heb sindsdien (circa 150) zonder blessures afgemaakt, en dat is mede te danken aan het feit dat ik daar intensief voor train (zowel kracht als cardio). Maar regels zijn regels, ook als het betekent dat mensen die tot tevredenheid functioneren (en ik ben niet de enige wat oudere scheidsrechter waar dit het geval is) teruggezet worden.

Ik heb besloten me er niet tegen te gaan verzetten via publiciteit en/of juridische stappen. Enerzijds omdat niet alleen de scheidsrechters zelf, maar ook de leden van de scheidsrechterscommissies en de rapporteurs mensen zijn die met veel inzet het als hun hobby doen. En uit respect voor hen ga ik het ze nu niet lastig maken. Anderzijds beleef ik veel te veel plezier aan de hobby en wil ik op deze manier mijn eigen plezier niet vergallen. Als de KNVB en/of clubs mensen zoals ik niet op het hoogste niveau willen hebben (en dus de regels strak toepassen) dan is dat meer hun probleem dan de mijne.

De vraag is zelfs of ik volgend seizoen op dat lagere niveau nog kan afmaken, omdat ook dan er een test is, waarvan ik niet weet of ik die op mijn 62e haal en dan moet ik nog een niveau terug. Maar misschien heeft men dan wel bij de KNVB het licht gezien en beseft men dat ze door de eisen die gesteld worden in hun eigen voet schieten. Want er zijn meer oudere scheidsrechters zoals ik, die op deze manier niet verder kunnen/mogen.

Het zou misschien toch verstandig zijn van de KNVB zelf om dat hele systeem van testen van scheidsrechters eens goed tegen het licht houden en te kijken of dit echt is wat men wil.

16 antwoorden
  1. Gerard
    Gerard zegt:

    Misschien, bedenk ik nu, wil de KNVB alle scheidsrechters van 55+ ‘uit het veld slaan’ door middel van hogere eisen. Dus van hetzelfde laken een pak als in het bedrijfsleven. Wat komt er terecht van de politieke wil om ouderen aan het werk te houden? Om in de sfeer te blijven: geen fluit!

  2. hanss
    hanss zegt:

    Heel vervelend voor jou Maurice dat je terug moet naar groep 2 door die verzwaarde conditie-eisen voor scheidsrechters, maar bezie het vanuit het standpunt van groep 2 want die groep krijgt opnieuw de eer dat wedstrijden in die klasse door Maurice de Hond® worden gearbitreerd want het gaat je om het spelletje en de mensen en het plezier, en groep 2 is vanuit dat standpunt bezien net zo belangrijk als de hoofdklasse en deze klasse heeft kundige scheidsrechters nodig.

    Vergelijk het ook met je persoonlijke situatie want je was allang ‘klaar’ als ouder van volwassen kinderen en nu ben je weer terug bij ‘af’ met je nieuwe dochter Daphne Marianne en begint het opvoeden weer van voren af aan samen met je vrouw Mari.

  3. irene e
    irene e zegt:

    Ik kan me voorstellen dat het effe balen is maar over een tijdje sta je misschien wel als scheidsrechter in een jeugdteam waarin Daphne met veel plezier voetbalt. “Als ge maar lol het”, das ‘t belangrijkste.
    Die kinderen voetballen met net zo veel plezier als het hoogste team wat er bestaat en ook zij hebben recht op een eerlijke wedstrijd en dus een scheidsrechter. In mijn ogen maakt het dus niet uit waar je scheidsrechtert, als je maar scheidsrechtert (vast fout Nederlands maar ik heb net als Jetty, de bállen verstand van voetbal).

  4. Gerard
    Gerard zegt:

    MES KWIJT

    ‘Het mes waarmee in augustus vorig jaar de vriend van model Kim Feenstra, de 29-jarige Joshua Bathoorn uit Groningen, is doodgestoken is spoorloos. Hoe het mes heeft kunnen verdwijnen, is een raadsel, laat een woordvoerster van het OM in een reactie weten. ,,Zoekacties op voor de hand liggende plekken hebben tot nu toe in ieder geval niets opgeleverd,’’ zei ze. Het OM gaat er nu vanuit dat het wapen ergens bij de politie ligt, maar waar precies is nog de vraag.’

    http://www.ad.nl/binnenland/3276914/Justitie_raakt_moordwapen_kwijt.html

    Misschien ligt het op een zolder in Raalte. Ik doe maar een gooi…

  5. Wieteke
    Wieteke zegt:

    @Gerard,

    Zullen we aanbieden om ze te helpen met zoeken? Wie weet vinden we dan nog een tapijtje en wat kledingstukken zoals: vest en broek wat ook ‘zoek’ is?

  6. irene e
    irene e zegt:

    Ach nu we toch weer lekker off topic bezig zijn met een onderwerp wat ons allemaal zeer na aan het hart ligt… ik heb onlangs weer antwoord gekregen van het Ministerie van Justitie. Degene die mijn brieven steeds beantwoord namens de minister, wilde niet van mijn aanbod om het boek van de heer Louwes toe te sturen, gebruik maken (en nee, ik maak me geen illusie dat deze persoon het boek zelf koopt en gaat lezen). Verder weer het gebruikelijke verschuilingsargument dat de trias politica ervoor zorgt dat de minister van Justitie geen invloed kan uitoefenen op een lid van de rechtsprekende macht. enz enz.
    Ik heb in mijn antwoord erop gewezen dat de minister natuurlijk wel gewoon zijn mond open kan doen om zijn ongenoegen over de gang van zaken, kenbaar te maken. Ik begrijp dat het makkelijk is om je achter dergelijke regels te verschuilen. Zelf zou ik me als burger ook kunnen verschuilen achter het regeltje dat het niet behoort dat je een persoon werkzaam bij het Ministerie van Justitie op een fout wijst.

    Verder heb ik de correspondentie in deze nu beëindigd omdat ik het zonde van mijn tijd en energie vind. Vooral het feit dat er op het persoonlijke onderdeel uit mijn brief niet gereageerd is, zegt mij genoeg. Ik ga op een andere manier verder.
    Sowieso had ik mijn eerste brief gericht aan de Koningin en niet aan het Ministerie van Justitie. Het kabinet der Koningin heeft in haar goedheid, de brief doorgestuurd naar het Ministerie van Justitie maar voor mij had dat dus niet gehoeven.
    Neemt niet weg dat er wel even een briefwisseling is ontstaan en men daar in ieder geval er weer eens aan herinnerd is dat sommige mensen wél door hebben hoeveel fouten er gemaakt worden.

  7. mieke2
    mieke2 zegt:

    Wie zich wat spiritueel (dat is NIET commercieel/New Age) ontwikkelt en inleest, beseft al gauw dat het adagium “regels zijn regels” een heel domme afspraak is onder mensen. Een afspraak die voortgang en verbetering doorgaans afstopt.

    Het tegendeel zou waar moeten zijn: kijk naar de werkelijkheid, en maak je eigen keuzes in het belang van het grotere geheel.

  8. Gerard
    Gerard zegt:

    @mieke 2, regels zijn regels…

    Anecdote: Mijn fitnesscentrum werd laatst bevolkt door deelnemers aan een ‘ambtenaren-fietsdag’. Voor omkleden en douchen werden deze gasten met duidelijke bordjes verwezen naar andere ruimten dan voor de reguliere clientèle. Toch verscheen in onze kleed/doucheruimte een ambtelijke fietser, die zich verontschuldigde met ‘voor die ene keer mag dat toch wel?!’

    Ik reageerde: ‘U bent toch ambtenaar?’
    ‘Ja!’
    ‘Van die rigide regeltjes?’
    ‘Nou ja…’
    ‘Oké. Maar u moet in elk geval als beste weten hoe het hoort!’
    Stilte.

    Conclusie: We zijn allemaal mensen. Met fouten. Tot ambtenaren, politieagenten, KNVB-bobo’s en de hele Hoge Raad aan toe. Best! Maar verwacht geen respect als je je (bewust) niet gedraagt zoals de maatschappij van je mag/moet verwachten.

    ‘Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet!’

  9. hjvonk
    hjvonk zegt:

    VUURWERKRAMP.

    @ Jetty,

    Die OVJ van der Meijden, aan wie Paalman en De Roy van Zuidewijn uitsluitsel vroegen over hun rehabilitatie, is dat niet dezelfde OM-er die de leiding had over het vervolgonderzoek in de DMZ?
    Zo ja, dan hebben ze te maken gehad met een Waarheidsvinder van Jewelste!!!!!!!!!!!!!!!!!

  10. mieke2
    mieke2 zegt:

    De vuurwerkramp? Daar stuitte ik gisteren bij toeval ook op. Ik schrok me wild, want kende de details eigenlijk niet zo. D.w.z. de details van het rechercheonderzoek en hoe dat verder gegaan is.

    Vuurwerkramp Rechercheurs Kaltgestellt.

    Dorpsplein Enschede in Tubantia, afgelopen dinsdag daar gepubliceerd. Hier in Het Gooi vroeg een lokale vuurwerkverkoper vorig jaar om een geweldige uitbreiding van diens vergunning. Van 1.100 naar 7.570 kilo, zodat hij zijn vuurwerk vanaf het najaar kon opslaan in een kelder ónder een flatgebouw, waar hij zijn zaak heeft. Want anders moest ie eind december iedere dag een paar maal een auto laten rijden voor de bevoorrading.
    De bewoners protesteerden uiteraard. De Gemeente beweerde er niets tegen te kunnen doen, zij het dat ze hem wel verplichtten tot een uitbreiding van preventieve maatregelen. Maar wat staat er in het Tubantia artikel?

    “De voorgeschiedenis begon in 1992, toen in Culemborg een vuurwerkfabriek ontplofte waarbij twee doden vielen. Het NFI en TNO onderzochten de oorzaak en stelden vast dat vuurwerk in een afgesloten ruimte veel heftiger reageert dan wanneer het in open veld explodeert. Beide instanties stuurden een brief aan alle instellingen die over onze veiligheid waken, waarin ze waarschuwden dat opslag van vuurwerk binnen een woonwijk volstrekt onverantwoord is. Burgemeester Mans van Enschede zegt dat gemeente niets wist van die brief. Dat kan, maar dan nog had het gemeente bestuur op zijn vingers kunnen nagaan dat een vuurwerkopslagplaats niet in een woonwijk thuishoort.”

    Vuurwerk in open veld minder heftig? Ja, daar had je TNO en het NFI niet voor nodig gehad om dat te kunnen bedenken. En de ramp in Culemborg is op meerdere Gemeentehuizen intussen blijkbaar allang weer vergeten.

    Dit blog heet “Regels zijn regels” en daar had ik al een reactie op gegeven. Maar ik vergat dat ik er wel zéér aan hecht dat we ons allemaal aan verkeersregels houden die bedoeld zijn voor ieders veiligheid. En aan regels die de enthousiaste opslag van duizenden kilo’s explosief vuurwerk in woonwijken, aan banden leggen. Veiligheidsregels. Dit ook in reactie op wat Gerard beschreef over ambtenaren.

  11. Ria
    Ria zegt:

    Regels zijn regels is echt typisch Nederlands en regels zijn bedacht door mensen die massagrijs-denken ipv in kleur
    bijvoorbeeld zo’n regeltje:
    In Nederland krijg je een fikse boete als je licht op je fiets niet werkt
    In een ander land maakt men zich bezorgd als je licht niet werkt en biedt men je een lift naar huis aan.

    Heel veel regels hier werken eerder verziekend dan stimulerend, laat staan inspirerend, motiverend en pedagogisch. Maurice zijn conditie kan wel in een veel betere staat zijn als een 40-jarige maar regels zijn regels

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie