Democratie anno 2010

In 2003 heb ik een artikel geschreven over het huis van Thorbecke dat op instorten stond. Daarbij kwam ik ook met een voorstel over de nieuwe inrichting van ons democratisch parlementaire stelsel. Sindsdien is 2 keer een kabinet gevallen en de vooruitzichten voor een sterke regeringscoalitie na de zomer zijn miniem.

Ons systeem heeft een aantal  slechte effecten:

1. Als een kabinet valt duurt het 7 a 8 maanden voorrdat er een nieuwe regering is In een regeerperiode die (zoals na de laatste twee verkiezingen circa 36 maanden duurt) houdt dat in dat we 15 a 20% van die periode geen missionair kabinet hebben.

2. Kiezers kunnen via hun stem slechts op een (heel) indirecte wijze invloed hebben op de vorming van het kabinet en wie premier wordt. 

3. Tussen verkiezingen heeft de kiezer in Nederland niets te zeggen. Er is geen enkele methode in ons staatsrecht waarop kiezers die vinden dat de volksvertegenwoordigers hun mandaat gegeven bij verkiezingen ernstig misbruiken.

4.  In Nederland kan alleen geregeerd worden met coalities. Sinds 1994 is dat steeds met drie partijen geweest. Het kan zo zijn dat na de volgende verkiezingen dat zelfs alleen met minstens 4 partijen kan. Daarbij wordt vooraf via een regeeraccoord veel vastgestelegd en zijn de regeringsfracties vervolgens daaraan gebonden. Kamerstemmingen hebben vervolgens een zeer voorspelbare uitkomst.

5. Onze politieke structuur is heel erg topdown. Terwijl de samenleving, mede onder invloed van technologie, een tegengestelde trend kent.

6.  Ons kiesstelsel houdt in dat er hele lage drempels zijn, waardoor een partij snel met 1 zetel in de kamer kan komen. Mede onder invloed van de maatschappelijke ontwikkelingen lijkt het erop dat de grote partijen kleiner worden en dat er meer partijen bij komen. Dat maak het minder makkelijk om een stabiele regering te vormen. Dat heeft negatieve invloed op de slagvaardigheid en de levensduur.

In het licht van de val van het kabinet en het feit dat we snel verkiezingen krijgen, waarna het waarschijnlijk moeilijk is om een stevige regering te vormen wil ik aandacht vragen voor mijn artikel uit 2003 en een voorstel voor een nieuwe vorm van democratie.  Een die beter is aangepast aan de wereld anno 2010.

Zelf denk ik dat het niet goed is om aan een bestaand systeem iets toe te voegen en dan te denken dat het wel werkt (zoals het duale stelsel voor het benoemen van wethouders van buiten de raad, dat nu bijna 10 jaar het geval is). Ook denk ik niet dat het voorstel van de Burgerdemocratie zoals ik het heb geschreven in Nederland wordt ingevoerd omdat de partijen die in de regering zitten denken dat het wel verstandig is voor de toekomst van Nederland. Veranderingen worden slechts toegevoegd als er geen andere keuze is en machthebbers denken dat ze zonder die ingreep hun macht zeker zullen verliezen (zie de invoering van de parlementaire democratie in 1848 kwam na het uitbreken van een revolutie in Berlijn en parij). Maar misschien dienen zich na de verkiezingen situaties aan, waarbij dit voorstel (of een andere) echt serieus genomen wordt en een rol speelt bij de gedachtenvorming voor die nieuwe democratie. Daarom ook opnieuw aandacht voor het voorstel. (En misschien kennen jullie mensen waarvan jullie het belangrijk vinden dat ze dit plan leren kennen). 

Ben benieuwd naar jullie reacties.

18 antwoorden
  1. Berend Schotanus
    Berend Schotanus zegt:

    Inderdaad, het huis van Thorbecke staat op instorten.

    Het meest aansprekend vind ik punt 5: “Onze politieke structuur is heel erg topdown. Terwijl de samenleving, mede onder invloed van technologie, een tegengestelde trend kent.”
    Dit is niet iets dat iemand kan tegenhouden. Je ziet al bij de kabinetscrisis het belang van twitter, dat gaat nog veel groter worden. Het is deze nieuwe informatiestroom die de verhoudingen op zijn kop gaat zetten en gaat afdwingen dat de structuur mee verandert.

    Dus blog en twitter met zijn allen hard door!

    Zie ook: http://adviespraktijk.info/2010/02/wie-wil-er-in-balkenende-iv/

  2. JMF
    JMF zegt:

    1. (15 a 20% van regeerperiode geen missionair kabinet) Dat klopt. Dat hoeft echter helemaal niet zo erg te zijn als het lijkt. Iedere missie kent vele ‘saaie’ fasen waarin een afgestemde visie uitgewerkt en geimplementeerd wordt.
    2. (slechts indirecte invloed op vorming kabinet en keuze premier) Inderdaad. Maar het zijn wel de kabinetsleden en de premier die met elkaar een team moeten gaan vormen. Een directe invloed van ruim 16 miljoen mensen in de vorming van dat team (20 a 30 personen) is nu eenmaal niet realistisch. Hooguit zou de premier gekozen kunnen worden, opdat het kabinet rond deze direct verkozen vpersoon wordt gevormd. (zou NL dan niet uniek in zijn ;-)
    3. (tussen verkiezingen niets te zeggen) Klopt niet. Integendeel, het werk van lobbyisten draait onvermoeibaar door. Men zou zich zelfs kunnen afvragen of de inbreng van de stem van kiezer belangwekkende invloed heeft tussen de professioneel en doorgaand georganiseerde invloed van lobby organisaties en media. Dit los van de bezetting in het parlement en daarmee samenhangende (gedoog)steun van een kabinet.
    4. (alleen coalities) Klopt, maar waarom een probleem, je zou kunnen stellen dat er meer formele waterscheidingen liggen tussen politieke groeperingen die anders alleen op meer informele basis van elkaar te onderscheiden zijn. In dat licht is de verdeling over allerlei politieke partijen transparanter dan wanneer de politici over minder partijen verdeelt zijn. Uiteindelijk moet eenieder vanuit eigen visie en motivatie met elkaar samenwerken.
    5. (structuur topdown versus trend samenleving) De formele structuur is een mengeling van botom up (democratieen volsvertegenwoordiging) en top down (regering en ambtelijk apparaat). Een trend is een trend en geen status quo. We zullen moeten afwachten in hoeverre de samenleving een bottom-up structuur gaat aannemen tot in al haar vezels toe. Verder is Nederland staatsrechterlijk ingericht met ruimte voor iedere bottom-up invloed, vermits de grondwet niet wordt overtreden. De realiteit achter minder bottom-up invloed is gelegen in machtsverdeling over meer/minder goed georganiseerde belangen in de samenleving. Het staatsrechterlijke speelt hier slechts een van de vele factoren in. Een andere factor van belang is bijvoorbeeld educatie en graad van emancipatie.
    6. (lage kiesdrempel – veel partijtjes). Zie mijn commentaar op 4.

    Mij lijkt het huidige staatsbestel redelijk toereikend. Eventueel rechtstreekse verkiezing van de minister-president, en/of rechtstreekse verkiezing van een president.

    Een veel grotere verandering ten goede dicht ik toe aan de verdere educatie en emancipatie van ‘de kiezer’. De nationale parlementaire democratie kent binnen de geschiedenis van de mensheid nog maar een heel korte geschiedenis. De deelnemers zijn zich nog maar net aan het warmlopen, dat moet je de tijd geven en niet ondertussen de spelregels alweer veranderen. Als je tenminste iedereen een redelijke kans wil geven mee te kunnen doen.

  3. Fleur
    Fleur zegt:

    Ik vind het een groot gemis dat er geen site is waar de kiezer per standpunt kan zien waar een partij voor staat.
    Er is wel een site waar je wat vragen in kunt vullen en vervolgens wordt er voor je bepaald welke partij het beste bij je past.
    Welnu, dat wil ik zelf bepalen!

    Ik las elders de wijze waarop het stemvee zich kan gedragen. Een tante van een persoon stemde al jaren op de KVP. Nadat haar gevraagd werd of zij op de hoogte was v.d standpunten van deze partij antwoordde zij: “Welnee, ik verdiep mij niet in de politiek.”
    Ik vrees dat in deze huidige tijd het erbij velen zo aan toe gaat.
    Of men stemt uitsluitend op de persoon cq leider van een partij.

    Een site waar per onderwerp kort en bondig de doelstellingen van de partijen staan vermeld zou nogmaals zeer welkom zijn!

  4. Joost Meeuwisse
    Joost Meeuwisse zegt:

    Ik denk, dat er meer aan de hand is dan, dat onze democratie moet veranderen. Het rechtssysteem is rot. Rechters hebben dubbelfuncties in Nederland. Een advocaat van een duur kantoor, kan zo maar ineens rechter zijn. Ook al heeft dat kantoor in het verleden bij b.v. civiel recht één van de partijen bijgestaan! Leden van de Hoge Raad hebben commissariaten. Zij worden door het staatshoofd. Hoe zo’n benoeming tot stand komt weet niemand!Het bestuursrechtelijke orgaan de Raad van State is een politiek rechtscollege. Men is daar reeds een paar keer op de vingers getikt door Europa zonder enige gevolgen! De overheid wint 80% van de bestuursrechtelijke zaken; het machtsevenwicht is helemaal zoek tussen de burger en overheid. Tevens is het belachelijk dat benoemde ministers van staat de wetten op hun grondwettelijkheid controleren. De burger moet het toetsingsrecht krijgen Een gekroond staatshoofd is natuurlijk ook uit de tijd; evenals de erfelijkheid van de titel. Het staatshoofd heeft veel te veel macht; met name door het kabinet van de koningin! Het staatshoofd geeft op die manier rechtstreeks opdrachten aan hoge ambtenaren; ook als dat alleen maar in het belang van haar familie is. Nederland werd een koninkrijk toen heel Europa dit afschafte. Bovendien is het staatshoofd alleen maar het symbool van het calvinisme. Ik dacht dat godsdienst en staat gescheiden diende te zijn. Dus Nederland moet zo gauw mogelijk een republiek worden Verder loopt het kapitalistische systeem op zijn laatste benen. Groei van de economie is de toekomst niet meer mogelijk door de groei van wereldbevolking, de afname van de grondstoffen, olie en gas. Het westen zal niet meer zo machtig, als in het verleden zijn

  5. Fleur
    Fleur zegt:

    Het is fantastisch dat Wouter Bos als econoom tussen de rechten-lui v. h gevallen kabinet, naast de harde afspraak waarschijnlijk ook vanuit een kosten-baten visie bij zijn standpunt is gebleven.
    De oorlog in Afghanistan kost de staatskas 1.000.000 per dag!
    Mede door de huidige economische crisis vind ik het volstrekt schandalig om ons belastinggeld daaraan te spenderen.
    Het moet in onze economie worden gepompt om de toename van werkeloosheid tegen te gaan.
    Het doet mij deugt dat het gebeuren in Nederland een sneewbal effect binnen Europa veroorzaakt.
    Wat voor Nederland geldt telt natuurlijk ook voor andere Europese landen die eveneens gebukt gaan onder de huidige economische crisis.
    Vandaar nu het openlijk verzet tegen Amerika met nogmaals Nederland als voorloper!

    http://www.nu.nl/buitenland/2191784/gates-haalt-navo-partners.html

  6. mieke2
    mieke2 zegt:

    Ben benieuwd naar jullie reacties.

    Alles in aanmerking genomen, en dat is véél en betreft niet alleen deze column, wou ik maar starten met het voorstel om gegeven de huidige praktijk en (financierings)problemen, iedere Nederlander die tot werken in staat is terug te rekenen naar een part-time baan. Houdt ie dan nog tijd over, dan is dat voor zijn of andermans kinderen of voor sociale taken in zijn of haar directe woonomgeving.
    Daar hoef je geen boekhouding of roosters voor bij te houden: mensen met een hart in hun lijf lopen tóch wel als ze weten dat het vor een goeie zaak is.

    Spijt me, heb even zo gauw geen econometrist bij de hand en ook het CBS niet of de Algemene Rekenkamer. Maar ga zelf eens rekenen : kinderen hebben de toekomst!

    Die – Hollandse – kinderen en jongeren verdwijnen echter in steeds grotere getale de Jeugdzorg in, de gesloten Jeugdzorg inrichtingen, eventueel zelfs gevangenissen of psychiatrische inrichtingen enkel en alleen omdat er geen adequaat thuis voor hen bestaat. En wat hebben ze misdaan, anders dan baldadig jong of lastige tiener zijn? Niets.

    Ben Rensen, GGD jeugdarts in Utrecht, rekende eind jaren ’80 al helder voor hoe idioot we bezig zijn met probleemkinderen en probleemjeugd. Ook financieel-economisch. En tóen was er nog geeneens sprake van opeenvolgende Balkenende-misconfitures die maar bleven hameren op de noodzaak dat beide ouders vooral buiten de deur aan het werk zouden gaan. Hun hele zogenaamde “christelijke” roots ten spijt.

    Rensen werd – m.i. zeer terecht – in meer recente jaren koninklijk onderscheiden voor zijn werk en voor zijn publicaties. Maar de tredmolen blijft desondanks dóórdraaien, en ook in mijn eigen omgeving vind ik geen jonge ouders meer die bereid zijn zelf de opvoeding en het opgroeien van hun kinderen ter hand te nemen. Nee, dat laat je over aan de eerste de beste, wildvreemde trut die zogenaamd pedagogisch medewerker is in een kinderdagverblijf.

    Zullen we het daar eerst eens over hebben in het kader van democratie, en wat die nog voorstelt? Dat een bevolking om financieel-economische redenen gedwongen wordt om z’n kinderen te grabbel te gooien?

    Het zijn namelijk diezelfde kinderen die op termijn opeens volwassen burgers moeten zijn met veel verantwoordelijkheidsbesef. Terwijl ze meer dan de helft van hun jeugd en broodnodige ontwikkelingsjaren, gedumpt zijn geweest omdat een kind alleen maar lastig is binnen de factor economie.

    Ik noem Ellen Heyting, maar haar werk wordt in de reguliere boekhandel niet meer verkocht. Alleen nog antiquarisch. Ik noem Jean Liedloff, Ben Rensen, Alice Miller en nog zoveel meer deskundigen en deels autodidacten. Maar nee hoor, op de vleugels van een HEAO’tje of zelfs een VU-studie kun je dit land ongestraft naar de verdommis en naar het ongeluk blijven helpen.

  7. Gerard
    Gerard zegt:

    @Mieke2

    Naar mijn idee is dit allemaal het gevolg van (de economische uitbuiting van) de vrouwenemancipatie. Vrouwen mogen niet, maar moeten werken om de huisvesting van het gezin te financieren. En dan ook nog eens in dure kinderopvang te voorzien (als er al plaats is). Kinderen zijn/worden daarvan de dupe.

    En dan… moeten we via miljardenbezuinigingen nog eens financieren wat aan grijpgrage bankiers is verstrekt, nadat zij ons via allerlei trucs al hadden bestolen. Het is de wereld driedubbel op z’n kop!

  8. Nog1
    Nog1 zegt:

    Dat het huis van Thorbecke een renovatie nodig heeft, daar ben ik het mee eens. Maar als het gaat om hoe deze verbouwing eruit moet zien, vind ik niet al de ideeën die in het voorstel staan even sterk. Dat is ook het grote nadeel van staatsrecht; iedereen wil graag een hervorming, maar iedereen wil wel een andere hervorming. Vandaar dat initiatieven hiertoe vrijwel altijd mislukken.

    Direct gekozen bestuurders is Uw beste voorstel; het maakt zelfs andere voorstellen uit het plan overbodig. Een premiersverkiezing zal zich namelijk concentreren op de 2 of 3 kanshebbers. Dat dwingt de partijen tot een vorm van samenwerking VOOR de verkiezingen, waardoor de kabinetsformatie ook een stuk korter zal worden.

    Uw idee om de burger vaker mee te laten beslissen (via nieuwe technologie) lijkt me een beetje tegenstrijdig met een gekozen bestuur. De premier zou immers niet alleen de meerderheid van het parlement achter zich moeten hebben én de meerderheid van het electoraat, maar óók nog per wetsvoorstel rekening moeten houden met de mening van de kiezer. Ook betwijfel ik of de kiezer er genoeg animo voor heeft, de opkomst bij de verschillende verkiezingen is op dit moment ook niet altijd hoog. In mijn optie zou een verplicht bindend referendum bij grondwetswijzigingen wel ingevoerd moeten worden, maar om bij gewone wetsvoorstellen de burger te laten beslissen, lijkt me een overbelasting van de burger die zal leidden tot hapsnap-beleid.

    Eigenlijk zijn de twee doelstellingen waar U mee begint enigszins tegenstrijdig;

    -U wilt meer bestuurskracht voor de bestuurder
    -U wilt meer (en vaker) invloed van de wil van de kiezer op deze bestuurder

    De eerste doelstelling is dus meer macht voor bestuur, de tweede doelstelling is minder macht voor het bestuur.

    Met het invoeren van gekozen bestuur heeft deze een echt mandaat en alleen daardoor al meer macht. Helemaal als we deze persoon het recht geven het regeerakkoord zelf te schrijven, én zijn eigen ministersploeg samenstellen of te ontbinden.

    In mijn ogen heeft de burger niet de behoefte aan meer macht, maar aan meer rechten; Om te beginnen zou de Hoge Raad de functie van constitutioneel hof moeten krijgen; hierdoor kunnen individuen wetten tegen (proberen) te houden waarvan men denkt dat deze tegen de grondwet zijn. Het invoeren van een bindend referendum bij grondwetswijzigingen heeft hetzelfde doel; het waarborgen van de grondwettelijke rechten van de individuen die samen het electoraat uitmaken. Als men ook de Raad van State opheft en haar bestuursrechtspraak overhevelt naar echte onafhankelijke rechters, is de rechtsbescherming van de burger pas compleet.

    Waar het huis van Thorbecke echt is ingestort, is de gemeente; iedere gemeente heeft dezelfde rechten, plichten en bestuursvorm. Het stadhuis van Amsterdam heeft formeel dus dezelfde taken en machtsmiddelen als het gemeentehuis in Hippolytushoef. Het resultaat is dat alle kleine gemeenten verdwijnen voor grotere, een proces dat al 151 jaar bezig is en pas zal stoppen als alle gemeenten ongeveer even groot zijn, namelijk zo groot als de 4 grote steden. Ondertussen zit de G4 óók met een probleem, dat ze oplossen door zichzelf weer op te delen in deelgemeenten die een formaat hebben dat meer lijkt op de andere gemeenten.

    Het resultaat is dat de bestuurskracht van gemeenten wordt aangetast omdat haar taken geen enkel verband hebben met de omvang van de gemeente, én dat de burger minder invloed heeft op de lokale politiek, want de samenwerkingsverbanden van kleine gemeenten, maar ook de deelgemeenten van de grote, vervagen de democratische controle.

    Aan het einde van dit verhaal een samenvatting van de hervormingen die het bovenstaande oplevert;

    – referendum bij grondwetswijziging
    – Hoge Raad wordt constitutioneel hof
    – afschaffen van de Raad van State als bestuursrechter
    – differentiatie in de taken en bevoegdheden van gemeenten
    – rechtstreeks gekozen premier, CvdK en burgemeester
    – gekozen bestuurder heeft het recht van benoeming/ontslag van medebestuurders (ministers, gedeputeerden, wethouders)

    Hierdoor krijgt het bestuur meer macht en de burger meer rechten. De grote verliezers in dit model zijn de volksvertegenwoordigingen en vooral de politieke organisaties die hierin vertegenwoordigd zijn.

  9. Rob Verboom
    Rob Verboom zegt:

    Bij de laatste verkiezingen deed een partij mee die directe democratie in het bestaande politieke stelsel integreert. Die partij doet deze keer weer mee met de Tweede Kamerverkiezingen onder de naam: Stemdirect.

    Via een continu referendum bepalen de kiezers hoe de gekozen kamerleden stemmen op ieder voorstel in de tweede kamer.
    De kiezer kan per onderwerp bepalen welke politieke stroming wordt gevolgd, of zelf bepalen of zijn stem voor of tegen is. De kamerleden stemmen volgens dezelfde percentages als het referendum voor en tegen.

    De mening het volk is plotseling 4 jaar lang wel belangrijk! De regering heeft er belang bij om voorstellen goed uit te leggen aan de bevolking, omdat steun van de bevolking extra stemmen voor een voorstel betekenen.

    In de toekomst kunnen we Stemdirect opheffen, 50 kamerleden ontslaan en die 50 stemmen via een Ministerie voor de Directe Democratie laten bepalen door de bevolking. De steun van de bevolking is dan cruciaal om nieuw beleid te kunnen realiseren: de coalitie samen met de helft van de bevolking is weer een meerderheid. Onpopulaire maatregelen in landsbelang kunnen samen met de oppositie worden “doorgedrukt”. Maar de bevolking kan altijd samen met de oppositie slechte voorstellen blokkeren.

    Met Stemdirect krijgt de bevolking een directe stem in het parlement.

  10. RuudHarmsen
    RuudHarmsen zegt:

    Rob Verboom, 27 februari 2010 om 00:40
    ===
    Bij de laatste verkiezingen deed een partij mee die directe democratie in het bestaande politieke stelsel integreert. Die partij doet deze keer weer mee met de Tweede Kamerverkiezingen onder de naam: Stemdirect.
    /===

    Maar dat vind ik niet de goede manier. De “stem des volks” kan namelijk moeilijk verbanden leggen en afwegingen maken, zoals Kamerleden en bewindspersonen dat wel kunnen (of zouden moeten kunnen en zouden moeten doen, in elk geval).

    Als je bij elk afzonderlijk voorstel stemt zoals het volk zou willen, dan krijg je dat we geen belasting willen betalen maar wel prima gratis zorg, onderwijs en openbaar vervoer; dat we de hele wereld van tirannen willen bevrijden maar het mag geen cent kosten en er mag ook geen enkele militair heen of in elk geval geen risico lopen; we doen mee met de NATO en willen beschermd worden door andere leden maar we dragen zelf niets bij; we willen wel kilometerbeprijzing als mijn buurman het moet betalen maar voor mij moet het natuurlijk niet gelden; enz. enz.

    Dat kan gewoon niet.

    Het voorstel van Maurice daarentegen (zie http://tinyurl.com/yz8423h ) heeft wel dat noodzakelijke evenwicht erin: gekozen volksvertegenwoorders en een gekozen minister-president met een ploeg ministers en staatssecretarissen, allemaal mensen van enige geestelijk niveau (want anders lukt het ze niet om verkozen te worden), die een samenhangend en afgewogen beleid kunnen maken, waarbij ook impopulaire maar noodzakelijke maatregelen niet uit de weg worden gegaan, mits ze die uit kunnen leggen aan het volk.

    Daarnaast OOK de directe invloed van het volk, maar op een gereguleerde en gedefinieerde manier, dus niet dat elke regeringsmaatregel en elke parlementsstemming rechtsstreeks door het volk gebeurt. Want dat werkt gewoon niet.

  11. Rob Verboom
    Rob Verboom zegt:

    Re: RuudHarmsen, 27 februari 2010 om 10:24
    ===
    De “stem des volks” kan namelijk moeilijk verbanden leggen en afwegingen maken, zoals Kamerleden en bewindspersonen dat wel kunnen (of zouden moeten kunnen en zouden moeten doen, in elk geval).
    /===

    Je hebt helemaal gelijk, zoals Kamerleden en bewindspersonen zouden moeten doen…
    Maar laten we eerlijk zijn, de verkiezingsbeloftes en het uitgevoerd beleid liggen ver uit elkaar. Hoe vaak hoor je een politicus niet zeggen dat we ze bij de volgende verkiezingen maar moeten afrekenen? Dat komt omdat ze tussendoor geen rekenschap hoeven af te leggen.

    Er wordt vaak gezegd dat de bevolking te dom is en geen goede afgewogen keuze kan maken. Als iemand dat denkt, dan vraag ik me af of die persoon wel gelooft in het gelijkheidsideaal van de mens en niet eigenlijk een Aristocratie voorstaat.

    Wij geloven dat de mens wel een afgewogen keuze kan maken. De Partij van de Toekomst zou anders al lang de grootste partij van Nederland zijn geweest.

    Je gaat uit van initiatiefrecht en volledige directe democratie, wij gaan uit van een tussenvorm tussen representatieve en directe democratie. Door maximaal 1/3 van de stemmen via directe democratie in te vullen blijft de macht bij de representatieve democratie.

    Maurice heeft veel goede voorstellen, die allemaal een wijziging van de grondwet vereisen, en we hebben bij D66 gezien hoe lang zoiets kan duren voordat het dan een kans krijgt.

    Stemdirect brengt nu in het bestaande stelsel een directe stem in het parlement.

  12. mieke2
    mieke2 zegt:

    Mornin’,

    Op Radio 1 zojuist Vroege Vogels met o.m. Klaas van Egmond en diens visie op beschaving. Een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in democratie en landspolitiek, om dat interview (na) te beluisteren.
    De basis was de publicatie van Van Egmond’s boek Een vorm van beschaving. De recente kabinetsval maakt de portée van zijn denken m.i. nog urgenter.

    Linkje naar VARA’s Vroege Vogels

  13. mieke2
    mieke2 zegt:

    Nu staat het huis van de SP op instorten. Diverse media melden opeens dat Agnes Kant stopt als lijsttrekker.

    Heeft die griezel van een Van Heijningen toch weer z’n zin. Die vent had allang de grens over gezet moeten worden.

    Na zoveel jaar van haar leven te hebben opgeofferd aan de apparatsjiks binnen die SP en na zoveel shit van die mannen te hebben moeten accepteren jaar na jaar, hoop ik dat het leven voor mw. Kant nu eindelijk iets positiefs, iets veel aardigers en prettigers gaat bieden. Er is een grens aan wat een mens verdragen moet terwille van “democratie”.

  14. mieke2
    mieke2 zegt:

    En uit onverwachte hoek, wordt democratie anno 2010 plotseling ook verdedigd. Waar het kabinet niet aan wil qua openheid en waarheidsvinding, daar hebben we gelukkig de Rijksrecherche nog en de WOB wet.

    Volkskrant – Zware kritiek rijksrecherche op DNB

    AMSTERDAM – De Nederlandsche Bank (DNB) is nauwelijks voorbereid op het faillissement van banken. De rijksrecherche concludeert dat in een onderzoek naar de val van DSB Bank. De centrale bank, die de beschuldiging verre van zich werpt, heeft in de dagen voor de val geïmproviseerd en daarbij zijn honderden mensen geïnformeerd over dat faillissement. ‘Het risico van uitlekken bestaat hoe dan ook’, stelt de rijksrecherche.

    Kan Lakeman weer rustig slapen.

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie