Gebruik wel een iPad op school, maar dan goed

Zaterdag stond in NRC-Handelsblad een column van een  Amerikaanse professor Datajournalistiek, die tijdens haar college het gebruik van e-readers en iPads verbiedt.  Zij legt uit waarom zij bij haar colleges alleen wil dat de studenten papieren boeken/teksten gebruiken. Haar belangrijkste argument is dat als studenten op haar college met hun e-readers komen en ze vraagt om pagina 45 open te slaan een deel van de leerlingen die tekst dan niet of moeilijk kan vinden. En dat het regelmatig voorkomt dat de studenten met een apparaat komen dat niet opgeladen is. Met boeken heeft ze die problemen niet.

Een redacteur van NRC-Handelsblad vat bij de aanhef dit artikel samen met “Begin niet aan e-books of iPads op School”.   Wat weer door anderen, zoals de filosofe Joke Hermsen, op Twitter wordt gebruikt om haar eigen argumenten tegen het gebruik van de iPad op scholen onder de aandacht te brengen.

Als je de hele column van die professor (dit is de Engelse  versie) leest dan vallen mij twee zaken op:

  1. Haar column roept niet op om geen e-readers of iPads op scholen te gebruiken. Maar ze legt uit dat in haar soort colleges een boek minder problemen geeft dan een elektronische device waar een boek op staat. De aanhef van dat artikel door NRC-Handelsblad dekt dus de lading niet.
  2. Ik stel altijd dat als je een nieuw medium gebruikt om iets ouds mee te doen, dan kan je beter dat nieuwe medium niet gebruiken. Zo zag je bij de start van het NOS-journaal in de jaren vijftig vooral een man die van een blaadje een tekst voorlas, zoals het ook bij de radio gebeurde. Als je, zoals op nogal wat scholen gebeurt, de iPad vooral gebruikt om het leerboek, al dan niet in pdf, er op te zetten, dan los je eigenlijk maar een probleem op: de zwaarte van de tas met veel leerboeken.

Als je een iPad goed gebruikt op school dan kan je er zoveel meer mee doen dan wat er bij deze professor in haar collegezaal gebeurde. Als je bij voorbeeld educatieve apps  gebruikt of programma’s als Rekentuin en Taalzee dan is een leerling met een adaptief systeem bezig. Er wordt direct door de app vastgesteld of de leerling een fout maakt (hoeft niet te wachten totdat de leerkracht feedback geeft) en de volgende opgaven zijn, als de vorige goed zijn beantwoord, van een moeilijker karakter. Daardoor kunnen leerlingen op hun eigen niveau bezig zijn en hoeven zich niet te schikken in het tempo van de hele klas.

Daarnaast kan de iPad prima gebruikt worden om kennis te vinden, te filteren en te verwerken en om te zetten in een presentatie in de vorm van een film of powerpoint/keynote of via een app als “Explain Everything” om die kennis dan te delen met de rest van de leerlingen.

Om te zien hoe goed dat werkt zou de redactie van NRC-Handelsblad niet afhankelijk hoeven te zijn van een Amerikaanse professor en haar problemen bij haar colleges ergens in de VS. Maar op minder dan een half uur rijden van de redactie kan ze zien hoe dat sinds augustus al in de praktijk werkt bij de school Digitalis in Almere. Een van de 7 scholen die werkt met het door Onderwijs 4 een Nieuwe Tijd (O4NT) ontwikkelde schoolmodel.

Scholen, die inmiddels zijn bezocht door geïnteresseerden uit de hele wereld. Maar ook door politici als Paul van Meenen (D66), Emile Roemer (SP) en Sybrand Buma (CDA), evenals de voorzitter van de PO-Raad Rinda den Besten. Allen zijn zij onder de indruk van wat ze daar zien en (zeer) enthousiast over deze aanpak. Een vernieuwende schoolaanpak, waarbij kinderen wel hun eigen leerweg kunnen volgen (in overleg met de leerkrachten en ouders) en mede door het gebruik van die iPad (zowel op school als thuis) zijn kinderen zowel enthousiaster bij het leren als efficiënter bezig.

Zowel door ouders, leerkrachten als leerlingen op onze scholen wordt dat herkend en wij ontvangen vele positieve reactie van ouders. Zo wordt vastgesteld dat het op eigen tempo kunnen werken zowel voor de begaafde als de minder begaafde kinderen een aanzienlijke verbetering is. Maar ook wordt er door ouders van kinderen met forse leer- en concentratiemoeilijkheden op vorige scholen vastgesteld dat die met deze aanpak er vrijwel niet zijn.  Op deze plek treft u een bloemlezing aan van reacties van ouders.

Ondanks dat een deel vooraf sceptisch was over deze aanpak geven zij aan dat het positieve effect op hun kinderen zeer herkenbaar is. En hopen zij dat deze schoolaanpak zal worden gecontinueerd.

Niet alleen zien we bij diverse van onze scholen een forse groei van aanmeldingen van nieuwe leerlingen, maar ook stellen we vast dat na de zomer zeker 20 scholen in Nederland met onze aanpak aan de slag zullen zijn (en dat er in diverse landen in de wereld onze aanpak wordt overgenomen).

Digitalis staat middenin een Kracht- v/h Vogelaar-wijk en het lijkt wel alsof dit nieuwe schoolmodel zowel de kracht van de leerlingen, leerkrachten als ouders heeft ontsloten. De participatie van ouders bij deze schoolvorm is duidelijk groter dan bij dezelfde school vorig jaar het geval was.

Ik denk dat als bij deze scholen de iPad nu zou worden weggehaald er een opstand zou uitbreken bij alle betrokkenen: leerlingen, leerkrachten en ouders.

Het zou voor een krant als NRC-Handelsblad toch haar eer te na moeten zijn dat ze wel aan dit artikel van een Amerikaanse professor over haar problemen met technologie tijdens haar colleges een  verstrekkende conclusie trekken. Maar niet 30 kilometer reizen om met eigen ogen te zien wat velen inmiddels al gezien hebben:  een echte vernieuwing van het onderwijs met veel positieve effecten voor alle betrokkenen.

 

N.B.  Wat me bij deze column van die Amerikaanse dataprofessor opvalt en ik wel vaker vaststel bij dit soort columns/artikelen is het volgende. De nadelen van nieuwe technologie worden breed uitgemeten, maar de mogelijke nadelen van de oude technologie niet.  Zo schrijft ze dat ze het voor haar college hinderlijk is dat een deel van de aanwezigen een apparaat hebben dat niet opgeladen is.  Maar dat lijkt als probleem toch sprekend op het probleem dat sommige studenten hun boek thuis vergeten zijn. En het niet kunnen vinden van de juiste pagina op de e-reader kan ook gemakkelijk opgelost worden, door o.a. gebruik te maken van de zoekfunctie.

3 antwoorden
  1. Eijkhof
    Eijkhof zegt:

    Digitaal werken en onderwijs is een behoorlijk nieuw terrein. Er zullen vormen van onderwijs zijn die zich uitermate lenen voor digitaliseren; er zijn waarschijnlijk ook onderwerpen die wat moeilijker om te zetten zijn. Om maar een voorbeeld te noemen: het omgaan met emoties lijkt mij moeilijker te digitaliseren omdat voor een goede communicatie over emoties ook allerlei ruis overgebracht moet worden, en bv. alleen text doet dat niet. Daarom zijn bv. emotionele discussies via mail dan ook een slecht plan.

    (Simple vormen van) rekenen en taal zijn ver uitgewerkt en hebben we in onderwijsland veel ervaring mee; het is niet verbazend dat opdit gebied vele goede digitale methoden zijn ontwikkeld. Als de rekensommen echter ingewikkelder worden is digitaliseren minder makkelijk. Maak maar eens een programma dat een willekeurig meetkunde probleem uitlegt en oplost, of software welke goede en valse argumenten kan onderscheiden in discussies (die prof noemde oa. debatten).

    Er kan misschien heel veel. Maar dan hebben we wel eea. nodig:

    * Een goede infrastructuur en helpdeskondersteuning zodanig dat praktische problemen zoals snelle internettoegang en de problemen van de prof die genoemd werden, niet lang een probleem zijn.

    * Mensen die software ontwikkelen waarmee goed lesgegeven kan worden – niet alleen wat kleine programma’s die soms even bruikbaar zijn, maar een breed pakket dat papieren methoden kan vervangen.

    * (Her)opleiding van docenten om deze methoden goed te gebruiken.

    Dat alles kost (veel) tijd en geld en is dus niet zomaar rond te krijgen voor ons hele onderwijs. In het geval van de betreffende prof lijkt mij dat het haar op alle drie de punten ontbreekt; fijn dat op genoemde school zo grote budgetten beschikbaar zijn.

    Mbt. het NB. hierboven: dat zal nog wel even duren. Allereerst was de column van die mevrouw natuurlijk geen wetenschappelijk artikel, maar een column zonder pretenties over de volledigheid; dit is gewoon haar beleving. Maar verder denk ik dat er nog niet genoeg bekend is over alle voor- en nadelen van digitaliseren om goede afgewogen stukken te schrijven. Zo vind ik bijvoorbeeld weer dat in het stuk hierboven wat te enthousiast wordt geschreven, en te weinig kritisch over mogelijke problemen.

  2. pim
    pim zegt:

    Eens met Maurice, voordeel van de ipad is dat het gebruikt kan worden voor oude en nieuwe media. Als leesboek, maar ook als interactief communicatiemiddel, videoafspeler, camera, geluidsdrager, maar vooral als middel om informatie aantrekkelijker aan te bieden. Als leerkracht moest ik mijn talent als verteller en communicator met humor aanwenden om de onaantrekkelijk geetaleerde lesstof op te leuken. Later ging ik zelf lesmateriaal ontwikkelen wat meer aansloot bij mijn leerlingen die vanuit hun thuissituatie niet altijd begeleid en gemotiveerd werden om de lesstof tot zich te nemen. Het is nu aan de ontwikkelaars om de ipad en het www optimaal te vullen met goed lesmateriaal, en het is aan de docent om samen met studenten en leerlingen te zoeken naar de best aangeboden info. In mijn ogen is niet de ipad of de software de bottleneck, maar de docent. Dat blijft ook weer uit het stuk dat aanleiding is voor dit topic. Daar waar de jongere generatie docenten opgegroeid is met mobiele informatiedragers zal de oudere generatie soms moeite kunnen hebben met de snelheid waarmee het proces zich voltrekt. En daar waar een landkaart soms nog handiger kan zijn dan een tomtom, een lesboek schiet op alle fronten te kort in vergelijking met een ipad. Wat mij betreft is het wachten op de 12 inch versie, en natuurlijk ’s avonds ff aan de stroom hangen.

  3. Citotrainer Nederland
    Citotrainer Nederland zegt:

    Het mooie van Rekentuin en Taalzee is het adaptieve element. Het incomplete is, dat beide projecten (nog) niet methode-vervangend zijn.
    Volgens mij biedt citotrainer.nl momenteel een ruimer aanbod aan oefeningen. De resultaten worden daar echter niet opgeslagen.
    iPad of niet: het gaat niet om het middel, maar om het (leer)doel. Mijn advies voor de komende jaren: kies voor “en-en” in plaats van “of-of”. Gebruik dus zowel papier als digitale materialen.

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie