Revolutie Domino

Het domino-effect in de Arabische wereld dat nu aan de gang is (eerst Tunesië, daarna Egypte en vervolgens ?) is op andere plekken en op andere momenten in de geschiedenis vaker voorgekomen. De ondergang van het communisme in Oost-Europa in 1989 is daarvan een goed voorbeeld. Dat domino-effect in 1848 (revolutie in Berlijn en Parijs) was de basis voor de invoering van de parlementaire democratie in maart van dat jaar. (Koning Willem II was bang dat die revolutie zou overslaan naar Nederland en voerde het plan van Thorbecke uit).

Dat domino-effect treed op als er een meerdere landen een grote vertrouwenscrisis is tussen de bevolking en de leiding van het land, gecombineerd met een forse economische crisis (of hongersnood, zoals in de vorige eeuwen het geval was).

Als er in Nederland over dit soort ontwikkelingen wordt gesproken dan heb je steeds het gevoel dat het alleen kan geschieden in verre landen, waar hele of halve dictatoren al lang de baas zijn en geen sprake is van democratie. Dus men sluit impliciet of expliciet uit dat zoiets binnen Westerse democratieën kan gebeuren.  

Ik denk dat dit een foute inschatting is. De situatie bij de Westerse democratieën is niet één-op-één vergelijkbaar zijn met die landen waar de onrust tot machtswisselingen hebben geleid. Maar er is zeker een niet geringe kans aanwezig dat ook in één van die Westerse democratieën het volk in opstand komt hetgeen tot een aanpassing zal leiden van de machtsstructuur in dat land. En ook dan dreigt er in die Westerse democratieën een domino effect. Daarbij hoeft het niet te zijn dat dit allemaal gebeurt met grote geweldsuitbarstingen. Er zijn ook machtswisselingen geweest die vreedzamer verliepen. Grote aantallen mensen bivakkeren een lange tijd op een centraal plek om de machthebbers weg te krijgen.  

De elementen voor een dergelijke omslag zijn namelijk ook herkenbaar in veel Westerse democratieën. Er zijn veel landen waar voor een niet gering deel van de bevolking de economische situatie slecht is en de vooruitzichten gering (neem bij voorbeeld Spanje). De slagvaardigheid van de bestuurlijke leiding is laag (met op dit moment als ultiem voorbeeld België). En het vertrouwen van de burgers in de politieke leiders is niet groot en dalend (in vrijwel alle landen in Europa). Daarbij zie je vrijwel overal voorbeelden waar het 19e eeuwse democratische systeem ervoor zorgt dat binnen de politiek regelmatig beslissingen genomen worden waar geen draagvlak bij de bevolking voor is. De besluitvorming voor de nieuwe Afghanistanmissie is daar een goed voorbeeld van. Ondanks het feit dat circa drie kwart van de aanhang van Groen Links tegen de missie is, besluiten de vertegenwoordigers van die kiezers voor de missie te stemmen. Uit Schaduwkamer.nl blijkt dat van de ruim 40 moties die in het najaar aan de kiezers zijn voorgelegd de Tweede Kamer in meer dan de helft va de gevallen anders besloot dan de meerderheid van de bevolking.

Het is opmerkelijk hoe de politieke en bestuurlijke elites in de Westerse democratieën (en zeker ook in Nederland) zich keer op keer niet lijken te realiseren dat de kloof tussen overheid en burger steeds groter wordt. En dat zij –met een beroep op hun eigen verantwoordelijkheid- besluiten nemen die absoluut niet gedragen worden door de bevolking. Impliciet (en vaak ook nog expliciet) geven zij aan zich beter/slimmer te voelen dan de mensen die zij vertegenwoordigen. Maar met grote regelmaat kan de burger vaststellen dat wat de overheid zegt of aankondigt niet klopt met de werkelijkheid. Vrijwel ieder infrastructureel project kost veel meer dan van te voren gesteld, duurt veel langer dan van te voren gepland, en levert doorgaans ook niet datgene op wat men heeft toegezegd. (Bij ICT-overheids projecten is dat meestal nog erger). De controle via toezicht bestaat doorgaans slechts op papier.

En als bij de verkiezingsuitslagen de gevestigde partijen (zwaar) verliezen, en er geen stabiel bestuur gevormd kan worden dan is het de schuld van die (domme) kiezer. En aan echte hervormingen waarbij de burger serieus wordt genomen begint men niet, bang dat men is dat het de eigen macht aantast.

Evenals Ben Ali in Tunesië en Mubarak in Egypte hebben ze niet door dat ze daarmee zelf de kans vergroten dat de Revolutie Domino uiteindelijk ook he zal treffen.

3 antwoorden
  1. hanss
    hanss zegt:

    Inderdaad Maurice,

    Het is schering en inslag dat bestuurders en “volksvertegenwoordigers” NIET doen wat de meerderheid van het volk wenst, en dit fenomeen is niet nieuw maar dat zou anno nu toch niet meer moeten voorkomen, maar de feiten liggen anders, zoals jouw jongste peilingen hebben aangetoond en wat ik zojuist op teletekst heb kunnen lezen:

    107 Teletekst zo 30 jan
    ***************************************
    Zetelverlies GL om steun aan missie

    ***************************************
    ` GroenLinks is flink gedaald in de
    wekelijkse peiling van Maurice de Hond
    door de steun aan een nieuwe missie in
    Afghanistan.De partij komt uit op acht
    zetels,dat is een verlies van drie ten
    opzichte van vorige week.Volgens De
    Hond is dat het laagste sinds 2007.

    Onder leden van GroenLinks is er veel
    weerstand tegen steun aan de missie in
    Kunduz.In de peiling dalen ook drie
    andere partijen die de missie steunen.
    VVD,CDA en D66 leveren elk een zetel in
    ten opzichte van vorige week.

    De tegenstanders van de missie winnen
    zetels in de peiling.De PVV en de PvdA
    staan beide op een winst van twee.
    ***************************************
    volgende nieuws weer&verkeer sport

    Een ander fenomeen is het “verenigde Europa” ofwel de EU dat op papier een mooi streven lijkt, maar wat in de praktijk een gruwelijk voorbeeld is van hoe het NIET moet, want de bestuurders van de EU zijn geen van alle door de Europese bevolking gekozen, maar zij bepalen wel in hoge mate hoe het er in de EU aan toe gaat, waarbij men er voor gezorgd heeft dat men er een ‘democratisch imago’ aan gegeven heeft via het Europese Parlement dat in de praktijk echter niet zo veel voorstelt.

    Overigens is het wel opvallend dat vooralsnog het conflict tussen Israël en de Palestijnen GEEN ENKELE rol speelt in de omwenteling die zich op dit moment in de Arabische wereld afspeelt, waarmee gezegd kan worden dat de westerse massa jarenlang misleid is door te suggereren dat de ernstige maatschappelijke- en economische achterstanden die zich voordoen in de Arabisch-islamitische wereld het gevolg zouden zijn van dat conflict, en dat als dat conflict maar zou zijn opgelost dat die Arabisch-islamitische wereld een soort van ‘gouden eeuw’ van welvaart en voorspoed zou kunnen gaan binnentreden.

    De ENIGE WARE democratie in het Midden-Oosten (Israël) houdt zich opvallend stil en kijkt met argusogen naar de ontwikkelingen in haar buurlanden, en dichter bij huis in de “Palestijnse gebieden”.

    islam en democratie blijken elkaar niet te kunnen verdragen en ik verwacht dan ook dat als de rook in het Midden-Oosten is opgetrokken dat er dan òf nog stevigere militaire dictaturen zich zullen hebben gevormd, of dat sommige landen het pad op zullen gaan van een theocratie zoals Iran.

    Indien dat laatste zal geschieden dan is dat wel een democratische ontwikkeling, maar de westerse wereld zit daar niet echt om verlegen.

    In Gaza werden democratische verkiezingen gehouden en de Hamas kwam vervolgens naar de wil van de meerderheid van het volk aan de macht en ook in het niet-islamitische Suriname was het mogelijk dat een obscuur persoon (Bouterse) op democratische wijze aan de macht kon komen evenals in Kosovo, waar ook een crimineel nu het land leidt.

    In de jaren ’30 van de vorige eeuw kwam een Oostenrijker zover dat hij met 33% van de stemmen op zak in Duitsland een coalitieregering kon vormen, waarna hij op slinkse wijze zich ontdeed van zijn politieke vijanden en uiteindelijk een vreselijke dictatuur vestigde met alle gevolgen van dien.

    Eerder kwam in Rusland Lenin aan de macht die eerlijke verkiezingen liet houden maar toen hij maar 25% van de stemmen bleek te hebben gekregen liet hij die gegevens snel verdonkeremanen en liet hij nieuwe ‘verkiezingen’ uitschrijven waarna hij ineens 99% van de stemmen had ‘binnengehaald’.

    In Wit-Rusland heerst op dit moment de laatste dictator van Europa en hij bedient zich van dezelfde praktijken zoals destijds Lenin.

    Democratie is een slecht systeem, maar het is het MINST SLECHTE systeem, want elk ander systeem betekent dictatuur en willekeur.

    Democratie kan ook heel gevaarlijk zijn als via dat systeem een persoon aan de macht komt met ondemocratische principes.

    In dat licht bezien is het werkelijk bespottelijk dat men in linkse kringen vreest voor een rechtse dictatuur onder Wilders, want Wilders zal nooit de absolute meerderheid van de stemmen behalen en bovendien is hij in de democratische principes van dit land opgegroeid waardoor ook hij beseft dat in dit land de macht altijd gedeelde macht is met partijen in een coalitieregering, zelfs als zijn partij de grootste van het land zou worden.

    Het jongste Afghanistan-besluit laat weer eens zien dat het Nederlandse volk wordt belazerd door regering en parlement, en dat niet voor de eerste keer, maar het moet vooral pijnlijk zijn voor stemmers op Groen Links die in meerderheid dit besluit NIET ondersteunen.

    Hoe lang zal het hier duren voordat de mensen in dit land het echt beu zijn dat ze keer op keer worden belazerd?

  2. hanss
    hanss zegt:

    Steeds meer mensen zien het in: we leven in een schijndemocratie.

    Hoofdschuddend verbazen mensen zich over het onlogische en soms ronduit domme beleid van onze regeerders. Van verkiezingsbeloften komt niets terecht. Elke politieke beslissing lijkt in ons nadeel te werken. Meer kosten, meer regels, minder privacy, minder vrijheid.

    Hebben we überhaupt wel een stem in het bestuur van ons land? Of is dat een illusie? En waarom wordt die illusie in stand gehouden?

    Heeft U gekozen voor meer regeltjes en verboden?

    Heeft U gekozen voor minder privacy?

    Heeft U gekozen voor slechter onderwijs?

    Heeft U gekozen voor steeds hogere vaste lasten?

    Heeft U gekozen voor meer blauw in de bosjes?

    Heeft U gekozen voor privatisering van energie- en zorgmarkt? (met de bijbehorende enorme stijging van uw kosten).

    Heeft U gekozen voor alle camera’s die u in de gaten houden? Op bijna iedere straathoek?

    Heeft U gekozen voor oorlog in Afghanistan en Irak?

    Heeft U gekozen voor de euro?

    Heeft U gekozen voor de Europese grondwet?

    Nee?

    Lees verder: http://stemniet.nl/index.php

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie