Oordeel Zelf

Ik heb groot respect voor mensen van justitie zoals politie, OM, rechters, die zich inzetten om misdaad te bestrijden. Daardoor is Nederland, vergeleken met veel andere landen, een relatief veilig land. Lees meer

Waar blijven de Maatschappijtafels?

Bij iedere jaarwisseling schrijf ik een stuk over een thema, dat me bezig houdt en waarvan ik het belang met u wil delen. Het is gebaseerd op de resultaten van mijn onderzoeken en/of ontwikkelingen in de samenleving, die ik zie.

Waarbij ik hoop, dat hetgeen ik daarbij vaststel een vorm van impact heeft en vervolgens tot een vorm van verbetering zal leiden.

Dit keer wordt het een somber stuk. Omdat ik -helaas- denk, dat het inmiddels vijf over twaalf is geworden. Daarbij gaat het niet over het onderwerp, waarover 150 organisaties en veel bobo’s, aan vijf klimaattafels, intensief hebben overlegd, om te kijken of en hoe ze de mensheid vanuit Nederland op termijn kunnen redden.

Lees meer

De Sociale Staat van twee Nederlanden

Op 10 december jl. plaatste ik op Peil.nl een artikel over “gescheiden werelden”.  Daarin liet ik zien dat er in Nederland twee verschillende groepen mensen zijn, die verschillend aankijken tegen allerlei aspecten van onze samenleving. Leven als het ware in twee werelden. Men kent elkaars wereld amper en begrijpt de ander ook totaal niet. De verdeling van de mensen over die twee werelden bracht ik aan via de “kansrijk-index”. Die ene wereld bestaat uit mensen die zich zorgen maken over hun financiële toekomst en ook vinden dat de veranderingen in de wereld van de laatste 10, 20 jaar hen vooral bedreigingen hebben opgeleverd in plaats van kansen. Deze groep, die overwegend bestaat uit mensen met een lagere opleiding, noemde ik de “kansarmen”.  De andere groep bevat mensen die zich weinig zorgen maken over hun financiële toekomst en zien meer kansen dan bedreigingen. Ik noemde ze de “kansrijken”.

Lees meer

Mijn bijdrage aan “Peilingoproer”

Op 12 januari 2017 is er een bijeenkomst in Den Haag over peilingen met de naam “Peilingoproer”.

Over de methodische aspecten van het doen van goede peilingen en de jarenlange kritiek schreef ik dit uitgebreide stuk.

De mail waarmee ik dit stuk onder de aangesproken personen verstuurde eindigde ik met:

“Mijn doel was en is om er alles aan te doen om toevalsfluctuaties in mijn peilingen  te verminderen. Dat betekent naast zorgvuldig werken; 1)  corrigeren voor zowel de systematische als de incidentele fout;  en 2)  met behulp van de nieuwe technische mogelijkheden veranderingen zoveel mogelijk op  individueel niveau veranderingen vast te stellen.

Het eerste doe ik al 40 jaar; het laatste al 15 jaar. Iedereen kan dat op verschillende plekken nalezen. Het levert peilingen op die in de regel als eerste electorale trends blootleggen en (veel) minder statistische ruis bevatten dan peilingen van andere bureaus.

Ik moedig iedereen aan om dezelfde of andere innovaties toe te passen — en als het even kan ook weer verder te denken over hoe het nog beter kan. Dat draagt bij aan een zo accuraat mogelijk beeld van de electorale ontwikkelingen in Nederland.

En eens te stoppen met die standaardriedeltjes als je om commentaar gevraagd wordt in de media.

 

 

GeenPeil, antwoord op het democratisch deficit!?

Al lang geef ik aan dat ons parlementaire stelsel, zoals trouwens in vrijwel alle landen waar zo een stelsel is, een ernstig democratisch deficit kent. Een systeem dat goed werkte in de 19e eeuw en ook een groot deel van de 20e eeuw is inmiddels achterhaald. De ontwikkelingen van internet hebben op vele manieren effect op de wijze waarop burgers zich informeren en kunnen organiseren en dat botst met het in de 19e eeuw ontwikkelde stelsel.

Dat heeft echter niet geleid tot aanpassingen of veranderingen in politieke stelsels, die nog steeds opereren, zoals ze het de laatste 100 jaar hebben gedaan. Een referendum was nog een soort poging om de burger toch een vorm van invloed te geven, maar zoals ik vaak zeg “een oud systeem wordt geen nieuw systeem door er technologie aan toe te voegen”.  In Nederland zagen we zowel in 2005 als in 2016 dat de uitslag van een referendum, amper serieus genomen werd. (We zagen trouwens ook dat een dergelijk referendum gekoppeld aan een oud systeem, voor de kiezers een mogelijkheid is hun middelvinger op te steken tegen het heersende systeem, los van wat nog het onderwerp was van het referendum).

Via Peil.nl probeer ik al lang zichtbaar te maken wat er onder de Nederlanders leeft. En regelmatig zie je dat kiezers van bepaalde partijen andere opvattingen hebben dan uit het stemgedrag in de Tweede Kamer van die partij blijkt. Op zichzelf hoeft dat geen drama te zijn, maar ik heb toch meestal de indruk dat die opvattingen van de eigen kiezers weinig invloed hebben op het stemgedrag van die partijen, zeker als ze in de regering zitten.

In 2010 richtte mijn zoon Marc, No Ties en ik de dag na de verkiezingen Schaduwkamer op. Daarbij boden we de kiezers mee te stemmen met hun eigen partijen in de Tweede Kamer. Regelmatig legden we de meer dan 20.000 leden van Schaduwkamer belangrijke moties voor die in de Tweede Kamer in stemming waren gebracht.

Dit was het verslag na 1 jaar Schaduwkamer.  En dit waren de resultaten van 15 moties per partij.

We hoopten dat de politieke partijen op de een of andere manier in de uitslagen geinteresseerd waren, maar dat bleek een misrekening en daarom stopten we na ruim 1 jaar ermee.

Vandaag is GeenPeil gestart. Zij gaan proberen om de stem van de kiezer op een heel eigentijdse manier in de Tweede Kamer te laten horen onder het motto “Stem op Jezelf”. De gekozen kamerleden van deze partij zullen bij stemmingen in de Tweede Kamer op een directe wijze de mening vertegenwoordigen van haar leden. Leden van GeenPeil mogen hun stem uitbrengen en de kamerleden zullen stemmen conform het oordeel van de leden. Bij minder dan 5 kamerleden zal dat gaan volgens het principe “winner takes all”  en bij meer dan 5 kamerleden via een verdeling gebaseerd op de percentuele uitslag.

Als je op de website kijkt dan zie je dat ze de moderne mogelijkheden van technologie goed gebruiken. Gecombineerd met een grote groep Nederlanders die GeenStijl volgen, zodat men niet afhankelijk is van de traditionele media, zou dit best eens succesvol kunnen worden. Het Oekraine referendum heeft al laten zien waartoe GeenStijl in staat is.  300.000 stemmen zou al 5 zetels kunnen betekenen.

Mocht GeenStijl succesvol worden bij deze verkiezingen dan zou dit wel eens een katalysator kunnen worden van de -in mijn opvattingen – hoognodige hervorming van ons democratisch stelsel, met duidelijk meer invloed van de burgers. Niet omdat vervolgens ons hele stelsel zo zal gaan opereren (want dan werkt het ook niet), maar wel doordat bestaande partijen gedwongen ons hele parlementaire stelsel aan een grondige hervorming moeten onderwerpen met duidelijk meer directe invloed van kiezers op zowel ons landsbestuur als hun eigen lot.

Als GeenPeil in Nederland succesvol zal zijn dan valt het te verwachten dat de infrastructuur en aanpak ook door groepen burgers in andere landen wordt overgenomen met alle gevolgen van dien.

Een heel boeiend initiatief dat niet alleen voor Nederland wel eens historisch zou kunnen zijn.

Spitzer weer in de bocht

In 2013 schreef Manfred Spitzer het boek “Digitale Dimentie”.  Ik las het en mijn broek zakte af. In het laatste hoofdstuk liet hij zien van welke invalshoek hij zijn boek schreef.  Zelf bewust geen televisie in huis. Het ideale leven volgens hem schetsend waarbij je denkt dat je dan in een hutje op de hei moet gaan zitten. De journalist Peter Teffer (@peterteffer) analyseerde destijds dat boek en beschreef daarbij uitgebreid hoe selectief Spitzer met zijn noten bezig was. Hij pakte er alleen uit wat in zijn beeld paste. Absoluut niet zo wetenschappelijk als hij zelf pretendeert. Dit was zijn korte weergave van zijn analyse. En dit de uitgebreide

In Duitsland is Spitzer vorig jaar met een nieuw boek uitgekomen, dat deze week in Nederland uitkomt. “Cyberkrank”.  In Nederland heet het “Digiziek”. In Duitsland was de ondertitel  “Hoe het digitale leven onze gezondheid ruineert.” In Nederland met de ondertitel “Hoe wij ons verstand kapotmaken”. De Duitse ondertitel ging blijkbaar de Nederlandse uitgever wel wat te ver.

Deze week komt het in Nederland uit en in De Telegraaf van vandaag staat er een uitgebreid artikel over. Eigenlijk kan ik daar hetzelfde over schrijven als ik in 2013 deed. Lees het aub nog een keer. 

Elke technologische ontwikkeling uit de geschiedenis heeft zijn voor- en nadelen. En  het is ook niet erg op de mogelijke negatieve kanten van technologische ontwikkelingen te wijzen.  Maar als je erin slaagt, zoals Spitzer in 2013 deed en nu weer, geen enkel positieve kant ervan te melden, en ongeveer alles wat er negatief is aan het leven toewijst aan die technologische ontwikkeling, dan heb je gigantische oogkleppen op.  Bega je als wetenschapper de grote fout alleen datgene uit de literatuur te pakken wat jouw mening ondersteunt (waar Peter Teffer in 2013 vele voorbeelden van gaf). Ergens aan het eind van zijn boek uit 2013 schrijft hij letterlijk het volgende: “Mijd  digitale media. Daarvan worden we …… dik, dom, agressief, eenzaam, ziek en ongelukkig.”  Dan kan ik je als wetenschapper niet serieus nemen, ook al staat er Herr Prof. Dr. Dr. voor je naam (jaja, twee keer Dr.)

Ik heb hem toen een dwaallicht genoemd, en dat doe ik nu weer. Ik beschreef het in 2013 als volgt “alsof de Taliban een boek over het christendom schrijft”.

Als je alles volgt wat Spitzer vindt dan moet je direct in een hutje op de hei gaan wonen. En als je je kind compleet weghoudt van de digitale wereld (wat hij dus vindt), dan doe je je kind ernstig tekort en zet je hem op achterstand naar de toekomst toe.

Ik eindig met dezelfde zinnen als ik in 2013 schreef:

De wereld wordt steeds digitaler of je het leuk vindt of niet. Als je het wilt zien biedt het mogelijkheden aan jongeren (en ouderen) die men jaren geleden voor onmogelijk had gehouden. Alle kennis in de wereld is letterlijk een muisklik van je verwijderd. Je kunt met veel meer mensen communiceren dan je vroeger kon.  Dankzij computer en tablet ben je ook in staat om je persoonlijke productiviteit aanzienlijk te verhogen (doordat je niet meer door fysieke grenzen wordt belemmerd). Dat levert nieuwe kansen op en nieuwe bedreigingen. Het is anders dan vroeger, niet beter of slechter.  Maar het slechtste voor je kinderen zou zijn als je alleen maar de bedreigingen ziet en het alleen maar slechter vindt dan vroeger. Want we hebben nog geen tijdmachine waarmee je je kind naar dat verleden kan meenemen. Als ouder en als school heb je de plicht om je kind op de toekomst voor te bereiden. En dat doe je absoluut niet als je het advies van Spitzer opvolgt.

 

ICT kan juist wel goed op scholen gebruikt worden

SONY DSC

Master Steve JobsSchool in Sneek

Aleid Truijens gaat, evenals trouwens de andere media in Nederland, in haar column van zaterdag “ICT heeft valse hoop gewekt” voorbij aan de belangrijkste conclusies van het deze week verschenen belangwekkende OECD rapport over de relatie tussen schoolresultaten en het gebruik van ICT. Lees meer