How you get infected by aerosols and what you can do about it

Fortunately, due in part to the publicity surrounding the letter from the 239 scientists to the WHO, more and more people are recognizing that aerosols are an important source by which people are infected. On April 2nd I wrote this about it and on April 18th I spoke about it at Op1. Superspread events are the driving force behind the pandemic and I have shown here that the vast majority of the infections are related to it.

Studies and logic show that with superspread events, it just can’t be otherwise that airborne infections were the cause. This database contains 500 of these events worldwide, each one infecting more than 100 people.  It is completely illogical to think that these people have been infected via direct contact with an infected person.

Prof. Streeck’s research in Heinsberg also gives strong indications of this.

The fact that 10% of the infected people account for 80% of the infections, 20% for 20% and 70% for 0%, as established by Adam and Cowling, leads to a number of important conclusions:

– Apart from superspread events, the risk of being infected is not so great. Contact studies worldwide show that only 10% to 35% of the housemates of infected people are infected. So the vast majority of housemates are not infected by a patient at home.

– At superspread events, many are infected at the same time, and the research in Heinsberg shows that you then become much sicker than if you were infected at home. (There they had 1.6 times as many symptoms and at home 36% of the infected persons had no symptoms at all and at Carnival 16%).

In fact, there are three possible routes of infection. The above figures, but also many other studies on Covid-19, as well as animal tests carried out with influenza, indicate the following:

– The chance of being infected by touching surfaces on which a patient has left the virus is (very) small. In any case, much smaller than many people in the Netherlands think. (The American RIVM has also scaled down this threat).


– The chance of being infected because an infected person coughs, sneezes or otherwise releases the virus in your face within 1.5 meters, sis much smaller than many people think.

First of all, the droplet(s) have to float in a place where the virus can strike the other person at all (and that is the nose in particular). And that chance is really not as big as this study shows.

Then the virus must be able to multiply in the body. And it is stated in the literature that it is really not the case that, if the virus has gotten into the nose, one will certainly get sick. On the one hand, it may be that the body removes the virus in the direction of the esophagus. On the other hand, if there are too few virus particles in that drop, the body may be able to repel the attack of the virus. Wells showed this already in 1955.

That this is the case is supported by the observations, that apparently 70% of people do not infect anyone else. So even if you spend days together with a patient in your household, the vast majority of those housemates are not infected yet.


– The dominant way to get infected is by air and there are more and more studies that say so, like this one. I myself think I can show that this is in 95% or more of the cases. But even if you think it is only half, like Prof. Christian Drosten, the advisor of Merkel, the following is equally important.

WHO/RIVM maintain, that aerogenic contamination is very rare, but that just doesn’t fit the phenomenon that during superspread events so many people are infected at the same time.  And realize that a superspread event is already classified as such when more than 7 people are infected in a location at about the same time.

And if you still think that the aerosols are unimportant, you can stop reading here.


Already in 1955 Wells showed that the inhalation of aerosols by laboratory animals, to his own surprise, led to much more extensive damage to lungs than if it went via larger droplets. His explanation is very logical.  If the disease mainly affects the lower respiratory tract (the lungs), which is the case with Covid-19, and the virus that enters the body nestles directly in the lungs, then that is the best place for the virus to strike. (A virus like HIV strikes in a completely different place and is transmitted in a completely different way).

You often notice that people think that if you only come into contact with one particle of the virus, you will automatically become infected and become quite ill. Luckily, that’s not true. The human body is built to repel all kinds of “attacks” of viruses and bacteria and usually does that very well. But sometimes that attack is so big for the body that it doesn’t succeed in repelling it. This has to do with the size of the attack as well as the condition of a person’s body to repel it. And that also makes a difference per disease.

For Covid-19 we now know that a large number of people have built up antibodies, without noticing any symptoms of the disease. Exactly what this figure is, is still under discussion, but seems to be somewhere between 30 and 50%. (In the meantime, the WHO has indicated that people without symptoms are apparently not able to infect others either).

What the exact ratio is between being infected and dying is also not yet known. But after figures of 3% from the RIVM, you now see figures that are (well) below 0.5%. And then it’s mainly people over 70 and mostly with underlying suffering. Of the people in the Netherlands who died from this disease, less than 10% were younger than 70 years of age (and most of them had underlying suffering).

This is very important to realize, so that you also better understand what risks you do or don’t run.

The crucial concept in aerosol contamination is the “viral dose”; the number of infectious virus particles needed to infect another person. That number is not known, but for the purposes of the explanation below, let’s link a number to it. Let’s say that 1,000 infectious virus particles are needed to infect person A in his lungs in such a way that he gets symptoms of that disease. (For person B this can be a higher or lower number).

Two components are then important to reach that number of 1,000. How many infectious virus particles are in the air of the room where you are present and how long you spend in that room. This can be found in the interesting article by Prof. Bromage.


So if you inhale 10 infectious particles per minute then you have to inhale 100 minutes to reach that limit of 1,000 virus particles. If you breathe in 20 per minute, you reach that limit after 50 minutes.

Now there is good news: if you watch superspread events, there are strong indications that you have to be present for a while and breathe in the virus before it can make you sick. Even in places where you might think there must have been quite a bit of virus in the air, it seems to have taken more than half an hour to breathe in enough virus to get sick.  (But as I said, that also makes a difference per person, because the elderly will have reached that limit sooner than the young). And in places where there has been little virus in the air, it would have taken (much) more than 1 hour to become ill.

With that as input we can both indicate a policy to ensure that this form of infection is prevented as little as possible, and what approach you should follow to ensure that you are not infected in this way.


Preventing this type of infection

These are interior spaces where many people are present at the same time, who normally don’t meet each other or don’t meet often. This does not apply to yourself at home, if no strangers come there. In the latter case, however, there are precautions to take, which I will mention at the end of this blog.

– Make sure that the air in a room is refreshed as much as possible. Then the virus particles will be expelled. This can be done by good ventilation (windows / doors open against each other and / or an HVAC system that brings in a lot of fresh air).

– Adding something to an HVAC system that removes the virus from the air: (filters or other tools. (That’s why I propose a Delta Plan Ventilation, both to ensure sufficient fresh air and to take the virus out of the air).

– If the above cannot be done (well), then make sure that the people present in a confined space don’t or don’t bring a lot of aerosols into the air. This means applying restrictions with regard to singing / shouting / talking and/or wearing mouth protection.

– Research has also shown that if the relative humidity in that room is somewhere between 40% and 60%, the virus will float in the air for the shortest time. This can be seen on this site where doctors call for this humidity to be maintained.

However, it is important to take into account that the danger can only arise if there is someone present who is contagious. That is someone who is infected himself, perhaps asymptomatic, but who apparently feels good enough not to stay at home.

At the moment in the Netherlands there are – fortunately – very few such people, so the risk of being present in a room, where you can breathe in contagious virus for a while, is very small.

Be aware that in the slaughterhouses the major outbreaks have come mainly because people work in places where the temperature is kept low – below 10 degrees – and there is little ventilation. This combination is the ideal condition for the aerosols to stay in the air for a long time.  The present outbreaks in warm countries where many air conditioners are used, such as the southern states of the US and various countries in the Middle East, are also strongly related to this.

In the autumn, there is a much greater risk in the Netherlands that there will be situations where the virus is in the air to be inhaled. This is due to the colder temperatures and lower humidity (in grams of water per kilo of air). And that human activities will go more indoors. That was the situation with the large outbreaks in the Netherlands that occurred in the 4 weeks after 25 February. Recognize that based on the number of hospitalizations at the end of March, the number of new infections per day must have been between 25,000 and 50,000.

And where a large proportion of the residents of care institutions have become infected, it is more likely that this has happened because the virus has been distributed to the residents via the ventilation system than it was because infectious people without mouth protection have come into contact with the residents.

The proposed Delta Plan Ventilation serves to ensure that the conditions that could lead to superspread events in the coming winter will disappear from the Netherlands.


Preventing yourself from becoming infected

Until the end of September, the risk of being in a room in the Netherlands with someone who can infect others is very small. But after that, that chance will clearly increase.

If the Ventilation Delta Plan would be carried out, we would know which confined spaces are Corona proof. So there is no risk of being infected by aerosols in those areas. All activities can therefore take place there normally.

If a room is not Corona proof then there are a number of important points to take into account.

– Keep windows or doors crossways open, allowing fresh air to come in from the outside and the aerosols filled air to flow out.

– If this is not possible:

Ensure that all persons present wear mouth protection (as in public transport).

Make sure you don’t sing, shout or talk a lot.

Don’t stay too long in that room and (especially if you belong to a vulnerable group) wear mouth protection yourself.

The more rooms that are Corona proof, the less normal life is hindered and the lower the risk of outbreaks, with all kinds of undesirable consequences (such as regional lockdowns, etc.).

That’s why I think it’s so important to start with that Ventilation Delta Plan, in which all interior spaces with HVAC systems can be given a Corona proof stamp, which is also visible to those present. So that they know what their risks are and how they can behave there.

The home situation

Aerosols can also play a role in the infection at home, but then of course there is a very important condition: that there is someone at home who can infect others.

That will be so little the case by now, that you won’t have to worry about this virus in the air when you’re alone with your housemates.

Only when others enter your home, especially in autumn or winter, is there (slightly) more risk. You can reduce that risk by providing fresh air and/or bringing the humidity to a level between 40% and 60%.

And if you are still worried, don’t make the time spent together too long, or wear mouth protection. Or do the activity outside (in the garden, on the balcony, in the park).

Caring for the expulsion of air by fresh air from outside is the best strategy here.

Keep trying to realize how small the risks are. Especially in the coming months. You will ruin your own life if you are constantly afraid of something for which the chance of it happening is so small. Because even if you become infected, the chance that you will become very ill or die is also small. I have older people in my circle of acquaintances who are so afraid of being infected that I think that that fear is a greater risk to their health than the real risk of becoming very ill or dying of Covid-19.

By knowing how big/small your risks are, in which places and when your risks are bigger and smaller, you can best live in a world where Covid-19 will be among us for quite a while. (Especially if WHO/RIVM persists in not taking the right measures to prevent infections).

De ultieme lakmoesproef (Bewaarexemplaar)

De afgelopen dagen is er veel gebeurd. Ook is er veel nieuwe informatie beschikbaar gekomen. Op basis daarvan heb ik een belangrijk besluit genomen en heb ik dit blog “de ultieme lakmoesproef” genoemd.

Lees meer

Better safe than sorry, 2 video’s

Twee video’s waarin uitgelegd wordt waarom zo snel mogelijk gestart moet worden met het Deltaplan Ventilatie in Nederland.  En hier treft u de onderbouwing ervan aan.


Lees hier de onderbouwing.


Superspreading events: de aanjager van de COVID-19 pandemie

De grote impact van superspreading events

In The New York Times stond op 2 juni een artikel met de naam “Just stop the superspreading events”, dat volledig aansluit op mijn bevindingen uit april t.a.v. het grote belang van superspreading events en dat COVID-19 zich buiten die events eigenlijk maar langzaam verspreidt.

Dit zijn de belangrijkste bevindingen van de epidemiologen Adam en Cowling t.a.v. de uitbraak van COVID-19 in Hong Kong. Zij onderzochten 1.038 besmettingen in Hong Kong tussen 23 januari en 28 april en deden daar in dit paper verslag van.

Hun conclusies over 349 besmettingen (de overige 689 waren besmet elders in China):

  • 20% van de besmette personen zorgden voor 80% van de nieuwe besmettingen. Ze vonden allemaal plaats bij “social gatherings”
  • 10% zorgde voor de overige 20%. Dat hield in, dat men dan 1 à 2 personen besmette, doorgaans binnen het huishouden.
  • 70% van de besmette personen besmette niemand anders. Dit vonden de auteurs een verbijsterende uitkomst.

Daarnaast vermeldden ze andere studies met min of meer vergelijkbare uitkomsten:

  • Het onderzoek in de provincie Shenzhen kwam tot de conclusie dat 80% van de besmettingen kwam door 8 à 9% van de gevallen.
  • In Israël bleek uit een studie dat 80% van de gevallen terug te leiden was tot minder dan 10% van alle besmette personen.
  • Bij SARS bleek in Singapore dat 6% van de gevallen verantwoordelijk wars voor 80% van de besmettingen. 73% van de personen besmette niemand.
  • In Hong Kong waren bij SARS 331 infecties te herleiden tot één persoon.
  • Bij MERS in 2012 bleek in Saudi Arabië 14% van de gevallen zorg te dragen voor 80% van de gevallen.

Zij concluderen niet alleen dat deze superspreading events een onderdeel zijn van de verspreiding van COVID-19, maar dat ze de aanjager van de pandemie zijn!

Dit is een selectie van blogs waar ik tot dezelfde conclusie kwam:

  • 9 april: Zo groot is de impact van superspreading events
  • 12 april: Wat we kunnen leren van de patronen van de Nederlandse verspreiding
  • 14 april: Zo gaat de verspreiding van het COVID-19 virus vooral
  • 19 april: Het superspreading event van Kessel op 5 maart
  • 24 april: De verspreiding van het virus is al vrijwel onder controle
  • 1 mei: Vleesverwerkende industrie: superspreading hot spots
  • 28 mei: COVID-19 verspreidt zich helemaal niet zo makkelijk

Mede via onderzoek in Nederlandse gemeenten waar wel en waar geen superspreading events hadden plaatsgevonden voor de lockdown op 15 maart, zijn dezelfde patronen te zien als de twee auteurs in de New York Times beschrijven. Gemeenten waar een superspreading event had plaatsgevonden kenden gemiddeld een factor 8 keer zoveel besmettingen en doden als de gemeenten waar dat toen niet was gebeurd.

De slotconclusie van de auteurs in de New York Times is, dat door de superspreading events te voorkomen de verspreiding van COVID-19 onder controle kan komen. En, zo sluiten zij af: dit kan met een benadering die veel minder impact heeft, sociaal en economisch, dan de lockdowns en de extreme vorm van social distancing die de wereld zijn opgelegd in de afgelopen maanden.

Hun slotzin is: Vergeet het handhaven of weer instellen bij nieuwe uitbraken van ingrijpende maatregelen om de verspreiding van het virus te beheersen. Focus je alleen op het stoppen van de superverspreiders.

Hoewel ze niet dezelfde naam gebruiken, geven ze dus aan dat het stoppen van de verspreiding van het virus niet via een 1,5 meter-samenleving zou moeten verlopen, maar met maatregelen om de superverspreiding te voorkomen.

Uit het interview met de Japanse professor Oshitami blijkt exact hetzelfde. Hij is lid van het Japanse Intervention Cluster Group. En dit is het belangrijkste gedeelte van dit interview.

De sleutel tot het doen verminderen van het aantal besmettingen ligt niet in het toepassen van de 1,5 meter samenleving, maar in het zorgen dat superspread events niet gebeuren!

Maar het betekent nog veel meer

Een onderwerp waar ze in hun artikel niet dieper op ingaan is hoe de besmetting nu eigenlijk plaatsvindt. Wel geven ze aan dat het in afgesloten ruimtes binnen plaatsvindt, met veel mensen daarin. Maar over de wijze van overdracht, via direct contact (zoals WHO/RIVM beweren) of via de lucht, laten zij zich niet uit. Deze onderzoeksresultaten geven, mede dankzij uitspraken van het OMT in Nederland en mensen als prof. Voss een heel duidelijk antwoord. In het advies van het OMT staat het volgende als argument dat COVID-19 niet via de lucht gaat. Het reproductiegetal van COVID-19 ligt rond de 2,5. En dan stelt het OMT:

Virusziekten zoals mazelen, die aerogeen via fijne, kleine druppels verspreid worden, hebben karakteristiek een veel hoger reproductiegetal, tussen de 12 en 20.

Met andere woorden: pas als er veel mensen tegelijk worden besmet, dan is dat een bewijs van kleine druppeltjes die in de lucht zweven en veel mensen infecteren.

Laten we eens wat sommetjes maken met de resultaten van het artikel in The New York Times:

  • De R0 van COVID-19 is 2,5. Dat betekent dus dat 1000 personen 2500 andere mensen besmetten.
  • Als 10% van de personen 80% van de mensen besmetten betekent het dat (10% van 1000=) 100 personen (80% van 2500=) 2000 mensen besmetten. Dan is de R0 van deze groep 2000/100 = 20
  • Als de overige 90% de resterende 20% besmet, dan betreft het dat 900 mensen nog 500 besmetten. Dan is de R0 van deze groep 500/900= 0,6.

Met deze grafiek zie je dit patroon:


Die hoge R0 van de eerste groep (1 iemand besmet gemiddeld 20 anderen) lijkt sterk op die van mazelen. Dus dan is de enige logische conclusie die je dan kunt trekken als OMT en Prof. Voss, dat bij superspreading events de verspreiding via de lucht gaat, en niet via direct contact.

Je hebt veel fantastie nodig en een gebrek aan logisch kunnen nadenken als je de besmetting van 52 mensen door 1 ander koorlid bij Seattle wilt verklaren door overdracht via direct contact. Als je bij mazelen wel accepteert dat bij een R0 van tussen 12 en 18, dat het virus zich door de lucht verspreidt, dan kun je geen andere conclustie trekken dan dat COVID-19 dat ook doet bij die superspreading events.

Ook het Robert Koch instituut geeft nu aan dat er wel besmetting via de lucht plaats vindt (hoofstuk 1, deel over aerosoles, laatste paragraaf):

Zelfs als een definitieve beoordeling op dit moment moeilijk is, geven de onderzoeken tot nu toe over het algemeen aan dat SARS-CoV-2-virussen ook via aërosols in de sociale omgeving kunnen worden overgedragen ”

Bij superspreading events, waar velen tegelijk worden besmet, kan het bijna niet anders zijn gebeurd als via de lucht.


Dus op die manier kunnen we al zeggen dat 80% van alle besmettingen van COVID-19 via de lucht plaatsvinden.

Ook bij influenza blijken er studies te zijn uit het verleden, die gaan over de verspreiding van het virus via de lucht. Zoals deze studie uit 2013 met de titel “Aerosol transmission is an important mode of influenza-A spread”.

De vraag die nog wel overbijft is hoe die besmetting dan bij die overige 20% plaatsvindt. Zijn dat dan vooral besmettingen binnen het huishouden die wel via direct contact verlopen?

Maar als de besmetting bij superspreading events via de lucht geschiedt, waarom zou dat dan ook niet vooral of zelfs alleen binnen het huishouden zo zijn?

Het antwoord daarop blijkt gegeven te worden via de belangrijke uitkomsten van de studie van prof. Streeck in Heinsberg. Als men tijdens een superspreading event is besmet, is men ernstiger ziek en heeft men minder vaak geen symptomen dan thuis.

Het langdurig blootgesteld zijn aan het virus in de lucht is de crux waar alles om draait. Van de longen van een besmet persoon komt het virus terecht in de longen van nog niet besmette mensen. Die ademen dan niet alleen een minimale hoeveelheid in die nodig is om besmet te worden, maar veel aanwezigen ademen veel virus in (hoge viral load) en worden daar behoorlijk ziek van.

Thuis zijn de omstandigheden voor het virus blijkbaar minder gunstig om op die manier toe te slaan. Er kan meer ventilatie zijn. De patiënt praat minder en zingt zeker niet. De nog niet besmette personen blijven niet lang genoeg in een ruimte met het zwevende virus om er ziek van te worden. Daarom is het waarschijnlijk zo dat de onderzoekers in Hong Kong vaststellen dat 70% van de besmette personen niemand anders thuis hebben besmet.

Als de besmetting via de lucht verloop verklaart dat ook waarom men niet besmet wordt bij goede ventilatie. En waarom er amper besmettingen zijn in de buitenlucht. Dan blijft het virus niet lang genoeg zweven in de buurt van een persoon om voldoende virus in te ademen en er ziek van te worden. Daarom ook dat hogere luchtvochtigheid werkt, omdat die verhindert dat het virus langdurig blijft zweven. Daarom ook dat mondbescherming in binnenruimtes werkt, omdat de uitstoot van virusdeeltjes die lang in de lucht blijven zweven, daardoor aanzienlijk wordt verminderd.

Dat houdt ook in dat besmetting via direct contact vrijwel geen rol speelt bij de verspreiding van COVID-19. De maatregelen bij de lockdowns in heel veel landen in de wereld die echt gewerkt hebben zijn het verbod op bijeenkomsten met grotere groepen mensen. En niet het feit dat we social distancing (de 1,5 meter afstand houden in Nederland) hebben ingevoerd. Ook dat zijn de conclusies van de onderzoekers uit Hong Kong.

Zolang de WHO en het RIVM dit niet onderkennen houden we niet alleen de wurgslang van de 1,5 meter-samenleving om de hals van de economie en sociale structuur, maar houden we ook een fundamenteel onveilige situatie in stand. Hierdoor doen we vanuit de protocollen van het RIVM precies datgene, wat (vrijwel) geen effect heeft op het verhinderen van de verspreiding en gaan we langzamerhand weer datgene doen wat het gevaar op superspreading events doet vergroten. (bijeenkomsten met mensen toestaan, zonder dat we wijzen op de noodzaak van goede ventilatie).

Het lijkt op de situatie dat je op een onbewaakte overweg afrijdt met een enkel spoor. Dankzij het spoorboekje van het RIVM weet je dat je alleen maar naar links hoeft te kijken om niet door een trein aangereden te worden. Dat doe je dan ook heel goed. Je stopt voor de overweg. Kijkt goed naar links, tot heel ver of er een trein aankomt. Die zie je niet aankomen, dus rijd je de overweg over.

Maar je wordt gepakt door de trein die van rechts komt. Die stond niet in het spoorboekje van het RIVM, want die betrof de dienstregeling uit 2019.

Factchecking het OMT

Drie dagen geleden deed ik een oproep om het addendum van het OMT van 25 mei eens op feiten en redeneringen na te lopen. Ik kreeg veel reacties en hieronder de weerslag ervan. Lees meer

Zo werkt airborne besmetting (door Rebecca)

Met regelmaat ontvang ik informatie, via mail of op dit blog, die heel nuttig is bij mijn onderzoeken en gedachtenvorming. En die gebruik ik dan. Maar nu heb ik iets ontvangen, wat ik min of meer al wel wist, maar zelf niet goed kon opschrijven. En het gaat over het meest cruciale onderdeel van hoe het besmetten verloopt. En het is zo duidelijk en goed, dat ik het één op één plaats. Daarom “Rebecca” bedankt voor het onderstaande.  Ik denk dat we er allemaal heel veel van kunnen leren.


Als je wilt weten hoe airborne besmetting werkt dan zie:

Kort gezegd:

Besmette mensen ademen vochtige virusbeladen ademdampen uit, waar zowel grote als kleine druppels in zitten (veel druppels bij hoesten, hard praten en zingen, weinig bij gewoon ademen).

De grotere druppels landen binnen 1 tot 1,5 meter op de grond of een ander oppervlak. Eenmaal geland verdampen die druppels, waardoor het virus als droog residu op dat oppervlak blijft liggen en daar evt. wordt aangeraakt met handen die vervolgens in theorie voor besmetting via mond/neus/ogen kunnen zorgen. De 1,5 meter regel helpt om besmetting met die neerdalende grote druppels (direct transmission) te voorkomen, en handen wassen en schoonmaken helpt tegen indirecte besmetting via oppervlakten (fomite transmission). Maar die 2 vormen van transmission zullen ook zonder die maatregelen niet of zelden tot superspreading events leiden.

De kleinere druppels verdampen voordat ze een oppervlak bereiken en dan blijft het virus als droog residu in de lucht zweven. De kans dat die verdamping optreedt vóórdat een druppeltje de grond raakt (waardoor virus als droog residu in de lucht komt te zweven) hangt niet alleen van de grootte van de druppel af, maar ook o.a. van luchtvochtigheid (bij lage luchtvochtigheid verdampt vocht eerder).

Als een druppeltje verdampt en virus vrij in de lucht komt te zweven dan is zo’n virus zo licht dat het slechts zeer beperkt onderhevig is aan zwaartekracht.

Wat dan optreedt is: diffusion (m.n. in de buitenlucht zal het vervliegen), convection (bijv. in een koude omgeving – zoals een vleesfabriek? – is het uitgeademde virus warmer dan de omgevingslucht dus stijgt het op) of het wordt onderhevig aan luchtstromen (bijv. door airco, of zoals in vleesfabrieken en ziekenhuizen door systemen van boven- en onderdruk). En dan ontstaat er met name besmettingsgevaar door airborne transmission bij:

  • teveel rondzwevend virus in een kleine slecht geventileerde ruimte (zoals zingen in een groep binnen);
  • recirculatie van virusgeladen lucht, zoals in dat restaurant waar door de afstelling van een airco de lucht (met daarin de virusdeeltjes) telkens alleen in een bepaald deel van het restaurant bleef rondcirculeren, net als in cruiseships waar kajuiten een luchtventilatiesysteem delen.

Uit dat bekende recente onderzoek over airborne besmetting ( bleek dat de half-life tijd van corona ca. 1,1 uur is. Als binnen die tijd zich een grote concentratie airborne virus opbouwt dan vergroot dat de kans dat het bij mensen die dat inademen tot ziekte leidt. En omdat dat indirecte transmissie is kan dat leiden tot een superspreading event.

Voor meer informatie hierover zie:
– (uitgebreide uitleg);


Toegift van Rebecca na publicatie:

Virusoverdracht vindt plaats doordat het zijn gastheer verlaat via een ‘portal of exit’, en dan een gast binnendringt via een ‘portal of entry’.

En wat zeggen de basisprincipes van epidemiologie daarover? (

I. Het ‘portal of exit’ correspondeert in de regel met waar het virus woekert, dus bij een luchtwegaandoening is dat dan: uitademing van een besmette ademtocht via mond/neus.

Logische conclusies:

  • mondmaskers helpen want dat vermindert de hoeveelheid besmet vocht van de gastheer dat in de lucht terechtkomt;
  • met gewoon ademen komt er minder besmet ademvocht in de omgevingslucht dan met hard praten of zingen (wat nog eens versterkt wordt doordat dat ademvocht met meer horizontale kracht wordt uitgeademd, waardoor ook de wat grotere besmette druppeltjes eerder zullen verdampen voordat ze de grond raken en dan de virusdeeltjes als droog residu/aerosoles in de omgevingslucht komen te zweven).

II. De ‘portal of entry’ “must provide access to tissues in which the pathogen can multiply or a toxin can act. Often, infectious agents use the same portal to enter a new host that they used to exit the source host”.

Bij luchtwegaandoeningen moet het virus dus in de luchtwegen terecht komen om te kunnen woekeren, en de beste manier voor een virus om daar te komen is doordat de gast lucht inademt waar een voldoende concentratie virus in zweeft.

Logische conclusies:


MdH: Tot zover de input van Rebecca. Nogmaals een diepe buiging. En samen met nog veel meer input die ik via mail en bij reacties zie, bewijst ze hoeveel kennis er in de samenleving is, die gebruikt kan worden om deze crisis zo goed mogelijk aan te kunnen pakken.

Eureka! Dit zijn de verspreidingsversnellers: de micro druppels.

Al een paar keer eerder heb ik meegemaakt hoe geweldig internet gebruikers je helpen om je eigen beeld te completeren met specifieke kennis waarover zij beschikken. Lees meer