Ook controversieel

Veel politici en commentatoren die in Nova of Buitenhof verschijnen blijken vaak niet te begrijpen waar  het gebrek aan vertrouwen van een steeds grotere groep Nederlanders in de politiek en overheid vandaan komt. Men stelt dan vaak dat alles begon bij Fortuyn. Of leggen nu de schuld bij Wilders. Daarbij realiseren ze zich niet dat ze daarbij oorzaak en gevolg omdraaien. Fortuyn en Wilders konden groot worden omdat we in Nederland een politieke cultuur hebben waar problemen niet benoemd werden en leidinggevenden vooral bezig zijn de façade overeind te houden, dat hetgeen waarvoor zij verantwoordelijk zijn, goed gaat. Zelfs als velen weten of denken dat dit niet het geval is. En vaak blijken politici dan hun mond te houden of genoegen te nemen met een aantal doekjes voor het bloeden.

Lees meer

De weer uitslaande veenbrand

Als je goed had gekeken dan was al sinds de jaren negentig duidelijk welke ramp zich electoraal en partijpolitiek in Nederland aan het voltrekken was. De kloof tussen de kiezer en het politieke establishment was toen al duidelijk te zien, maar werd zowel in Den Haag als door de (parlementaire) pers niet opgemerkt, gebagatelliseerd  of bewust genegeerd.

Lees meer

5 jaar later

5 jaar geleden werd ik door Jeroen Pauw geinterviewd over mijn verwachtingen de komende 5 jaar. Op 22 december was de uitzending en hebben we naar de opname uit 2004 gekeken en zowel over de afgelopen 5 jaar gesproken als over de toekomst.

Lees meer

Schijncorrelaties

Als twee kenmerken een relatie hebben (correlatie) dan bestaat de neiging de een te zien als oorzaak en de ander als gevolg. Maar het gevaar van schijncorrelatie ligt om de hoek en Maarten van Rossum valt graag in die valkuil, zoals hij bij De Wereld Draait Door bewees.

Lees meer

Wij, het volk

Onder deze titel heb ik een kort essay geschreven op verzoek van het SCP ter gelegenheid van het uitkomen van het eerste jaarraport van het Continu Onderzoek Burgerperspectief.  Gisteren was er een congres hierover in Den Haag en is het boek uitgekomen. Onderin tref je het essay aan.

Lees meer

Zelfcorrigerend vermogen?

Gisteren werd in de media uitgebreid ingegaan op de onderzoekscommissie naar de doden in het ziekenhuis in Emmen ten gevolge van de maagoperaties aldaar. Zowel bij de actualiteiten rubrieken als bij Pauw & Witteman zag ik de voorzitter van de commissie en wat familieleden van overleden patienten. Opvallend daarbij was dat de onderzochte specialist het via een bepaalde uitspraak gedaan had gekregen dat een groot deel van het rapport geheim moest blijven, zowel voor de media als voor de nabestaanden. Lees meer

Bestuurlijk onvermogen

Het rapport dat gisteren uitkwam over de affaire met de neuroloog in het ziekenhuis in Twente is op vele manieren symptomatisch voor de Nederlandse bestuurscultuur. Een patroon dat in Nederland niet beperkt blijft tot de medische wereld, maar bij voorbeeld ook herkenbaar is in de justitiele wereld.

Lees meer