Waarom ik boos ben

Bij Op1 gisteravond bleek Ab Osterhaus tot dezelfde conclusies gekomen, als die ik begin april al trok en in dit blog beschreef. De titel was “Eureka, dit zijn de verspreidingsversnellers: de aerosols”.

Op basis van onderzoeken die ik bestudeerd had en het geweldige krantenartikel in de L.A. Times over het superspreading event bij het koor in de buurt van Seattle, kwam ik op 2 april o.a. tot de conclusie dat: Bij hogere specifieke luchtvochtigheid (en goede ventilatie in ruimten) treedt het effect van de besmetting via aerosols (vrijwel) niet op”.

Besef dat prof. Blocken, die ook in de uitzending was, maandag ook al heel expliciet had gezegd dat aerosols verantwoordelijk zijn voor de vele besmettingen in zorginstellingen.

Begin april was het al duidelijk (o.a. in Spanje en Italie) dat er in bejaarden- en verpleeghuizen grote uitbraken hadden plaatsgevonden.  Er waren veel van die instellingen waar vrijwel iedereen was besmet en waarvan een niet gering deel ook was overleden.

Op 2 april besefte ik dat het grote gevaar niet het gebrek aan mondkapjes was, maar het gebrek aan ventilatie en lage luchtvochtigheid. En dat daardoor dus vele ouderen onnodig besmet zouden worden en zouden overlijden.

Ik heb geprobeerd die informatie gepubliceerd te krijgen in kranten. De reactie die ik kreeg, was dat ze die informatie hadden voorgelegd aan virologen, maar dat er geen bewijs was voor mijn conclusies. Ik probeerde om met die informatie bij Op1 aan te schuiven en het duurde ruim 2 weken voordat ik mocht komen. Maar omdat mijn bevindingen niet gedeeld werden door de usual suspects van het OMT, werd ik nadien in onder meer tv-kritieken weggezet als een amateur-viroloog (één van de 17 miljoen) die terug moest naar zijn Ikea-bureautje.

Achter de schermen heb ik mails gestuurd naar behoorlijk wat politici om ze te waarschuwen voor de ramp die zich aan het voltrekken was. Maar zelfs als zij mijn zorgen deelden, was het mantra dat volgens het RIVM (en de andere virologen, die dagelijks op tv verschenen) aerosols geen rol speelden. Als je maar minimaal 1,5 meter afstand hield, dan was je veilig.

Ik was -en ben- niet boos omdat ik nergens gehoor vond. En ook niet omdat Op1 gisteravond niet erkende -laat staan daarop doorvroeg- dat wat er nu gezegd werd, al 7 weken geleden door mij uit geografische patronen en internationaal wetenschappelijk onderzoek was geconcludeerd.

Nee, mijn boosheid betreft de onnodige slachtoffers en de dito schade aan onze economie en samenleving die het slaafs volgen van WHO en RIVM en de mediablokkade voor iedere vorm van wetenschappelijk onderzoek op basis van de nieuwste inzichten, inmiddels heeft veroorzaakt.

Onnodig verdriet en schade, veroorzaakt door de inmiddels grijs gedraaide grammofoonplaat (ja, zo oud is het onderzoek waarop onze gerenommeerde virologen zich baseren) met alle grote hits: “de 1,5 meter- samenleving”, “mondkapjes bieden schijnbescherming” , “ook via muntjes kun je het virus oplopen”, “er is geen wetenschappelijke basis voor aerosolverspreiding”  en “pas op voor de tweede golf”, waarmee de mensen thuis dagelijks de stuipen op het lijf wordt gejaagd. En niet één interviewer die daar enige tegenwicht aan gaf.

Dat is mijn boosheid. Die onnodige angst, verdriet en schade, die als men wel de nieuwste bevindingen mee in beschouwing had genomen, niet hadden hoeven te onstaan.

Een korte recapitulatie van wat er op basis van de nieuwste wetenschappelijke literatuur en van influenza en SARS uit 2003, plus een beetje logisch nadenken, valt onder de categorie “onnodig, en heel schadelijk voor economie, maatschappij en volksgezondheid”:

Buiten is het compleet onnodig. Binnen biedt het geen bescherming, maar zijn andere maatregelen veiliger en veel minder schadelijk voor economie en samenleving.

Onderwijl gingen en gaan er mensen onnodig dood en krijgen economie en samenleving onnodige klappen. Plus dat ook veel mensen (en ik krijg hierover dagelijks vele mails) al meer dan twee maanden lang in een vorm van hysterie leven door de -veelal ongebaseerde- angstverhalen over risico’s die je zou lopen).

Ik voorzie dat we, zelfs als de overheid snel een totaal ander beleid gaat voeren (wat ik betwijfel) de komende jaren door een heel zware periode zullen gaan. Economisch wereldwijd, maar ook met veel sociale onrust en spanningen binnen de samenleving en tussen landen. Het zou me niets verbazen als het de periode van de dertiger jaren van de vorige eeuw naar de kroon zal steken.

Wat ik wil voorkomen is dat als er ooit een parlementaire enquête komt, er wordt vastgesteld dat de schade voor ons land “met de kennis van nu” veel lager had kunnen zijn geweest. Spoiler alert: die kennis bestaat al een tijdje. Ze wordt alleen niet door het RIVM en het OMT gecommuniceerd en door de regering omarmd.

Besef dat onderzoek uitwijst dat 80% van alle COVID-19 besmettingen via aerosols tijdens superspreading events plaatsvinden. En dat buiten Den Haag inmiddels erkend wordt dat die vorm van besmetting veel meer plaatsvindt dan via contact binnen 1,5 meter. Vraag het bijvoorbeeld de belangrijkste adviseur van Angela Merkel, topviroloog Christian Drosten. In dat land wordt momenteel overwogen om de 1,5 meter-regel per 1 juli af te schaffen.

Hooguit 20% van alle besmettingen verloopt volgens de laatste inzichten niet via aerosols, en ik ben ervan overtuigd dat dit percentage dichter bij 0% ligt dan bij 20%. Want ook thuis spelen aerosols een duidelijke rol.

Wat blijft er dan nog over van de haast hysterische wijze waarop we (zelfs ook buiten, gekker kan het niet) de 1,5 meter-afstand hebben ingevoerd en handhaven? Nog een keer herhaald: onnodig, onveilig en onhaalbaar, met gigantische extra schade voor economie en samenleving.

Benieuwd of het nu ook weer 7 weken duurt voordat die conclusies gemeengoed worden.

En ondertussen loopt de schade dagelijks verder op: voor ondernemers en werknemers, voor burgers en samenleving  En zeker ook voor de volksgezondheid.  En nog steeds wordt dat door veel burgers geaccepteerd, omdat ze nog de naweeën ervaren van de veelal onterechte bangmakerij die we dagelijks over ons heen kregen gestort. Burgers, die nog amper beseffen welke ramp echt op ze afkomt, t.a.v. werk en inkomen, t.a.v. de stabiliteit van de samenleving en het volledig uit balans geraken van de relaties tussen landen in Europa en in de wereld.

Daarom ben ik boos, want het was en het is niet nodig.

Bestuursautisme

 

Het is met name te danken aan twee journalisten, een paar politici en een adovcate, dat de ernst en omvang van het wanstaltige optreden van de belastingdienst bij de vermeende toeslagenaffaire naar buiten is gekomen. Ondanks het feit dat dit al een geruimte tijd in de openbaarheid is gekomen, zie je het patroon dat het ministerie en de belastingdienst er vervolgens alles aan doen om de waarheid weg te houden van de Tweede Kamer en de media. Plus dat de problemen voor de betrokkenen nog steeds niet zijn opgelost.  Ook als je zelf geen slachtoffer hiervan bent, kan je meevoelen met de machteloosheid die betrokkenen moeten hebben gehad. Kafka in het kwadraat.

En je kan er zeker van zijn dat dit slechts een topje van de ijsberg is. Lees meer

Fraude met geurproeven in “Rechtsstaat Nederland”

Vanmorgen stond er een uitgebreid en goed gedocumenteerd artikel in De Volkskrant over de jarenlange fraude bij de geurproeven van de politie. Alleen al in Oost-Nederland zijn op die manier in 20 jaar 800 tot 1000 verdachten BEWUST ONTERECHT gekoppeld aan een misdaad (via de geur op een voorwerp die bij de misdaad gebruikt zou zijn).  Ook Ernest Louwes was één van die verdachten…..  Maar het OM deed amper iets aan die jarenlange fraude van ambtenaren in functie.

Lees meer

Making a Murderer; ook in Nederland!

Van iedereen die naar deze geweldige documentaire Making a Murderer op Netflix gekeken heeft, hoor ik zowel opperste verbazing als een diepe verontwaardiging, die overgaat in boosheid. Men kan gewoon niet geloven hoe slecht het politiewerk is gedaan, en hoe het OM, politie en de onderzoeklabs er letterlijk alles aan doen om een onschuldige vast te krijgen en te houden. En hoe vervolgens de rechters en jury met dit bewijs Steven Avery tot twee keer toe onschuldig veroordeelden.

Maar mij verbaast het niet. Lees meer

Schiedam geen gerechtelijke dwaling?!

Normaal gesproken horen we meester Frank Visser, de Rijdende Rechter, vooral uitspraken doen over burenruzies. In het TV-programma Kijken in de Ziel spraken hij en een aantal collega-rechters gisteren over de Schiedammer Parkmoord, waar Cees B. 4 jaar onschuldig voor in de gevangenis zat. Meester Visser vond het desalniettemin geen gerechtelijke dwaling. Een ridicule uitspraak! En daar zullen we het mee moeten doen.

Vanuit mijn bemoeienis met de Deventer Moordzaak ben ik me gaan verdiepen (inclusief participerende observatie tijdens mijn eigen strafzaak) hoe in Nederland de praktijk is bij strafzaken. En daarbij viel ik van de ene verbazing in de andere. Ik dacht altijd dat we het wat dit betreft in Nederland goed voor elkaar hebben, de kwaliteit van de verschillende onderdelen in de justitiële keten goed is en dat de rechten van verdachten goed zijn gewaarborgd. Maar dat bleek op alle punten behoorlijk veel slechter te zijn geregeld dan ik dacht.  Ik heb daar vaak over geschreven en ik beschrijf Nederland dan ook vaak als “Kazachstan aan de Rijn”.

Dat er veel fouten worden gemaakt door OM, Politie en het NFI is al erg, maar nog erger is de onwil, ook bij de politiek, om echt iets aan die fouten te doen.

 

In het, overigens prima programma “Kijken in de Ziel” van Coen Verbraak, dit keer met rechters, is een aardige indruk te krijgen hoe de rechters tegen hun werk en rechtszaken aankijken. En dat kan een ontluisterend beeld geven. Het dieptepunt was voor mij toen meerdere rechters aangaven dat bij de Schiedammer Parkmoord GEEN SPRAKE is geweest van een gerechtelijke dwaling. Kijk maar naar deze uitzending, vanaf 23 min 15. Mr. Visser, de rijdende rechter, legt met zijn altijd opgewekte uitleg ook nog uit waarom het volgens hem geen gerechtelijke dwaling was.  “Hoe toevallig is het niet dat er tegelijkertijd twee pedofielen in het park aanwezig waren”. En een andere rechter: “Al het bewijs wees op de veroordeelde als dader”.

Op twee manieren zijn uitspraken van deze rechters schokkend:

1.   De definitie van een gerechtelijke dwaling is dat een verdachte wordt veroordeeld, terwijl hij onschuldig is; niets meer en niets minder.

Het is evident dat de veroordeelde Cees B. niet de dader was.  Later is Wik H. veroordeeld, die bekend heeft  en waarvan o.a. DNA op de kleding van het vermoorde meisje is gevonden. Zie hier een beschrijving van de zaak.

Dit is dus een gerechtelijke dwaling pur sang: een onschuldige is veroordeeld, en heeft 4 jaar onterecht in de gevangenis gezeten. Hoezo, geen gerechtelijke dwaling?

Ik had dit geluid al vaker van rechters gehoord, dat Schiedam geen gerechtelijke dwaling is. Blijkbaar leeft dit breed bij rechters. (Zal wel via interne cursussen aan de orde zijn gekomen).

Wat ze waarschijnlijk bedoelen (en onze rijdende rechter legde dat omstandig uit) dat zij vonden dat de rechter met de informatie waar hij over beschikte terecht de beslissing had genomen dat Kees B. schuldig was. Dus dan is het geen gerechterlijke dwaling volgens deze rechters.

Maar dat is dus de definitie niet van een gerechterlijke dwaling! Want dat zou je toch ook bij alle foute veroordelingen kunnen zeggen. Je mag toch hopen dat rechters bij een veroordeling vinden dat op basis van het bewijs de verdachte schuldig is. En dan is er vanuit deze definitie van Mr. Visser en de andere rechters geen enkele zaak meer een gerechtelijke dwaling.

Het is opmerkelijk met welk gemak rechters, een definitie naar hun hand zetten, om maar te kunnen ontkennen dat er sprake is van eigen fouten! En als je een onschuldige tot een langdurige gevangenisstraf veroordeeld, heb je -ongetwijfeld niet opzettelijk- een grote fout begaan. En zal je moeten nagaan waardoor dat is gekomen en vooral hoe je dat in de toekomst voorkomt.

 

2.  In tegenstelling tot wat de rechters deden voorkomen was het niet zo dat al het bewijs tegen Cees B. pleitte. Er was ook ontlastend bewijs.  Het is de keuze van de rechters geweest om al het  bewijs zo te wegen dat ze Cees B. veroordeelden.

Ten aanzien van de Schiedammer Parkmoord is er een uitgebreid rapport van de Commissie Posthumus die laat zien hoeveel fouten er bij het onderzoek naar deze moord zijn gemaakt. Ongeveer iedereen die erbij betrokken was maakte –vaak ook nog grote- fouten. Als je het hele rapport leest dan geloof je je ogen niet en verlies je al direct elk vertrouwen in de kwaliteit van de rechtspraak.

Maar juist als je die informatie kent (en voor alle rechters zou dit verplichte kost horen te zijn) is het onthutsend dat rechters nu blijkbaar vinden dat ze toen toch geen fouten hebben gemaakt.

Het is de taak van de rechter om alle relevante informatie op tafel te krijgen om hun beslissingen gefundeerd te kunnen nemen. En inderdaad heeft het OM er veel aan gedaan om de rechters op een verkeerd been te zetten. Maar ook bij de rechtszaken tegen Cees B. zelf is de informatie op tafel gekomen, op basis waarvan je kon vaststellen dat Cees B. de dader niet kon zijn of het zeer onwaarschijnlijk was dat hij de moordenaar was. O.a. was hij zo laat vertrokken van zijn werk, dat hij nooit op tijd in het park had kunnen zijn, om de moord te plegen. En het jongetje, die het wel overleefd had, gaf een signalement van de dader die compleet verschilde van die van Cees B. (en trouwens wel goed leek op die van Wik H.).

Het besluit om deze informatie niet te gebruiken en andere informatie wel (zoals Mr. Visser in de uitzending nog verwoordde),  is echt de afweging geweest van de rechters. Als je zo laat van je werk vertrokken bent dat je niet in het park had kunnen zijn om de moord te plegen, dan is er toch echt een hard argument dat tegen de schuld van Cees B. pleit, of hij pedofiel is of niet.  En om dan nu te zeggen in de uitzending dat het geen fout van de rechters is geweest/ geen gerechtelijke dwaling, leert mij dat de rechters van die dwaling veel minder hebben geleerd dan ze vaak pretenderen.

 

In Engeland hebben ze al ongeveer 20 jaar de CCRC, waarbij een onafhankelijke commissie beoordeeld of er sprake is geweest van een mogelijke gerechtelijke dwaling. En als dat zo is wordt de zaak herzien en voorgelegd aan een nieuwe rechtbank (Zo zijn in 20 jaar ongeveer 400 mensen vrijgekomen).  Zolang zoiets in Nederland niet is, zal het in Nederland vrijwel onmogelijk zijn gerechtelijke dwalingen aan te tonen. Want alle geledingen binnen de justitiele keten, inclusief rechters, hebben een hardgrondige hekel om te erkennen dat er een fout is gemaakt.  En hoe moeilijk dat is wordt wel bewezen als zelfs nu in de uitzending van “Kijken in de Ziel”, jaren nadat Wik H. is veroordeeld voor de Schiedammer Parkmoord, nog rechters zeggen dat de veroordeling van Cees B. geen gerechtelijke dwaling is geweest.

Gerechtelijke dwalingen, geen incidenten

En weer zien we dezelfde reacties vanaf het OM, de rechterlijke macht, de politiek en de advocatuur. “Ja, het is verschrikkelijk wat er met die zes van Breda is gebeurd. Maar gelukkig is het een incident, en sindsdien is de gang van zaken aanmerkelijk verbeterd. En het is toch heel goed dat de Procureur Generaal uit zichzelf om herziening heeft gevraagd”.  Maar als je je niet laat misleiden door dit staaltje van “damage-control”  dan kom je niet alleen tot de conclusie dat het geen incident was, maar dat er sindsdien weinig is veranderd.

Lees meer

Fortuyn’s profetie over Griekenland en Spanje uit 1996!

Prof. Bas Jacobs ruimde zijn studeerkamer op en trof daarbij een column uit Elsevier aan van Pim Fortuyn uit 1996 met de titel “Onbetrokkenheid”.  Nu, 16 jaar later, kunnen zien hoe goed zijn analyses waren en hoe profetisch hij ook was. (Hier een foto van het artikel en hieronder de belangrijkste punten).

Lees meer