Fraude met geurproeven in “Rechtsstaat Nederland”

Vanmorgen stond er een uitgebreid en goed gedocumenteerd artikel in De Volkskrant over de jarenlange fraude bij de geurproeven van de politie. Alleen al in Oost-Nederland zijn op die manier in 20 jaar 800 tot 1000 verdachten BEWUST ONTERECHT gekoppeld aan een misdaad (via de geur op een voorwerp die bij de misdaad gebruikt zou zijn).  Ook Ernest Louwes was één van die verdachten…..  Maar het OM deed amper iets aan die jarenlange fraude van ambtenaren in functie.

Lees meer

De leugens van Ing. Richard Eikelenboom

In de Stentor van 21 september 2019, waarin diverse interviews staan over de Deventer Moordzaak van 20 jaar geleden, wordt ook Ing. Richard Eikelenboom geïnterviewd. Hij stond met zijn (DNA-)sporenonderzoek aan de basis van de veroordeling van Ernest Louwes in Den Bosch in 2004. Net zoals het geval is bij veel andere verklaringen bij de rechter en in de media van de betrokkenen (zie www.20jaarDeventerMoordzaak.nl) is het veelbetekenend om die verklaringen af te zetten tegen datgene wat in het dossier staat. Lees meer

Oordeel Zelf

Ik heb groot respect voor mensen van justitie zoals politie, OM, rechters, die zich inzetten om misdaad te bestrijden. Daardoor is Nederland, vergeleken met veel andere landen, een relatief veilig land. Lees meer

Fake news van Bas Haan

Op 9 januari was Bas Haan in DWDD om te praten over de film, die er gemaakt wordt op basis van zijn boek “De Deventer Moordzaak, het complot ontrafelt”.  Het item werd aangekondigd met o.a. de melding “als focus fake news”.

Ik ben in bezit van het complete dossier van de Deventer Moordzaak, waarin o.a. het totale dagboek van het onderzoeksteam van de politie en alle Processen Verbaal. Plus de onderzoeken, die uitgevoerd zijn door het NFI en anderen. En als je die informatie afzet tegen wat Bas Haan in zijn boek schrijft en bij de uitzending van DWDD heeft gezegd, dan klopt het inderdaad dat de focus van die uitzending van DWDD “fake news” was. Maar dan wel het “fake news”  dat Bas Haan verspreidt.

Lees meer

Making a Murderer in Deventer

Bas Haan heeft zojuist in DWDD aangekondigd dat er een film komt n.a.v. zijn boek over de Deventer Moordzaak. Wij hadden destijds in totaal circa 130 fouten, waarvan diverse cruciaal, geconstateerd in zijn boek.  (Heb hem ook destijds uitgedaagd tot een openbaar debat over deze zaak, hij mocht de plaats en plek noemen, maar daar ging hij niet op in. Uitnodiging staat nog steeds!).

Inmiddels gebeurt er achter de schermen ook veel, waarbij als men echt bereid is om de informatie, die er is, open te bekijken dan zijn er twee conclusies duidelijk. Namelijk wie de moordenaar niet is (Ernest Louwes), maar ook wie de moordenaar wel is.

Ik kom binnenkort uit met een multimediaal project waaruit de lezer/kijker een goed beeld krijg over hoe het OM en de politie destijds de tunnel ingelopen zijn, die nog alleen maar tot de uitkomst kon leiden dat Ernest Louwes de moordenaar was.

Inmiddels is iedere component van die veroordeling van tafel of evident anders dan het OM en politie destijds presenteerde. Onder ander is ook de verklaring van de Officier van Justitie bij de rechtszaak destijds dat “anderen die onderzocht zijn niet op leugens waren betrapt en een sluitend alibi hadden”, aantoonbaar onjuist (en was misleidend voor de rechters).

Mijn multimedia project heet Making a Murderer in Deventer. En ik kan u verzekeren dat veel van datgenen wat u bij de Netflix serie heeft gezien over hoe daar in Wisconsin politie en OM ervoor zorgde dat een onschuldige tot twee keer toe in de gevangenis verdween, terug te zien is bij de veroordeling van Ernest Louwes (twee keer veroordeeld op verschillend bewijs.

En ook de grote inspanningen die de justitiele keten in Wisconsin deed en doet om de waarheid niet onder ogen te hoeven zien, ook -helaas- in Nedeland terug te zien is.

Eén van die componenten van die veroordeling toen, die nu ook van tafel is, is dat inmiddels ook via het TNO is aangetoond dat Ernest Louwes wel vanaf de A28 het laatste telefoongesprek met de weduwe gehad kan hebben. En ook een getuige deskundige van destijds heeft inmiddels zijn verklaring, die hij voor de rechter had afgelegd,  ingetrokken dat zo een gesprek van de A28 onmogelijk was. Bedenk dat een belangrijk deel van de overtuiging van de rechter dat Louwes  de moordenaar was, dat hij leugenachtige verklaringen had gegeven t.a.v. het niet in Deventer geweest zijn op de avond van de moord.  Want hij moest er immers wel geweest zijn, gezien het feit dat dit telefoongesprek was afgehandeld via een antenne in Deventer!

Dat onderdeel van het vonnis uit 2004 blijkt dus weg te vallen. Louwes kan dus de waarheid gesproken hebben over de locatie van dat telefoontje.

En dan praat ik maar niet over het grote schandaal dat Louwes in eerste instantie in 2001 vooral is veroordeeld omdat speurhonden zijn geur koppelden aan een mes dat op 1,5 km van de plek van de moord in een berging was gevonden. In 2003 heeft de Hoge Raad erkent dat dit mes nooit het moordwapen geweest kon zijn (er werd geen DNA op gevonden van het slachtoffer en het mes was breder dan de gaten in de blouse van het slachtoffer. En “to add insult to injury” in 2007 is door de rechter in Zutphen vastgesteld dat de hondenbegeleiders, die geurtesten op onregelmatige wijze hadden uitgevoerd en daarover valse Processen Verbaal opgemaakt. (De hondenbegeleider mocht niet weten welke van de testbuisjes van Louwes was, maar dat was hem tegen alle procedures in toch gemeld door zijn collega’s) Die hondenbegeleiders zijn in 2007 tot taakstraffen veroordeeld wegens het op die manier uitvoeren van de test en het vals opstellen van Processen Verbaal. Maar ondertussen was in 2001 Louwes op basis daarvan wel veroordeeld……..!

Ik heb wel eens gezegd dat ik van alles wat ik weet over de Deventer Moordzaak drie Grishams kan schrijven en als ik alle fouten van OM, politie en NFI bij elkaar zou zetten, er meerdere afleveringen van een blooperserie op televisie mee zou kunnen worden gevuld..

In de komende maanden zult u op basis van de informatie die u krijgt (met daarbij ook de verklaringen die afgelegd zijn in Processen Verbaal) ontdekken dat er heel veel gelogen is bij het onderzoek naar de Deventer Moordzaak. Maar door anderen dan Ernest Louwes….

Stay tuned!

 

Making a Murderer deel 3

 

Bijna 3 jaar geleden, na het uitkomen van Making a Murder beschreef ik op deze plek, dat voor mij het een feest (sic) van herkenning was bij deze geweldige Netflix-documentaire: Vrijwel elk element uit deze zaak is er een analogie met de Deventer Moordzaak.

De tweede serie, die inmiddels beschikbaar gekomen is, gaat eigenlijk over twee verhaallijnen. Allereerst de pogingen om bij de rechters gedaan te krijgen om het gênante verhoor van de 16-jarige zwakbegaafde neef Brendon van de hoofdpersoon Steven Avery als bewijs te laten vervallen. Lees meer

Hoe lang nog onschuldig vast?

Sinds eind 2005 ben ik betrokken bij de Deventer Moordzaak. Wat me daar het meest bij opviel waren de vele en grote fouten, die er door deskundigen bij de verschillende processen waren gemaakt.  Deze fouten kwamen naar boven door intensief speurwerk van diverse burgers, die vanuit hun eigen specifieke deskundigheid, de vele -en vaak dramatische- fouten van de deskundigen in dat proces, aantoonden.

Op deze website van 10 jaar geleden is daar nog veel van te zien: www.geenonschuldigenvast.nl. (Helaas heb ik daar op last van de rechter een cruciaal deel van moeten weghalen).

Vandaag, bijna 18 jaar na de moord, staat in De Volkskrant, dat een cruciale pijler van de veroordeling van Ernest Louwes, vanuit een rapport van het TNO, verder weggeslagen is. Door de specifieke atmosferische omstandigheden op de avond van de moord, is het namelijk wel mogelijk geweest dat Ernest Louwes toen niet in Deventer is geweest, maar op de A28 heeft gereden, zoals hij altijd al had beweerd. Precies 10 jaar geleden is dat al door burgers aangetoond, zoals hier valt te lezen. Bedenk daarbij dat Louwes ook na zijn aanhouding nog een file had gemeld op de A28 bij Harderwijk, waarin hij om 20 uur in gestaan had. Een file die daar normaliter nooit staat. (En het dus voor hem fysiek onmogelijk was om 20.30 uur wel in Deventer te zijn geweest zoals het OM beweerde en de rechter overnam).

In De Volkskrant van vandaag staat ook een opsomming van de fouten van de deskundigen in relatie tot dit telefoongesprek. O.a. van Prof. Brussaard, die bij de rechter verklaarde dat op de bewuste avond, de klimatologische omstandigheden het onmogelijk maakten dat er over grote afstand telefoongesprekken plaatsvonden. Toen burgers ontdekten dat hij die analyse verricht had op weergegevens van een avond drie maanden na de moord en dat met hem gecommuniceerd werd, weigerde hij die fout te erkennen.

Het was en is symptomatisch voor zowel de kwaliteit van dit onderzoek naar de moord als de wijze waarop de vele betrokken “professionals” vervolgens weigeren te erkennen welke grote fouten zij gemaakt hadden.

Door die weerstand bij die deskundigen, OM en het NFI, sleept -grotendeels achter de schermen- deze zaak nog steeds voort en zou het nog wel eens een paar jaar kunnen duren, voordat het vonnis tegen Ernest Louwes echt wordt vernietigd. En hij nog meer jaren in een nachtmerrie moet blijven leven van onschuldig veroordeelde.

Een goed overzicht van de vele blunders van het NFI in dit onderzoek staat in het door de “amateurs” gemaakte Zwartboek NFI dat in 2007 aan de Vaste Kamercommissie van Justitie van de Tweede Kamer is overhandigd. Die weigerde het trouwens op de agenda te zetten!

De aaneenschakeling van fouten zijn vastgesteld door een groep van burgers, die vanuit hun specifieke deskundigheid, het werk van de NFI-medewerkers fileerden.  En ook na het uitkomen van dit Zwartboek zijn nog diverse nieuwe fouten ontdekt. O.a. de fout van de DNA-deskundige, nota bene een Professor, die bij de telling van het aantal DNA-cellen, een stomme fout maakte waardoor dat aantal cellen met een factor 8 werd overschat.

Net zoals het “bewijs” rondom het telefoongesprek bij dit proces onderuit is gegaan zal ook het “DNA-bewijs” onderuit gaan. Alleen al het feit dat, voordat de blouse op DNA bij het NFI in 2003 is onderzocht is, er ongeveer alles mee gedaan is behoudens de auto van de hoofdcommissaris mee gewassen. Dat alleen al maakt het onmogelijk nog harde conclusies te trekken op basis van de sporen op die blouse.  Zo is ondertussen aangetoond dat er diverse bloed- en andere vlekken op zaten, die er nog niet waren toen de weduwe in 1999 dood werd aangetroffen!

Het DNA van Louwes dat op de blouse is aangetroffen kan namelijk heel goed daar direct en indirect op gekomen zijn, tijdens het bezoek dat hij de ochtend van de moord aan de weduwe had afgelegd.

Steeds als ik aan deze zaak denk, draait mijn maag om. Niet alleen door het feit dat ik besef dat Ernest Louwes nu al bijna 18 jaar in een nachtmerrie verkeert. Maar ook dat dit niet de enige zaak is waar dit soort fouten bij zijn gemaakt door OM, NFI en de door hen aangetrokken deskundigen. Prof. Derksen in zijn boek “Onschuldig Vast” komt tot een schatting dat ongeveer 10% van de langgestraften in Nederland onterecht zijn veroordeeld.

Het trieste is dat in Nederland, dat zich zo voorstaat een keurige rechtsstaat te zijn, het traject om als onschuldig veroordeelde toch je recht te krijgen, zo verschrikkelijk lastig is.  Daarom pleit ik al meer dan 10 jaar voor een Nederlandse variant van de Engelse CRCC, waarbij het herroepen van een vonnis wordt onderzocht door een onafhankelijke instantie (en daarmee in Engeland jaarlijks ongeveer 25 onschuldig veroordeelden vrijkomen).

Maar ik ben bang dat, ook nadat het vonnis van Louwes is vernietigd (dat vermoedelijk toch nog 3 tot 5 jaar (!) zal gaan duren), de Nederlandse politiek en het justitiële systeem niet bereid is te onderkennen hoeveel fouten er gemaakt worden in het proces dat tot langdurige veroordelingen leidt. Niet alleen ten nadele van de onschuldig veroordeelden, maar ook ten nadele van de kwaliteit van onze rechtstaat. Hopelijk is dit ook een onderwerp dat tijdens de formatie meegenomen wordt.