Oordeel Zelf

Ik heb groot respect voor mensen van justitie zoals politie, OM, rechters, die zich inzetten om misdaad te bestrijden. Daardoor is Nederland, vergeleken met veel andere landen, een relatief veilig land.

Ik ken ook nogal wat mensen die daar werken en altijd ontmoet ik (heel) hardwerkende mensen met het hart op de goede plaats. Die relatief gezien niet echt zoveel verdienen, ook grotere persoonlijke risico’s lopen dan in veel andere beroepen. Ik prijs me gelukkig dat ik altijd met hen een goede persoonlijke band heb gehouden. Ook nadat ik in 2007 veroordeeld werd wegens smaad in deze zaak, was ik bij hen absoluut geen persona non grata. Ik heb sindsdien diverse keren gesproken bij de Dag voor de Rechtspraak op verzoek van de Raad van de Rechtspraak. Ik heb ook twee keer op verzoek van de Politie Academie een hele middag college gegeven aan rechercheurs in opleiding over mijn bevindingen in de Deventer Moordzaak.

Bevindingen, die waren gebaseerd op een intensieve studie (samen met een groep anderen) van het complete dossier plus het zelf uitvoeren van technisch onderzoek om bepaalde veronderstellingen uit de rapporten in de praktijk te checken.

Toen ik na die colleges met de docenten van de Politie Academie sprak (dat zijn zelf ervaren rechercheurs)  vielen me twee zaken op:

  1. Vrijwel allemaal gaven ze me gelijk ten aanzien van de conclusies die ik trok uit onze bevindingen. Daarbij gaven ze nog verschillende tips, op basis van conclusies die ze zelf trokken op basis van het gepresenteerde materiaal.

 

  1. In koor gaven ze aan dat inmiddels (en zeker na het Rapport van de Commissie Posthumus uit 2005) dit soort slecht onderzoek, zoals uitgevoerd bij de Deventer Moordzaak, door veranderde procedures en insteek, niet meer voorkwam. Er waren inmiddels veel meer waarborgen ingebouwd.

 

Aan de ene kant vond ik dat hoopgevend, maar aan de andere kant begreep ik dan niet, hoe weerbarstig het systeem was om te erkennen dat er in het verleden wel fouten waren gemaakt en mensen, met zwak bewijs, onterecht waren veroordeeld. Dat die mensen een jarenlange strijd moeten voeren en dat er dan nog amper enige voortgang in is.

Het doet me denken aan een debat, die ik had met de voorzitter van de Raad voor de Rechtspraak voor een grote groep rechtenstudenten. Hij begon door te zeggen dat de Nederlandse kwaliteit van de rechtspraak kon afgemeten worden aan het geringe aantal herzieningen. Ik kon toen niet nalaten op te merken dat de kwaliteit in Noord-Korea dan nog beter moet zijn, want daar zijn nul herzieningen!

Als ik dus aan mijn kontakten de vraag stel, waarom als men het nu blijkbaar wel beter doet, men zo weinig genegen is fouten uit het verleden te herstellen, dan merk ik enige schaamte. Zij zouden dat wel willen, maar het systeem zelf wil het beeld ophouden, dat er eigenlijk geen fouten in het verleden zijn gemaakt. En zeker niet dat die fouten een structurele component hadden.

Als ik publicaties zie of bepaalde mensen (zoals Bas Haan) in het openbaar over de Deventer Moordzaak hoor praten, dan ben ik af en toe verbijsterd. Ik ken het dossier op mijn duimpje en wat er dan wordt gezegd is niet uit het dossier op te maken. Wat dan vooral opvalt hoe er enerzijds selectief geshopt wordt uit het dossier en anderzijds bepaalde beweringen worden gedaan, die elke logica tarten.

Maar als je zelf het dossier niet kent dan klink wat zij zeggen op zichzelf wel acceptabel en neem je hun conclusies makkelijk over.

Bij de Deventer Moordzaak is Ernest Louwes in december 2000 met name tot 12 jaar veroordeeld omdat hij door speurhonden gekoppeld werd aan een mes, waarvan het OM stelde dat dit het moordwapen was.  Als je dat zo destijds in de krant had gelezen dan zou je denken dat dit dus een terechte veroordeling was. Maar inmiddels weten we zeker, dat het mes – dat op 1 kilometer afstand was gevonden zonder dat er bloed op zat- niet het moordwapen was. En we weten ook dat in 2007 de begeleiders van de speurhonden tot taakstraffen zijn veroordeeld omdat ze sjoemelden met die geurproeven.

Als je het dossier goed ken dan zie je het patroon dat in 2003/2004 het OM met nieuw bewijs er alles aan deed om alsnog te laten zien dat ze het in 2000 goed hadden. Maar de onderbouwing daarvan is net zo slecht gefundeerd als toen in 2000. Ernest Louwes blijkt zelfs een heel hard alibi te hebben!

Maar ja, dat mag dus niet zo zijn, dus het OM en Bas Haan proberen vervolgens dat alibi weg te redeneren met redenaties, die elke logica tarten.

Besef dat wat er vandaag in De Volkskrant is gepubliceerd (inclusief deze analyse, die de basis ervan is) over het optreden van Technische Recherche en OM, waarbij belangrijk bewijsmateriaal aan de rechters is onthouden, ook rechters onzeker maakt ten aanzien van wat zij nog van het OM moeten geloven. En dat tast de essentie van de rechtsstaat aan.

Nu het bijna 20 jaar geleden is dat de weduwe zo gruwelijk is vermoord (niet alleen gewurgd, maar ook versleept en toen bewust meermalen in het hart gestoken), en we technologisch in een ander tijdperk zitten, wil ik, met een groep andere vrijwilligers, degenen die in deze zaak zijn geinteresseerd de kans bieden, hetzelfde te ervaren als ik. Bij alles wat er over die zaak gezegd wordt (of Bas Haan dat doet, het OM, advocaat Knoops, Ernest louwes of ik) zelf te kunnen vaststellen waarop dat dan gebaseerd is. Van alle kanten zal dat worden belicht, en relevante documenten worden ontsloten.

Dat gebeurt via het project Oordeel Zelf; Factfinding de Deventer Moordzaak, die vandaag met een eerste aflevering gestart is. Ik nodig u uit om die te gaan kijken en het project verder te volgen.

U kunt dan zelf bepalen wat Facts zijn en wat Fake is.

Ik ben ervan overtuigd dat veel mensen van justitie, politie, OM en rechters, hiermee geholpen worden met het verder doorvoeren van cultuurveranderingen.  In het belang van zowel de rechtsstaat als hun beroepseer.

2 antwoorden
  1. hanss
    hanss zegt:

    Wat geweldig dat je zoveel jaar later hier nog steeds aandacht aan besteed!
    En dat ook nog eens via een professioneel opgemaakte site plus interactieve video, en video’s in de maak.

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie