Waarom Peilingwijzer geen goed beeld geeft van de verschuivingen!

Op 8 januari heb ik een uitgebreid stuk gepubliceerd over peilingen en het verschil van de wijze waarop ik het uitvoer en de anderen het doe. Met name laat ik daar zien hoe ik probeer verschuivingen van peiling tot peiling nauwkeuriger vast te stellen. Daarbij heb ik ook aangegeven dat ik te vaak onverklaarbare grote verschuivingen bij andere peilingen zie, die vervolgens in de peiling daarna weer verdwenen zijn. Maar dat dan toch uit die verschuivingen conclusies trekt. En laat vandaag nu precies dat gebeuren bij de peiling van Kantar Public (het voormalige TNS Nipo)!

Nadat in de periode na de verkiezing van Trump tot en met de veroordeling van Wilders het verschil tussen PVV en de VVD bij mij van vrijwel niets naar boven de 10 zetels steeg, is de situatie sindsdien per week weinig verschoven.  Het verschil tussen die twee partijen is nu bij mij 9 zetels.

Wat zien we bij Kantar Public (het voormalige TNS Nipo)?  Op 6 december stond de PVV 10 zetels voor op de VVD en op 20 december was dat 13 zetels.  Behoorlijk in lijn met de anderen.

Plotsklaps daalde op 17 januari bij Kantar Public de PVV er 6 en steeg de VVD er 6. Het verschil tussen die 2 was ineens nog maar 1 zetel. Bedenk wat dit betekent: Rond de 400.000 kiezers waren in die periode blijkbaar van de PVV naar de VVD overgestapt.

Alleen was er tijdens Kerst en begin 2017 niet zoveel electoraat gebeurt. Dus waar die verschuivingen vandaan moeten zijn gekomen “Joost mag het weten”.

Louter door die verandering van Kanter op 17 januari is de PVV bij Peilingwijzer gisteren 1 zetel gedaald en de VVD 1 zetel gestegen! Waardoor Tom Louwerse van Peilingwijzer (via de NOS) de volgende conlcusie trok: “Maar inmiddels gaat het echt om een daling (van de PVV) die je significant mag noemen. Daarbij speelt ook mee dat we inmiddels een nieuwe serieuze peiling hebben toegevoegd aan de bestaande vijf in de Peilingwijzer: het LISS-panel van de Universiteit Tilburg. In dat onderzoek staat de PVV namelijk wat lager dan bij verschillende andere bureaus.”

Vandaag kwam Kantar Public (TNS Nipo) met een nieuwe peiling uit. De VVD daalde er 7 en de PVV steeg er 5 en het verschil is weer 13 zetels. Dus vrijwel de score van 20 december…. (In die periode zie je dus bij mijn peilingen weinig verschuivingen en ik legde uit, evenals 1Vandaag gisteren en de Peilingwijzer, dat er geen Van der Steur effect in de peiling was).

En wat zegt men dan bij Kantar Public?  Dat Van der Steur affaire de VVD veel zetels heeft gekost. Terwijl de enige juiste conclusie kan zijn dat de peiling van 17 januari van Kanter Public een forse misser was (de omvang van de verschuiving heeft daarbij NIETS te maken met  statistische marges, want daar valt die verschuiving fors buiten).

Maar we weten ook dat deze uitslag van Kantar Public van vandaag bij de volgende Peilngwijzer de VVD 1 zetel zal laten dalen en de PVV 1 zetel laten stijgen.

Misschien toch nog eens verstandig dat media, peilingbureaus en Tom Louwerse van Peilingwijzer mijn stuk van 8 januari lezen?

Ik vind het ook een dubieuze beslissing van Peilingwijzer om per 1 februari een nieuwe peiling mee te gaan nemen, nl. van LISS, en niet te wachten tot na de verkiezing.  Omdat LISS bij voorbeeld de PVV fors lager heeft dan het gemiddelde van de andere bureaus en D66 en de PvdA fors hoger, zorgt deze beslissing van Peilingwijzer, dat alleen hierdoor de PVV wat lager uit gaat komen en D66 en PvdA wat hoger. Een dergelijke beslissing van Peilingwijzer om op 1 februari een nieuw bureau mee te nemen is daarmee geen wetenschappelijke geworden, maar een politieke. Die ook nog een effect kan hebben op de uiteindelijke -belangrijke- keuzes welke partijen aan het RTL-debat mogen meedoen.

 

 

 

Mijn bijdrage aan “Peilingoproer”

Op 12 januari 2017 is er een bijeenkomst in Den Haag over peilingen met de naam “Peilingoproer”.

Over de methodische aspecten van het doen van goede peilingen en de jarenlange kritiek schreef ik dit uitgebreide stuk.

De mail waarmee ik dit stuk onder de aangesproken personen verstuurde eindigde ik met:

“Mijn doel was en is om er alles aan te doen om toevalsfluctuaties in mijn peilingen  te verminderen. Dat betekent naast zorgvuldig werken; 1)  corrigeren voor zowel de systematische als de incidentele fout;  en 2)  met behulp van de nieuwe technische mogelijkheden veranderingen zoveel mogelijk op  individueel niveau veranderingen vast te stellen.

Het eerste doe ik al 40 jaar; het laatste al 15 jaar. Iedereen kan dat op verschillende plekken nalezen. Het levert peilingen op die in de regel als eerste electorale trends blootleggen en (veel) minder statistische ruis bevatten dan peilingen van andere bureaus.

Ik moedig iedereen aan om dezelfde of andere innovaties toe te passen — en als het even kan ook weer verder te denken over hoe het nog beter kan. Dat draagt bij aan een zo accuraat mogelijk beeld van de electorale ontwikkelingen in Nederland.

En eens te stoppen met die standaardriedeltjes als je om commentaar gevraagd wordt in de media.

 

 

Beste Casper, zet ook je deur open!

In je reactie op mijn interview in De Volkskrant over onderwijs met de titel “Onderwijsbetweter Maurice de Hond grossiert in drogredeneringen” eindig je met  “deze kamergeleerde heeft inmiddels al lang het raam wijd opengezet’.

Maar het wordt ook tijd om als docent onderwijskunde ook je deur open te zetten, alsmede je ogen en je oren!

Toen we ruim 4 jaar geleden als Stichting O4NT naar buiten kwamen met ons manifest was jij één van degenen, die via een vraag van een tv-reporter een kritische reactie gaf op onze voornemens. Hans Theeboom van onze Stichting heeft je daarna op de Universiteit bezocht en sinds de eerste scholen in augustus 2013 zijn begonnen hebben we je meermalen uitgenodigd om op onze scholen te komen kijken.

Het is nu juni 2016 en je bent nog nooit geweest. Lees meer

Making a Murderer; ook in Nederland!

Van iedereen die naar deze geweldige documentaire Making a Murderer op Netflix gekeken heeft, hoor ik zowel opperste verbazing als een diepe verontwaardiging, die overgaat in boosheid. Men kan gewoon niet geloven hoe slecht het politiewerk is gedaan, en hoe het OM, politie en de onderzoeklabs er letterlijk alles aan doen om een onschuldige vast te krijgen en te houden. En hoe vervolgens de rechters en jury met dit bewijs Steven Avery tot twee keer toe onschuldig veroordeelden.

Maar mij verbaast het niet. Lees meer

ICT kan juist wel goed op scholen gebruikt worden

SONY DSC

Master Steve JobsSchool in Sneek

Aleid Truijens gaat, evenals trouwens de andere media in Nederland, in haar column van zaterdag “ICT heeft valse hoop gewekt” voorbij aan de belangrijkste conclusies van het deze week verschenen belangwekkende OECD rapport over de relatie tussen schoolresultaten en het gebruik van ICT. Lees meer

Schiedam geen gerechtelijke dwaling?!

Normaal gesproken horen we meester Frank Visser, de Rijdende Rechter, vooral uitspraken doen over burenruzies. In het TV-programma Kijken in de Ziel spraken hij en een aantal collega-rechters gisteren over de Schiedammer Parkmoord, waar Cees B. 4 jaar onschuldig voor in de gevangenis zat. Meester Visser vond het desalniettemin geen gerechtelijke dwaling. Een ridicule uitspraak! En daar zullen we het mee moeten doen.

Vanuit mijn bemoeienis met de Deventer Moordzaak ben ik me gaan verdiepen (inclusief participerende observatie tijdens mijn eigen strafzaak) hoe in Nederland de praktijk is bij strafzaken. En daarbij viel ik van de ene verbazing in de andere. Ik dacht altijd dat we het wat dit betreft in Nederland goed voor elkaar hebben, de kwaliteit van de verschillende onderdelen in de justitiële keten goed is en dat de rechten van verdachten goed zijn gewaarborgd. Maar dat bleek op alle punten behoorlijk veel slechter te zijn geregeld dan ik dacht.  Ik heb daar vaak over geschreven en ik beschrijf Nederland dan ook vaak als “Kazachstan aan de Rijn”.

Dat er veel fouten worden gemaakt door OM, Politie en het NFI is al erg, maar nog erger is de onwil, ook bij de politiek, om echt iets aan die fouten te doen.

 

In het, overigens prima programma “Kijken in de Ziel” van Coen Verbraak, dit keer met rechters, is een aardige indruk te krijgen hoe de rechters tegen hun werk en rechtszaken aankijken. En dat kan een ontluisterend beeld geven. Het dieptepunt was voor mij toen meerdere rechters aangaven dat bij de Schiedammer Parkmoord GEEN SPRAKE is geweest van een gerechtelijke dwaling. Kijk maar naar deze uitzending, vanaf 23 min 15. Mr. Visser, de rijdende rechter, legt met zijn altijd opgewekte uitleg ook nog uit waarom het volgens hem geen gerechtelijke dwaling was.  “Hoe toevallig is het niet dat er tegelijkertijd twee pedofielen in het park aanwezig waren”. En een andere rechter: “Al het bewijs wees op de veroordeelde als dader”.

Op twee manieren zijn uitspraken van deze rechters schokkend:

1.   De definitie van een gerechtelijke dwaling is dat een verdachte wordt veroordeeld, terwijl hij onschuldig is; niets meer en niets minder.

Het is evident dat de veroordeelde Cees B. niet de dader was.  Later is Wik H. veroordeeld, die bekend heeft  en waarvan o.a. DNA op de kleding van het vermoorde meisje is gevonden. Zie hier een beschrijving van de zaak.

Dit is dus een gerechtelijke dwaling pur sang: een onschuldige is veroordeeld, en heeft 4 jaar onterecht in de gevangenis gezeten. Hoezo, geen gerechtelijke dwaling?

Ik had dit geluid al vaker van rechters gehoord, dat Schiedam geen gerechtelijke dwaling is. Blijkbaar leeft dit breed bij rechters. (Zal wel via interne cursussen aan de orde zijn gekomen).

Wat ze waarschijnlijk bedoelen (en onze rijdende rechter legde dat omstandig uit) dat zij vonden dat de rechter met de informatie waar hij over beschikte terecht de beslissing had genomen dat Kees B. schuldig was. Dus dan is het geen gerechterlijke dwaling volgens deze rechters.

Maar dat is dus de definitie niet van een gerechterlijke dwaling! Want dat zou je toch ook bij alle foute veroordelingen kunnen zeggen. Je mag toch hopen dat rechters bij een veroordeling vinden dat op basis van het bewijs de verdachte schuldig is. En dan is er vanuit deze definitie van Mr. Visser en de andere rechters geen enkele zaak meer een gerechtelijke dwaling.

Het is opmerkelijk met welk gemak rechters, een definitie naar hun hand zetten, om maar te kunnen ontkennen dat er sprake is van eigen fouten! En als je een onschuldige tot een langdurige gevangenisstraf veroordeeld, heb je -ongetwijfeld niet opzettelijk- een grote fout begaan. En zal je moeten nagaan waardoor dat is gekomen en vooral hoe je dat in de toekomst voorkomt.

 

2.  In tegenstelling tot wat de rechters deden voorkomen was het niet zo dat al het bewijs tegen Cees B. pleitte. Er was ook ontlastend bewijs.  Het is de keuze van de rechters geweest om al het  bewijs zo te wegen dat ze Cees B. veroordeelden.

Ten aanzien van de Schiedammer Parkmoord is er een uitgebreid rapport van de Commissie Posthumus die laat zien hoeveel fouten er bij het onderzoek naar deze moord zijn gemaakt. Ongeveer iedereen die erbij betrokken was maakte –vaak ook nog grote- fouten. Als je het hele rapport leest dan geloof je je ogen niet en verlies je al direct elk vertrouwen in de kwaliteit van de rechtspraak.

Maar juist als je die informatie kent (en voor alle rechters zou dit verplichte kost horen te zijn) is het onthutsend dat rechters nu blijkbaar vinden dat ze toen toch geen fouten hebben gemaakt.

Het is de taak van de rechter om alle relevante informatie op tafel te krijgen om hun beslissingen gefundeerd te kunnen nemen. En inderdaad heeft het OM er veel aan gedaan om de rechters op een verkeerd been te zetten. Maar ook bij de rechtszaken tegen Cees B. zelf is de informatie op tafel gekomen, op basis waarvan je kon vaststellen dat Cees B. de dader niet kon zijn of het zeer onwaarschijnlijk was dat hij de moordenaar was. O.a. was hij zo laat vertrokken van zijn werk, dat hij nooit op tijd in het park had kunnen zijn, om de moord te plegen. En het jongetje, die het wel overleefd had, gaf een signalement van de dader die compleet verschilde van die van Cees B. (en trouwens wel goed leek op die van Wik H.).

Het besluit om deze informatie niet te gebruiken en andere informatie wel (zoals Mr. Visser in de uitzending nog verwoordde),  is echt de afweging geweest van de rechters. Als je zo laat van je werk vertrokken bent dat je niet in het park had kunnen zijn om de moord te plegen, dan is er toch echt een hard argument dat tegen de schuld van Cees B. pleit, of hij pedofiel is of niet.  En om dan nu te zeggen in de uitzending dat het geen fout van de rechters is geweest/ geen gerechtelijke dwaling, leert mij dat de rechters van die dwaling veel minder hebben geleerd dan ze vaak pretenderen.

 

In Engeland hebben ze al ongeveer 20 jaar de CCRC, waarbij een onafhankelijke commissie beoordeeld of er sprake is geweest van een mogelijke gerechtelijke dwaling. En als dat zo is wordt de zaak herzien en voorgelegd aan een nieuwe rechtbank (Zo zijn in 20 jaar ongeveer 400 mensen vrijgekomen).  Zolang zoiets in Nederland niet is, zal het in Nederland vrijwel onmogelijk zijn gerechtelijke dwalingen aan te tonen. Want alle geledingen binnen de justitiele keten, inclusief rechters, hebben een hardgrondige hekel om te erkennen dat er een fout is gemaakt.  En hoe moeilijk dat is wordt wel bewezen als zelfs nu in de uitzending van “Kijken in de Ziel”, jaren nadat Wik H. is veroordeeld voor de Schiedammer Parkmoord, nog rechters zeggen dat de veroordeling van Cees B. geen gerechtelijke dwaling is geweest.

AltSchool haalt 100 miljoen op, o.a. van Marc Zuckerberg

Wereldwijd hoor je de roep om onderwijs vernieuwing. Niet voor niets is de Ted Talk van Ken Robinson “Changing the Paradigm of Education” door meer dan 10 miljoen mensen bekeken.

Ook in Nederland bestaat die wens. Minister Bussemaker en Staatssecretaris Dekker zeggen het vaak en ook de voorzitters van de PO- en VO-raad geven dat aan. Sleutelwoord is daarbij een grotere mate van personalisering. Meer inspelen op de persoonlijke mogelijkheden en leerwijzen van de afzonderlijke leerlingen.

Het grote probleem daarbij is Lees meer